سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 12 آذر 1400
  • تصويب قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، 1358 هـ ش
29 ربيع الثاني 1443
    Friday 3 Dec 2021
    • روز جهاني معلولان

    بیشترین مخاطب

    کانال تلگرام شعرناب

    بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

    جمعه ۱۲ آذر

    پست های وبلاگ

    شعرناب
    تراژدی اطمینان
    ارسال شده توسط

    بهمن بیدقی

    در تاریخ : جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۰۵:۱۵
    موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۹۱ | نظرات : ۹

    تراژدی اطمینان
     
    بیست و چند ساله به نظر می رسید . صورتش بغض کرده بود و لبهایش میلرزید . روی نیمکتی در سالن انتظار راه آهن نشسته و به روبرو زُل زده بود و اشکهایش  گلوله گلوله می بارید . صورت مظلومش که ظریف و قشنگ هم بود دل بیننده را آب میکرد .
    چشمان مرد تا که به او افتاد دلش برایش آب شد و بدجوری دلش برایش سوخت طوری که  وقتی مدت‌ها اورا پائید و دید انگارتنهاست، به خودجرأت داد وبه او نزدیک شدوسلامی ‌کرد ومؤدبانه دلیل گریه هایش را پرسید .
    لبان لرزانش وپشت دست ظریفش که گونه‌های اشک آلودش را بسرعت پاک میکرد فقط جواب سلام مرد را داد و کلمه ای برآن نیفزود . نگاه  مرد هیچ  حلقه ای را در انگشتان زن  مشاهده نکرد . مرد معذرتی خواست ازاینکه به زعم خود فضولی کرده وخواست برود که خانم او را صدا زد و ازاو بخاطر سکوتش معذرت خواست . همین صدازدن ، به مرد جسارت این را داد که  بر صندلی همجوار او بنشیند و دوباره سؤالش را تکرار کند .
    خانم که علیرغم جامه و وسائل ارزان قیمتش ، با وقارمینمود افکارش سالهای زندگی اش را به لحظه ای پیمود و چند ثانیه بعد  برگشت تا جواب مرد را بدهد . در آن چند ثانیه ، روح زن  به  کلبه ی فقیرانه ی روستائی شان که علاوه بر او پدر و مادر و خواهران و برادرانش درآن میلولیدند سرزد و اعمال خودش را مرور کرد که فقط از قناعت وسادگی ها فراری بود و هیچ چیز راضیش نمیکرد . همه اش به زندگئی رؤیایی فکر میکرد که برای او وخانواده اش محال مینمود . زندگی آرام وسربراه خانواده اش را مروری کرد که فقط او بود که خاطر آنها را می آشفت . او برای خانواده اش همچون خوابی آشفته بود که هیچگاه از آرزوها سیر نمیشد تا اینکه گریخت وحال در راه آهن ، مردی با وقار وجا افتاده ازحال او می پرسد .
    اوهم داستانی دروغین را به آنی بلغور کرد و تحویل مرد داد .
    آنقدردررؤیا سِیر کرده بود که  سناریوپردازیش  آس  شده بود ، بطوری که مرد اصلاً به داستان دروغین او شک هم نکرد . آنچنان با حیله گری و پیوسته و بی مِن و مِن ادایش کرد که حقیقتش پنداشت . راستش مرد چون خودش دروغگو نبود  نفساً خوش باور بود . آدم خوبی بود ولی زن ...
    مرد ازخانواده اش پرسید و او گفت : همه کس و کارش را در زلزله ی مهیب چند سال پیش ازدست داده و این دروغ را چه صریح بیان کرد . شناسنامه تقلبی اش نیز، ثمره ی کار یک جاعل بود . درنتیجه همه چیز دست به دست هم دادند که زنی با ظاهری موجه ، دلِ مرد خوش باوری را  ببرد و دو نفری  راهیِ آینده ای مجهول شوند .
    زن دراعماق دلش، خنده ای شیطانی کرد و مرد هم ، دلش لبخندی زد که بالاخره شریک زندگیش را پس از عمری یافته .
     
    مرد او را بی کس و بی پول مشاهده کرد و کِیسی خوب  برای زندگی . که بدلیل رنجهایی  که در زندگی متحمل شده ، قناعت و سازش را خوب آموخته و با زندگیِ معمولی اش همخوان است که شدیداً در اشتباه بود. اومیخواست زندگیِ خوب وآرامی را برای هردویشان بسازد تا باقیِ عمررا عاشقانه درکنارهم تجربه کنند .
    پس ازعقدی ساده و صمیمی با حضور خانواده ی باصفای مرد ، زندگی شان شروع شد .
    مرد که ازطبقه ی متوسط جامعه بود ، آن زندگی و وسایلی که تهیه مینمود ، هیچگاه  زن بدلیل فقرشان ، آنها را تجربه نکرده بود ، ولی هریک، فقط چند روزی روح سرکش اش را آرام میکرد و با دیدن زندگیِ دیگران ، بهم میریخت و بهترش را می خواست .
    اولِ زندگی ،  تا زمانی که  خود را کاملاً  در قلب شوهرش جا کند  اعتراضی نکرد  ولی پس از مدتی ، اعتراض ها هم شروع شد و بعد از اعتراض ها ، سرکشی ، و بعد از سرکشی ها ، ناآرامی هم آغاز شد همانی شد که در خانه خودشان شده بود . اول ماجرا ، چقدر خوب  خودش را جا کرده بود . با دیدن این ماجراها اول مرد بهت زده شد . فکرش را هم نمیکرد اینگونه  شود . دوست نداشت این اتفاقات را  باور کند . میخواست او را دوست داشته باشد ، ولی چگونه ؟ زن داشت آن روی خود را نشان میداد  که مرد ازآن رو، خیلی میترسید وحال دچارش شده بود. تاحال برای چه ازدواج نکرده بود ؟ برای همین چیزها . این افتضاح ها و بی آبرویی ها و سلیته گری ها برای مرد از ابتلا به سرطان هم سختتر بود . هرازگاهی در کابوس ها هم با همچنین موضوعی برخورد میکرد ، چنان از خواب می پرید که انگار عقرب  نیشش زده . آنچنان قلبش میزد که انگار، انفاکتوس ناقص کرده و سکته میرود که کامل شود .
    زن ، روز به روز که می‌گذشت، جیغ و ویغ و آبروریزی اش بیشترمیشد . از آنی که درخانه ی خودشان هم بود ، بدترشده بود . فکر کرده بود ، حال که کنگر خورده و لنگر انداخته ، هرغلطی میتواند بکند .
    مرد بدبخت، آمد ثواب کند کباب شد و زنِ رسوا، ازاطمینان ساده لوحانه ی او سوءاستفده کرده بود . واینک هردومغبون زده بودند. در تضادها و دعواها ، یقین بدانید که هیچیک ازطرفین دعوا برنده نیست، شک نکنید .
    او دیوانه مینمود ، ولی چقدر خوب خودش را اول ، در دل مرد جا کرده بود .
    اول مرد او را بسیار دوست میداشت . نه اینکه زن همانی بود که باید می بود ، بلکه رؤیای مرد، دوست نداشت که باورکند که او همانی نیست که او می خواست . از او تابلویی در ذهنش میساخت که دوست داشت همسرش آنگونه باشد ولی هرروز که می گذشت او را مایلها از آرزوهایش دورتر می دید .
    آن فقیرِ چند روز پیش ، این زندگیِ راحتِ کنونی را نمی پسندید و یکریزحسرت نداشته هایش را میخورد و مرد متحیر شد . چه باید میکرد ؟
    کار به جنگ و دعوا کشید و طلاق برای زن ، بازگشت به روزگارِ پیشین اش بود و عقده ی این شکست فلاکت آمیزترین پیشامدها را برایش رقم زد .
    روحیه ی مجنونش در دادگاه ، شانسی برای او به ارمغان نداشت و بر دادگاه اثبات شد که او به گونه ای یک تخته اش کم است . نه اینکه دیوانه باشد بلکه عقایدش از زندگی، مجنونانه بود که هیچ خوب نیست . عدم تمکین اش بعنوان زنی ناشزه بر دادگاه ، مسلم شده بود و اینک باز، با همان حال نزارِ چندوقت قبل
    اینک روی  نیمکت پارکی ، باهمان صورت و با همان لرزش لب ها و همان  اشکها ، بازگشتش به حال سالن انتظارراه آهن را تداعی میکرد، ولی با یک فرق، وآن اینکه، همیشه شانس درخانه ی آدم را نمیزند  وهمیشه مردِ ثواب کاری پیدا نمیشود که دستش را بگیرد و از فلاکت نجاتش دهد. ادامه ی نعمت ، منوط  به روحیه ی سپاسگزاری از خالق است که او ازاین مهم ، بی بهره بود .
    عذابتان ندهم، کارش به گدایی کشید. شکم گرسنه که این چیزها را حالی اش نیست. افکارِطمع کارانه اش  او را دوباره به آس و پاسی کشانده بود . البته کارتن خوابی متفاوت ، خوشگل و تو دل برو .
    تا اینکه  فکری به سرش خطور کرد . او که  از طبقه ای فقیرانه ، طبقه ی متوسط را تجربه کرده بود ، خواست طبقه ی ثروتمند را نیزبیازماید. واین، نیاز به پیش نیازهای زیادی داشت: شاید حتی خودفروشی. اما او هنوز به این وقاحت نرسیده بود . او ازاین بابت هنوز پاک بود .
    او هنوز نمیدانست که افکارش به کجاها ختم خواهد شد. چون دشمنِ قناعت بود ودوستِ طمع .
    قاعدتاً آخروعاقبت اعمالش را در ناکجاآباد میدید. اوکه به هیچ جایگاهی راضی نمیشد برای همین، ذهنش همیشه محتاج بود .
    درحالیکه اوضاع واحوال ظاهری اش باچمدان شیک چرخدار فانتزی اش، بعلاوه ی لباس شیک وعینک آفتابی درآن سر و صورت و اندام موجه و دلفریب ، جهانگردی را مینمود به منطقه ی ثروتمند شهر پای نهاد .
    با شکارِ پسرها و مردها در محله های گوناگون و درخلوتِ فضاهای رؤیائیشان، به بهانه های گوناگون ، از اطمینانشان سوءاستفاده  و اخاذی میکرد . به بهانه ی گم کردنِ کیف پولش ، برای بازگشت به شهری صوری و یا به بهانه ی اینکه پول هنگفتش را زده اند و ...
    تا اینکه بعد ازمدتها درحالیکه قدری هم آدم شناس شده بود، مکالمه ی مردی را با همسایه اش را شنید که حاکی ازتنهایی اودرخانه بدلیل سفرخانواده اش به خارج از کشور بود و او هم بدلیل گرفتاریهای شرکتش نتوانسته بود با آنها برود. مرد، چهره ای خوش باورداشت و آرام. او درحال آب دادن به باغچه ی بیرون از خانه بود .
    وقتیکه همسایه رفت ، زن برایش رُل بازی کرد . مرد هم سریعاً گول خورد .
    درحالیکه مرد به خانه میرفت تا پول بیاورد، زن شیلنگ آب را ازاوگرفت تا آب دادن به گیاهان را ادامه دهد . مرد هم در رودربایستی، درب خانه را بازگذاشت تا به زعم خود ، به آن خانمِ ظاهراً متین و خوش تیپ و باکلاس، بی احترامی نکرده باشد . با محوشدنِ مرد در حیاط ، فکری شیطانی در ذهنِ زن خطور کرد .
    به دنبالش آرام به خانه رفت و پس از کمینی ، او را به ضربتی کشت و پس ازآنکه آرام به دنبال سوئیچ ماشین گرانقیمت مرد گشت ، پیدایش کرد و ماشینش را به سادگی دزدید . زن ، رانندگی را از شوهرش آموخته بود .
    دستگیری آن بلند پرواز که بلندپروازی اش دیگر از او قاتلی ساخته بود زیاد طول نکشید .
    تصور پله های ترقی برایش ترقه ای بیش نبود که به نوعی به نارنجک و بمبی بدل شد که زندگی اش را ترکاند و نابودش کرد .
    اینک پای چوبه ی دار
    اینک ترس وزلزله ای مهیب، در بدن یک دنیاطلب حریص، و زانوانی که دیگر یارای ایستادن نداشت ، به زانو درآمد .
    آرزوی قناعت وآرامش درکنارهمسرش را کرد.
    درحالیکه آرزومیکرد ، اینها همه کابوسی وحشتناک  باشد . ولی چرا ازخوابِ وحشتناکش برنمی خاست؟ چون این خواب نبود . چوبه ی دار، واقعی بود .
    طناب دار، همه آرزوهایش را ناامید کرد.
    چند بار، نام شوهرخوبش را تکرارکرد .
    یاد پدرومادر وبرادران و خواهرانش افتاد که چون ازاو قطع امید کرده بودند هیچ گاه به دنبالش نگشتند . او دراین لحظاتِ سخت ، یاریِ خدا را هم نداشت .    
    به قول سعدی بزرگوار : آن شنیدستی که در اقصای غور، بار سالاری بیفتاد از ستور، گفت: چشم تنگ دنیادوست را ، یا قناعت پر کند یا خاک گور
     
    بهمن بیدقی 99/9/16

    ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
    این پست با شماره ۱۰۹۷۷ در تاریخ جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۰۵:۱۵ در سایت شعر ناب ثبت گردید

    نقدها و نظرات
    مجتبی شهنی
    جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۰۵:۵۶
    درود خندانک
    مجتبی شهنی
    جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۰۵:۵۶
    خندانک خندانک خندانک خندانک
    خندانک خندانک خندانک
    خندانک خندانک
    خندانک
    بهمن بیدقی
    بهمن بیدقی
    جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۱۱:۴۹
    باسلام وعرض ارادت بزرگوار
    سپاسگزارم
    ارسال پاسخ
    قربانعلی فتحی  (تختی)
    جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۰۹:۱۳
    درود برشما جناب بیدقی
    خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
    بهمن بیدقی
    بهمن بیدقی
    جمعه ۱ اسفند ۱۳۹۹ ۱۱:۵۰
    باسلام وعرض ارادت بزرگوار
    سپاسگزارم
    ارسال پاسخ
    بهرام معینی (داریان)
    دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹ ۱۱:۴۱
    درود فراوان جناب بیدقی ادیب ارجمند وبزرگوار
    بسیار زیبا و اموزنده
    کامیاب وتندرست
    در پناه خدا
    ایام بکام
    🌷🌷🌷🌷
    بهمن بیدقی
    بهمن بیدقی
    دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹ ۱۹:۳۲
    باسلام وعرض ارادت استاد بزرگوار
    سپاسگزارم از لطف شما
    شادباشید
    درپناه حق
    ارسال پاسخ
    شهین عمرانی
    سه شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹ ۱۹:۲۳
    درود


    استاد بیدقی بزرگوار

    داستان آموزنده و غمگینی بود

    سلامت باشید و سر بلند خندانک
    بهمن بیدقی
    بهمن بیدقی
    سه شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹ ۲۰:۲۰
    باسلام وعرض ادب بزرگوار
    سپاسگزارم ازحضورارزشمندتان ولطف بی پایانتان
    شادباشید و سلامت
    ارسال پاسخ
    تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



    ارسال پیام خصوصی

    نقد و آموزش

    نظرات

    مشاعره

    کاربران اشتراک دار

    محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

    حمایت از شعرناب

    شعرناب

    با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

    کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
    استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
    0