سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

اعضای آنلاین

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

حمایت از شعرناب

شعرناب

با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

سه شنبه 1 خرداد 1403
  • روز بهره‌وري و بهينه‌سازي مصرف
  • روز بزرگداشت ملاصدرا، صدرالمتألهين
  • آغاز محاصرة اقتصادي جمهوري اسلامي ايران توسط آمريكا، 1359 هـ ش
14 ذو القعدة 1445
    Tuesday 21 May 2024
      به سکوی پرتاب شهرت و افتخار ،نجابت و اقتدار ... سایت ادبی شعرناب خوش آمدید مقدمتان گلباران🌹🌹

      سه شنبه ۱ خرداد

      شعری تنها

      شعری از

      جعفر محمدی واجارگاهی

      از دفتر رنج دوران نوع شعر غزل

      ارسال شده در تاریخ شنبه ۳ آبان ۱۳۹۳ ۱۱:۳۶ شماره ثبت ۳۱۱۵۳
        بازدید : ۸۹۶   |    نظرات : ۱۲

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه

      خط آخر همیشه ناخواناست . بر سپیدی صورتی قصّه می گویم که ناخدای این دریا را لاس بر موج بازی ها می دارد . کسی تا ابد کنار این ساحل نماند . در گیرودار بی میلی غرق این خودخواهی می باشم که بر وضوح انسان راه علاقه پرسشگر دلتنگیهای پرتی بوده است . باز بر فروکش این درد بی صاحب زخمی تنّازی های بی روحی می باشم . باز به این عمر به آخر رسیده می گویم: خط آخر همیشه ناخواناست . اندیشه می کنم و آب را بر وضوح احساس حس می کنم . شبیه درد کوچکی که آزارم می دهد جوان می شوم بال می گشایم . بر سیاه جامگی این فکر راه خود را تا کهنه سراهای دل ادامه می دهم . می شوم داستانی طولانی ، بر مُرده پرستی مرگی تلخ . می شوم شعری تنها که می گوید : آخر خط همیشه ناخواناست . بر قوس سبزه ای بیگانه ای می رویم تا خمیده احوال این عمر باشم تا نگویند در پس رویش این محول گرم راز علاقه ای پنهان است . دلم می خواست تا ته خط می گریستم و آخر خط را می خندیدم . تا از رویکرد این همه فاجعه دوری می کنم . دلم عجیب می گیرد . دلم می خواست شاعر کوچه های روشن قاصد خوش خبری باشد . دلم می خواست آسمان این ولایت شبیه پیاله ی آبی تمام دنیا را به آغوش گیرد . دلم می خواست خودم باشم تا بگویم روی خط تنهایی آنجا که آخر خطش می نامند ، چه احساسی ناخواناست . بر پس تنهایی خود زار نمی گریم ، تا نگویند مقصد این تن خسته بر شعر بر فاجعه ی خود می نویسد . تا بوده دلتنگ این مه تب آلود رازهای دیدگانم را گران به تماشا گذارده ام . دلم می خواست ناجی تمامی حُجب احساس ها باشم . دلم می خواست آخر خط تنهایی هیچ خط ناخوانایی نباشد. ------------------------------------------------------------------------------ شعری تنها- جعفر محمدی واجارگاهی - از مجموعه رنج دوران
      ۵
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0