سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

اعضای آنلاین

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 6 فروردين 1398
    21 رجب 1440
      Tuesday 26 Mar 2019
        هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

        سه شنبه ۶ فروردين

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        مرگ
        ارسال شده توسط

        ابوالفضل رمضانی (ا تنها)

        در تاریخ : چهارشنبه ۷ تير ۱۳۹۶ ۰۲:۰۶
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۵۲۰ | نظرات : ۱۸

        سلام شعری از فروغ فرخزاد،باهم همراه شویم:
         
         
        مرگ من روزی فـــرا خـــواهد رسید
        در بهـــــاری روشن از امــواج نـــور

        در زمستــــان غبــــار آلــــــود و دور
        یـا خـزانی خـالی از فریــــــاد و شور
         
         

        مرگ من روزی فــــرا خــواهد رسید
        روزی از این تلـــخ و شیرین روزهـا

        روز پـــوچی همچو روزان دگــــــــر
        ســــایه ای ز امروزهـــا ، دیروزهــا
         
         
         

        دیدگـــــانم همچو دالان هــــای تــــــار
        گـــونه هـــایم همچو مرمر هـای سرد

        ناگهــــان خـــوابی مرا خـــواهد ربود
        من تهی خــــواهم شد از فریــــاد درد
         
         
         

        خـاک می خواند مرا هر دم به خویش
        می رسند از ره کـــه در خــــاکم نهند

        آه ... شـــــاید عــــاشقـــــانم نیمه شب
        گــــل به روی گـــــور غمنــــاکم نهند
         
         
         

        بعد من ، نـــــاگه به یک سو می روند
        پـــرده هــــــای تیره ی دنیــــــــای من

        چشمهـــــای ناشنـــــاسی می خـــــزند
        روی کــــــاغذ هـــا و دفترهـــــای من
         
         
         

        در اتــــــاق کــــــــوچکم پـــــا می نهد
        بعد من ، بــــا یـــــاد من بیگــــــانه ای

        در بـــر آئینه می مـــــاند به جــــــــای
        تــــــــار موئی ، نقش دستی ، شانه ای
         
         
         

        می رهم از خویش و می مانم ز خویش
        هر چه بر جا مــــــانده ویران می شود

        روح من چــــون بــادبــان قـــــــــایـقی
        در افقهـــــا دور و پنهـــــــان می شود
         
         
         

        می شتــــــابد از پـی هم بی شکـــــیب
        روزهــــا و هفته هـــــــا و ماه هـــــــا

        چشم تــــو در انتظــــــــار نــــــامه ای
        خیره می مــــاند بــــه چشم راه هــــــا
         
         
         

        لیک دیگــــر پیکـــــر سرد مــــــــــرا
        می فشـــــارد خاک دامنگیر خــــاک !

        بی تو ، دور از ضربه هـــــای قلب تو
        قلب من می پوسد آنجــــــا زیر خــاک
         
         
         

        بعد هـــــا نــــــام مرا بــــــاران و بــاد
        نــــــرم می شویند از رخســــار سنگ

        گور من گمنــــــام می مــــــــاند به راه
        فارغ از افســـــانه هـــای نــــام و ننگ
         
         
        پ.ن: این شعر در آلبوم آخر(فروغ) استاد علیرضا قربانی با زیبایی هرچه تمام تر به اجرا در آمد..
        روحش شاد و یادش گرامی باد...

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۸۰۷۵ در تاریخ چهارشنبه ۷ تير ۱۳۹۶ ۰۲:۰۶ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        آموزش و نقد شعر

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.