سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

اعضای آنلاین

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

حمایت از شعرناب

شعرناب

با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

دوشنبه 3 ارديبهشت 1403
  • روز ملي كارآفريني
  • روز بزرگداشت شيخ بهايي
14 شوال 1445
    Monday 22 Apr 2024
      به سکوی پرتاب شهرت و افتخار ،نجابت و اقتدار ... سایت ادبی شعرناب خوش آمدید مقدمتان گلباران🌹🌹

      دوشنبه ۳ ارديبهشت

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      شرح و حال گذشته ظ
      ارسال شده توسط

      بلوچ شارکی پلارکوه، شاعر

      در تاریخ : پنجشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۱ ۱۲:۲۸
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۲۴۰ | نظرات : ۰

      در آنزمان بهتکان میزبان گریه ها نبود و در اشک قنات رودگ شوق زندگی می دید. در آنزمان درخت کهیر نبود سربه زیر یا ز دوری کپوت باشد دلگیر. دشت سورگ در اوج شارک در قامتی سبزپوش در انتظار حوادث آینده نظاره گر غروب بود. در آنزمان سایه بهشت مثال درخت جم بن با پیرمردان ساده روستایی درس استقامت میداد. آنجا کلاس وحدت بود و یگانگی، برخذر میداشت ز بیگانگی. در آنزمان مسجد نخلستان سجده گاه درخت شریش بود، طولانی ترین سجده برای خداوند یگانه؛ ابدی ترین سجده شریش خمیده ترین کرد قامت بلند قامتان را. در آنروز شارک شارک بود، در آنروز پیرکشاورز بازیچه نگاه نخلستان نبود، داس و بیل همیشه دست بوس مردان زحمت کش بودند، و اینگونه عصا طعنه بر تکیه‌گاه بودن خویش نمی زد. در آنزمان شور بود و شوق، شادی بود شادکامی، شکر بود و شیرین زمان شکوه باران مجلس یاران، نور فانوس، زمان عاشقی بود، عشق در اوج بندگی بود، بی وفایی شرمندگی بود، زنده آن زندگی بود،. آنزمان زمان آشنایی، سخن های شاعری، بیگانه ز جدایی، غریب بود واژه تنهایی، ناامیدی در دیار ناامید ها ناامید ترین بود و شارک مملو ز نسیم امید بود، خورشید بود، چراغ بود، فانوس در باغ بود. همراه کپوت کلاغ بود. در آنزمان پلارکوه شاهدترین گواه شارک، غمخوار ترین یار وطن، جامعه سیاه نداشت بر تن، وحشت زده نبود دنبال کفن. در آنزمان پلارکوه اول کوه بود، چون نگین شارک باشکوه بود، در آنزمان رودخانه جشکور در آرامش لحظه ها، خواب گز ها را برهم نمی زد، و شراب فراموشی نمیخورد و مدهوشی نمیکرد. در آنزمان نگاه هیچ کس دلواپس نبود. غم غمگینی بدون غمخوار نبود، شعار تکرار ما، یار یار نبود، کینه را خریدار نبود، غم و اندوه بسیار نبود، درد غروب یادگار نبود، در آنزمان سه شنبه نحس نبود، مغازه قفس نبود،کس ناکس نبود، در آنزمان غروب به سوی جنوب نبود، کینه در سینه خوب نبود، زمستان سرد و لرزان نبود، تابستان آتش بر جان نبود، پاییز و خزان نبود، شارک ویران نبود، وطن حیران نبود، در آنزمان صدای پای خوبان سکوت دلهره آور را فراری میداد. هیچ کس در شب بارانی پشت پلارکوه پاورچین پاورچین راه نمیرفت . آه و افسوس، یادش بخیر، ای گذشته برنگشته، کاش برمیگشتی و این حقیقت محض را به چالش میکشیدی، آنزمان اینگونه نبود

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۲۹۹۷ در تاریخ پنجشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۱ ۱۲:۲۸ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0