پست های وبلاگ

داستان کوتاه:
"سال تحویل"
دارم تکه های آخر ماهی دودی را توی
ماهیتابه می چینم سهیل  هم طبق معمول همیشه موقع آشپزی  از پای چپم آویزون شده و مدام با زبون بچگی خاص خودش میخواد که بغلش کنم و براش از روی کتاب شعرش بخونم و اونم تکرار کنه. 
همزمان داره بقایای پفک چسبیده به انگشتانش
 را با لباش  پاک میکنه و جسته گریخته به لباس منم یه حالی میده 😉😊 
صدای موزیک کلیپ عروسیمون هم گوش رو کر میکنه  و هر بار میگم  یکم صداشو بیار پایین سریع میره یه چند دقیقه ای میشینه  روبروی تلویزیون و دوباره برمیگرده  و آویزون میشه  به پای من .
دیگه ماهی های تو تابه از جلز و‌ ولز افتاده اند و سبزی پلوهم  کمی ته گرفته  اما هنوز خبری از امیرعلی  نیست و هنوز تلفنش رو 
جواب نمیده  تا بدونم  این مشتری آخر که
گفت کارش طولانیه چقدر دیگه  منتظرش گذاشته . زیر ماهی و سبزی پلو رو خاموش می کنم ، توی شیشه درِ کابینت موهامو خوب نگاه می کنم  ببینم چندتا تار سفیدی که تازگیها دیدم خوب رنگ گرفته یا نه .
هنوز سهیل به پام چسبیده مثل برنجهای سبزی دار دور کفگیر، و گوشی امیرعلی هم بوق اشغال میزنه
میرم تو اتاق و لباسمو که جای سالم نداره از اثر انگشتای سهیل ، و‌بوی ماهی هم گرفته عوض میکنم 
و از عطر همیشگیم چند تا پاف میزنم بهش.
سهیل کم کم داره تو‌بغلم خوابش میبره و چیزی هم‌به تحویل سال نمونده  خسته و کلافه 
چراغ رو‌خاموش می کنم سرم رو  می بندم و با لاکهای ناخنمآن قدر ورمی روم تا خوابم ببره.