سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

يکشنبه 10 مرداد 1400
    23 ذو الحجة 1442
      Sunday 1 Aug 2021
      • روز جهاني شير مادر

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      چنانچه دروغ می گوئید لطفا آن را زیبا بگوئید.! شاید وجدان حقیقت دلش به رحم آید.احمدی زاده(ملحق)

      يکشنبه ۱۰ مرداد

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      عباس گودرزی
      ارسال شده توسط

      سعید فلاحی

      در تاریخ : ۱۳ روز پیش
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۳۳ | نظرات : ۰

      عباس گودرزی
      استاد عباس گودرزی متخلص به مسافر شاعر و معلم لرستانی زاده‌ی هفتمین روز از اردیبهشت ماه ۱۳۲۹ خورشیدی، در شهر بروجرد است. او نوجوانی و جوانی را در بروجرد گذراند.
      فارغ‌التحصیل رشته‌ی زبان و ادبیات انگلیسی، و بانکداری است. به استخدام بانک ملی درآمد و در سال ۱۳۵۵ برای ادامه تحصیل از طرف بانک به خارج از کشور اعزام شد. سپس در شعبه‌های بانک ملی در تهران تا زمان بازنشستگی مشغول کار بود.
      از دوران دبیرستان به ادبیات و شعر علاقه داشتتند؛ ولی به علت مشغله‌ی کاری آن را جدی نمی‌گرفت. ۵ سال پیش با درگذشت یکی از دوستانش، در سوگ او و به یاد خاطرات خوشی که با او داشت و تحت تاثیر اشعار شاعران بنام ایرانی بخصوص مولانا شروع به سرودن شعر کرد.
      او اکنون چند سالی است که در ترکیه ساکن است.
      ▪︎کتاب‌شناسی:
      - بیانی دیگر - ۱۳۹۸.
      - فصل باور - ۱۳۹۸.
      ▪︎نمونه شعر:
      )
      و دلهرهِ کلمات زیرِ پوستِ شب
      و گریهِ حروف در گهوارهِ سکوت
      و رقصِ تلخِ رنج در محراب تنهایی
      و بغض‌های شکسته در شعله‌های تب
      و حالا، سقوطی دیگر در دامان اضطرار
      و حالا، رنجِ عبور از سراب‌های موهوم
      و حالا، آغاز قرنی دیگر در دهلیزِ سردِ تورم
      و حالا، طپش تردید در حلقوم تنگ انتظار
      انتظارِ رویش درد در فصول زهرآلود
      انتظارِ بلوغِ شقاوت در صراحتِ زمان
      انتظارِ غروب آرزو در افقی بی‌فردا
      انتظارِ سقوطِ رویا در خوابی مرگ آلود
      باید، دست‌های نیاز، زیر نور مهتاب
      باید، دانه‌های مهر، در انتظار رویش
      باید، امید در طپش دل‌های بی‌قرار
      باید، حضور معجزه در لحظه‌های ناب.
      )
      زندگی، حالِ خوش آینه است
      گر تو در آینه مهمان باشی
      یا برقصی به سر پنجه‌ی ناز
      رونق و گرمی ایوان باشی
      زندگی، لحظه‌ی سرشار خداست
      گر تو در صدرِ شبستان باشی
      بنشینی به نظر بازی و چند
      سوگُلِ حلقه‌ی خوبان باشی
      زندگی، حادثه‌ای ناچیز است
      گر تو از تیره‌ی طوفان باشی
      یا برقصی چو نسیمی به سحر
      تشنه‌گان را، همه باران باشی
      زندگی، شهد خوش دیدار است
      گر تو در زاویه پنهان باشی
      کس نداند که تویی دلبر من
      جان من را همه جانان باشی
      زندگی، خواندن شعری زیباست
      گر تو منظور غزل خوان باشی
      یا که جامی است پر از باده‌ی ناب
      گر تو ساقی به میستان باشی
      زندگی، رفتن راهی است به شوق
      گر تو سر منزلِ پایان باشی
      این مسافر، برَوَد با سر و جان
      گر تو سایه به بیابان باشی.
      )
      بی‌خبر از مخزن اسرار جود
      می‌کنیم بر هر کلوخی ما سجود
      ساجدانیم سست عقل بی‌بصیر
      می‌سراییم قصه‌های عهد پیر
      بر سر گور تهی شیون کنیم
      آب را بیهوده در هاون کنیم
      تا به حکم آییم در کار جهان
      بر دغل‌کاری شویم خود پاسبان
      دین و آیین را بساط نان کنیم
      آخر و فردای خود ویران کنیم
      تا که چرخد در بر این لولای کور
      بسته‌ایم بر خویشتن روزن ز نور
      باید این دیوار کج ویران کنیم
      رخنه در اندیشه‌ی دیوان کنیم
      نو بسازیم خانه از پندار پاک
      تا بروید بر تنِ برهان ستاک‌.
      )
      من از تاریخ می‌ترسم،
      من از جغرافیا می‌ترسم،
      من از بودن در امتدادِ ترس می‌ترسم،
      بیرون از این تاریخ و جغرافیا،
      در جایی ناشناس بمیرانم،
      که من از پرواز جمعی کلاغ‌ها،
                        سخت می‌ترسم.
      )
      هزار سال که گذشت،
      پاره‌ای از روحم بر باد رفت،
      و من اکنون،
      قبای هزار پاره‌ی قرنی سیاه را
      با زخم‌های همیشه ماندگار
                    بر دوش می‌کشم.
      و در پایانی بیهوده
      در سنگلاخ خونین این سرزمین
      آرزوهای بر باد رفته‌ی قبیله‌ای را
      سوگوارم،
      که در این قرن بی‌حاصل
      آهسته آهسته
             در خاکستر خود
                    مدفون گشته است.
      )
      رفتن تو را باور دارم؛
      امادنبودنت را،،،
                   هرگز،
                        هرگز!
      )
      زندگی،
      درک همین اکنون است
      بعد از آن نیست مگر در رویا
      صبح فردا برآید به گمان
      نیست اما به یقینی پیدا.
      )
      من در انتظار نیستم،
      به رهگذری می‌اندیشم
      که هیچگاه
      از کوچه‌ی تنهایی من
                       -گذر نکرد.
      )
      با قطاری می‌رفتم
      که به هیچ جا نمی‌رفت!
      و حالا
      همه‌ی ایستگاه‌های متروک
      مرا به خاطر دارند.
      (۱۰)
      هیچ‌کس،
      هنگام خندیدن نمی‌میرد!.
       
       
      گردآوری و نگارش:
      #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)
       
       
      منابع 
      -گفتگوی خصوصی نگارنده با شاعر.

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۱۴۶۳ در تاریخ ۱۳ روز پیش در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      آخرین نقدهای شاعران سایت

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0