سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

اعضای آنلاین

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 3 خرداد 1398
  • فتح خرمشهر در عمليات بيت المقدس، 1361 هـ ش - روز مقاومت، ايثار و پيروزي
21 رمضان 1440
  • شهادت حضرت علي عليه السلام، 40 هـ ق
Friday 24 May 2019
    هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

    جمعه ۳ خرداد

    پست های وبلاگ

    شعرناب
    حافظ کشتی سوار
    ارسال شده توسط

    علی میرزایی( هیچکاک)

    در تاریخ : دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ۱۳:۵۷
    موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۲۴۷ | نظرات : ۱

     
    میگویند سعدی بسیار سفر کرده است و خود گفته: بسیار سفر باید تاپخته شود خامی و لابلای این سفرها کشتی سواری هم کرده است و حکایات چندی در گلستان و بوستانش از این قضیه هست.یکی آنجا که بر لب دریای مغرب سوار کشتی میشود ولی ناخدای بی خدا، رفیق سعدی یعنی آن پیر فاریابی را به علت نداشتن کرایه بر لب ساحل وا میگذارد.البته پیر فاریابی ککش هم نمیگزد و در برابر چشمان گردشده سعدی سجاده اش را روی آب پهن کرده و مثل یک قایق موتوری میتازد.حقیقی یا غیر حقیقی بودن این حکایت به گردن مصلح الدین:
    قضا را من و پیری از فاریاب
    رسیدیم در خاک مغرب به آب
    مرا یک درم بود برداشتند
    به کشتی و درویش بگذاشتند
    مرا گریه آمد ز تیمار جفت
    بر آن گریه قهقه بخندید و گفت:
    مخور غم برای من ای پر خرد
    مرا آن کس آرد که کشتی برد
    بگسترد سجاده بر روی آب
    خیال است پنداشتم یا به خواب
    ز مدهوشیم دیده آن شب نخفت
    نگه بامدادان به من کرد و گفت:
    عجب ماندی ای یار فرخنده رای؟
    تو را کشتی آورد و ما را خدای

    اما حافظِ ما پا را از شیرازش آنورتر نگذاشته به جز یک مورد که آن هم با دیدن دریا و طوفانش بیخیال گشته و عطایش را به لقایش بخشیده است.
    نمیدهند اجازت مرا به سیر و سفر
    نسیم باد مصلا و آب رکن آباد
    حافظ در اشعارش از کشتی  و کشتی سواری دیگری سخن میگوید غیر از این کشتیها و لنجها و نفتکشها و آن «کشتی باده» است.شاعر عارف ما اتفاقا خیلی بیش از هر کس دیگری سوار این نوع کشتی شده است.
    حالا این کشتی باده چیست؟؟
    در ایام قدیم ظروف و اسبابی که با آن باده نوشی میکردند به اشکال مختلف بوده و گاهی قدحهای باده نوشی را به شکل ماکت کشتی کوچکی میساخته اند و حافظ چه استفاده های زیبایی از این قضیه کرده است.شاعری یعنی همین،ارتباط با هستی و محیط پیرامون و خدا را شکر که این نوع کشتی در هیچ دریایی غرق نمیگردد.
    بیا و کشتی ما در شط شراب انداز
    خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز
    مرا به کشتی باده در افکن ای ساقی
    که گفته اند نکویی کن و در آب انداز
    بده کشتی می تا خوش برانیم
    از این دریای ناپیدا کرانه
    کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست
    گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی.

     

    ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
    این پست با شماره ۸۵۴۴ در تاریخ دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ۱۳:۵۷ در سایت شعر ناب ثبت گردید

    نقدها و نظرات
     موسی عباسی مقدم
    چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶ ۰۶:۰۳
    درود بزرگوار مطالب جالبی می نویسید خندانک خندانک خندانک
    تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



    ارسال پیام خصوصی

    آموزش و نقد شعر

    نظرات

    مشاعره

    کاربران اشتراک دار

    کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
    استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.