سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

شنبه 19 آذر 1401
  • تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي به فرمان حضرت امام خميني -ره-، 1363 هـ ش
18 جمادى الأولى 1444
    Saturday 10 Dec 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      شنبه ۱۹ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      جادو....
      ارسال شده توسط

      الناز حاجیان (مهربانی)

      در تاریخ : ۲ هفته پیش
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۳۲۵ | نظرات : ۳۸

      رویِ تختم هستم نمیدانم چندروزاست بی حرکتم
      حتی زمان راازیادبُرده ام
      پنجره اتاق بسیار کثیف وپرده سرشارازلکِ خون
      گاهی شوفاژ صدایِ آژیرمیدهدو روشنایی گاه می آیدوبوسه برتنم میزند وگاه تاریکی خبیث میشودواورا رد میکند
      شوفاژ
      گویی هم  گرماتولیدمیکند هم  آوازِ طبیعت را....
      و یا شاید تلنگری ازمرگ
      گامهایش تنم رابه رعشه پیوندمیزند
      وگویی درچشمانم نقش میبنددچهره یِ گمنامش
      دوباره خود را وصله میزنم به نفهمی وخوابی مثلاعمیق
      دستش رامهمان گیسوانم میکند
      مردی بلندقدوبسیارتیزدربراندازکردنِ مهمانهایِ شبانگاهش
      تاریک بوداتاق، امامن اورامیشناختم زیراعطرِآستینِ رختِ سفیدش رامشامم خوب میشناخت
      کنارِگوش هایم زمزمه کردگویی خواب هستی وسیروسفر درفراموشی داری
      من بیداربودم وبسیار   رسا   میشنیدم آوازِهرزه گیش را
      باسرانگشتش بردستم نیشگونی گرفت
      من ازدرون سرشارازفریادبودم
      وبه ظاهردرخواب بی سخن
      خیالش راحت شد
      دوباره چهره ام رانگریست
      اصلاحرفه اش بعدازپرستاری همین هرزه بودنِ چشمانش بود
      خیره به چهره ام میشدوبدونِ یک حرکتِ حرام مرا نظاره گر
      سکوت سکوت سکوت
      بخشی ازمراقبتهایِ ویژه یِ خیالی ومنی که جسمم رویِ تخت بود وروحم بیداردرمقابلِ چشمانِ پرستارِشب
      لب گشودوسخن گفت
      تونمیدانی من که هستم وهمین چندشب رافقط میتوانم مهمانِ بالینت باشم
      چندشبیست باخودکلنجارمیروم که این کاررانکنم
      امااونشانه هایِ تورابه من داده تواورانمیشناسی امامن مسیرِزندگیم به محفلش گره خورده است
      ازمن لکه یِ خونت راخواسته وتاری ازگیسوانت
      وچنگی براندامت
      صحبتش رادرک نمیکردم....تارِگیسویم لکه یِ خونم
      بسیارزجرم میدادنفس کشیدنش کنارِچهره یِ درهمم....
      سکوت نمیکردوآرام دوباره نجواسردادازگلویش بویِ تعفن می آمد ودلم میخواست چنگ برگلویش بگذارم
      به گفته یِ اوبرده یِ جادوهاشده است ومیخواهدطلسمی انجام دهدازتنِ یک دخترِباکره..... او خام بودوبسیاروحشی
      دریده بوداول وجدانش راوبعدبه پابوسِ عقایدِکورش آمده بود
      گیسوانم کاشت بودندوامااوفریبِ زیبایشان راخورده بوددستی به گیسوانم کشیدوردی ازتارهایم رادرآغوش کشید
      به گُمانم اوبیماربود    نه من
      به خیالم  درست نمیدانم مرابه عنوانِ یک بیمارِروانی دربخشِ ویژه بستری کرده بودندورهابه عنوانِ خوددرمانی وشفا ویاشایددراتاقی که شبیه به بخشِ ویژه بودومن اسیردرچنگالِ یک پرستارِدروغین
      اوپرستاری بسیاربیماربود
      ودرکی ازشفانداشت فقط به دنبالِ جادووشیطان پرستیش بود

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۲۷۱۴ در تاریخ ۲ هفته پیش در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0