سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 4 شهريور 1398
  • روز كارمند
26 ذو الحجة 1440
    Monday 26 Aug 2019
      هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

      دوشنبه ۴ شهريور

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      گردآوری بهترین اشعاری که خوانده ام/بخش اول/ باباطاهر1
      ارسال شده توسط

      ابوالقاسم کریمی

      در تاریخ : شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷ ۰۲:۴۳
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۱۳ | نظرات : ۰

      انتخالب و گردآوری:ابوالقاسم کریمی(فرزندزمین)
       
      سه شنبه 18دی1397
       
       
       
       
       
      1
      ببندم شال و میپوشم قدک را
      بنازم گردش چرخ و فلک را
      بگردم آب دریاها سراسر
      بشویم هر دو دست بی نمک را
      2
      دلی دیرم خریدار محبت
      کز او گرم است بازار محبت
      لباسی دوختم بر قامت دل
      زپود محنت و تار محبت
      3
      محبت آتشی در جانم افروخت
      که تا دامان محشر بایدم سوخت
      عجب پیراهنی بهرم بریدی
      که خیاط اجل میبایدش دوخت
      4
      اگر دل دلبر و دلبر کدام است
      وگر دلبر دل و دلرا چه نام است
      دل و دلبر بهم آمیته وینم
      ندونم دل که و دلبر کدام است
      5
       شب تاریک و سنگستان و مو مست
      قدح از دست مو افتاد و نشکست
      نگهدارنده‌اش نیکو نگهداشت
      وگرنه صد قدح نفتاده بشکست
      6
      ته دوری از برم دل در برم نیست
      هوای دیگری اندر سرم نیست
      بجان دلبرم کز هر دو عالم
      تمنای دگر جز دلبرم نیست
      7
      بهار آیو به صحرا و در و دشت
      جوانی هم بهاری بود و بگذشت
      سر قبر جوانان لاله رویه
      دمی که گلرخان آیند به گلگشت
      8
      سیاهی دو چشمانت مرا کشت
      درازی دو زلفانت مرا کشت
      به قتلم حاجت تیر و کمان نیست
      خم ابرو و مژگانت مرا کشت
      9
      عزیزا کاسهٔ چشمم سرایت
      میان هردو چشمم جای پایت
      از آن ترسم که غافل پا نهی تو
      نشیند خار مژگانم بپایت
      10
      اگر زرین کلاهی عاقبت هیچ
      اگر خود پادشاهی عاقبت هیچ
      اگر ملک سلیمانت ببخشند
      در آخر خاک راهی عاقبت هیچ
      11
      زدست دیده و دل هر دو فریاد
      که هر چه دیده بیند دل کند یاد
      بسازم خنجری نیشش ز فولاد
      زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
      12
      دو چشمم درد چشمانت بچیناد
      مبو روجی که چشمم ته مبیناد
      شنیدم رفتی و یاری گرفتی
      اگر گوشم شنید چشمم مبیناد
      13
      دلم بی وصل ته شادی مبیناد
      زدرد و محنت آزادی مبیناد
      خراب آباد دل بی مقدم تو
      الهی هرگز آبادی مبیناد
      14
      یکی درد و یکی درمان پسندد
      یکی وصل و یکی هجران پسندد
      من از درمان و درد و وصل و هجران
      پسندم آنچه را جانان پسندد
      15
      دل عاشق به پیغامی بسازد
      خمار آلوده با جامی بسازد
      مرا کیفیت چشم تو کافیست
      ریاضت کش ببادامی بسازد
      16
      هر آنکس عاشق است از جان نترسد
      یقین از بند و از زندان نترسد
      دل عاشق بود گرگ گرسنه
      که گرگ از هی هی چوپان نترسد
       
      17
      مرا نه سر نه سامان آفریدند
      پریشانم پریشان آفریدند
      پریشان خاطران رفتند در خاک
      مرا از خاک ایشان آفریدند
      18
      سه درد آمو بجانم هر سه یکبار
      غریبی و اسیری و غم یار
      غریبی و اسیری چاره دیره
      غم یار و غم یار و غم یار
      19
      اگر شیری اگر میری اگر مور
      گذر باید کنی آخر لب گور
      دلا رحمی بجان خویشتن کن
      که مورانت نهند خوان و کنند سور
      20
      اگر شیری اگر ببری اگر کور
      سرانجامت بود جا در ته گور
      تنت در خاک باشد سفره گستر
      بگردش موش و مار و عقرب و مور
      21
      دلا اصلا نترسی از ره دور
      دلا اصلا نترسی از ته گور
      دلا اصلا نمیترسی که روزی
      شوی بنگاه مار و لانهٔ مور
      22
      خداوندا بفریاد دلم رس
      تو یار بیکسان مو مانده بیکس
      همه گویند طاهر کس نداره
      خدا یار مو چه حاجت کس
      23
      گلی که خود بدادم پیچ و تابش
      باشک دیدگانم دادم آبش
      درین گلشن خدایا کی روا بی
      گل از مو دیگری گیرد گلابش
      24
      به قبرستان گذر کردم کم وبیش
      بدیدم قبر دولتمند و درویش
      نه درویش بیکفن در خاک رفته
      نه دولتمند برده یک کفن بیش
      25
      وای آن روجی که در قبرم نهند تنگ
      ببالینم نهند خشت و گل و سنگ
      نه پای آنکه بگریزم ز ماران
      نه دست آنکه با موران کنم جنگ
      26
      خدایا داد از این دل داد از این دل
      نگشتم یک زمان من شاد از این دل
      چو فردا داد خواهان داد خواهند
      بر آرم من دو صد فریاد از این دل
       
      27
      دلا غافل ز سبحانی چه حاصل
      مطیع نفس و شیطانی چه حاصل
      بود قدر تو افزون از ملایک
      تو قدر خود نمیدانی چه حاصل
       
      29
      مو که چون اشتران قانع به خارم
      جهازم چوب و خرواری ببارم
      بدین مزد قلیل و رنج بسیار
      هنوز از روی مالک شرمسارم
      30
      زهجرانت هزار اندیشه دیرم
      همیشه زهر غم در شیشه دیرم
      ز نا سازی بخت و گردش چرخ
      فغان و آه و زاری پیشه دیرم
       
      31
      شبی نالم شبی شبگیر نالم
      ز جور یار و چرخ پیر نالم
      گهی همچون پلنگ تیر خورده
      گهی چون شیر در زنجیر نالم
      32
      دلا از دست تنهایی بجانم
      ز آه و نالهٔ خود در فغانم
      شبان تار از درد جدایی
      کند فریاد مغز استخوانم
      33
      قلم بتراشم از هر استخوانم
      مرکب گیرم از خون رگانم
      بگیرم کاغذی از پردهٔ دل
      نویسم بهر یار مهربانم
      34
      مو آن دلدادهٔ بی خانمانم
      مو آن محنت نصیب سخت جانم
      مو آن سرگشته خارم در بیابان
      که چون بادی وزد هر سو دوانم
      35
      دلم دور است و احوالش ندونم
      کسی خواهد که پیغامش رسونم
      خداوندا ز مرگم مهلتی ده
      که دیداری بدیدارش رسونم
      36
      شبی خواهم که پیغمبر ببینم
      دمی با ساقی کوثر نشینم
      بگیرم در بغل قبر رضا را
      در آن گلشن گل شادی بچینم
      37
      به صحرا بنگرم صحرا ته وینم
      به دریا بنگرم دریا ته وینم
      بهر جا بنگرم کوه و در و دشت
      نشان روی زیبای ته وینم
      38
      الهی دشمنت را خسته وینم
      به سینه اش خنجری تا دسته وینم
      سر شو آیم احوالش بپرسم
      39
      سحر آیم مزارش بسته وینم
      3نمیدانم که سرگردان چرایم
      گهی نالان گهی گریان چرایم
      همه دردی بدوران یافت درمان
      ندانم مو که بیدرمان چرایم
      40
      یا تا دست ازین عالم بداریم
      بیا تا پای دل از گل برآریم
      بیا تا بردباری پیشه سازیم
      بیا تا تخم نیکوئی بکاریم.
       
       
      انتخالب و گردآوری:ابوالقاسم کریمی(فرزندزمین)
      سه شنبه 18دی1397

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۹۰۹۶ در تاریخ شنبه ۶ بهمن ۱۳۹۷ ۰۲:۴۳ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      آموزش و نقد شعر

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0