سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

يکشنبه 22 فروردين 1400
    29 شعبان 1442
      Sunday 11 Apr 2021

        پر نشاط ترین اشعار

        کانال رسمی شعرناب

        بار پروردگارا، دلهاي ما را به باطل ميل مده پس از آنکه به حق هدايت فرمودي و به ما از لطف خود رحمتي عطا فرما، که تويي بسيار بخشنده (بي‌منّت). آل عمران آیه ۸

        يکشنبه ۲۲ فروردين

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        درمسیر فراموشی(مهد سالمندان 3)
        ارسال شده توسط

        جمیله عجم(بانوی واژه ها)

        در تاریخ : دوشنبه ۳۱ فروردين ۱۳۹۴ ۰۹:۲۷
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۹۸۲ | نظرات : ۵۶

        طبق معمول هرماه دوباره رفته بودم خانه سالمندان پیش شهربانو
        میوه هاروکه بین هم اتاقیای شهربانو قسمت کردم
         متوجه پیرزن اتاق کناری شدم که از پنجره ای که بین دو اتاق واقع شده بود
        به من خیره شده بودومن هم یواشکی گاهگداری  نگاهش می کردمآخه خیلی سرو وضع مرتب وتروتمیزی داشت  وغیرازخودش ویک پیرزن دیگر کسی آنجا نبود
         
        انگار بقیه وسط حیاط زیر آفتاب پاییز هوا  می خوردند........
        تو فکر بودم که برم وبه اونام تعارف کنم  که خودش بادست اشاره کرد برم پیشش .............
        داخل نایلون فقط یک پرتقال درشت مونده بود همونو برداشتم ورفتم داخل اتاقش
        وبهش گفتنم شرمنده همین یکی مونده قابل شمارو نداره باهم اتاقیتون
         قسمتش کنید ..........
        گرچه بهش سون وصل بوداما ظاهرن خیلی سرحال وسالم بود ؛سن زیادی هم
         
        نداشت
        وهنوزهم آثار زیبایی در چهره اش دیده میشد...........
        روبه من کردوگفت صدات نزدم که برام میوه بیاری خانم جان........
        دیدم هی داری منو باتعجب نگاه می کنی خواستم برات بگم منم یه روزی مثل
         
        خودت جون وخوشگل بودمو
        غرورم ازکوه دماوندم بیشتر بود معلم بودم
        وکلی ثروت برای خودم جمع کرده بودم ولی خدا بهم هیچ وقت بچه نداد
         
        تمام برادروخواهرم کنارم سیرشدند..........
         
        تمام مال واموالمو بینشون تقسیم کردم به خیال اینکه مثل بچه های خودم ازم
         
        نگهداری خواهند کرد
         
        اما تا دیدند بی اختیاری ادار گرفتم بهونه دستشون آمدوآوردند انداختند اینجا
         
        ورفتند......
         
        حقوقم روهم که می گیرند ومی گن می دیم
        بابت هزینه ی اینجا اشک ازگونه هاش
        سرازیرشده بودوتمام صورتش روگرفته بود........
        به طرفش رفتم ودستشو ورگرفتم تا دلداریش بدم وآرومش کنم که
        یکدفعه پیرزن تخت کناری که تا اون موقع ساکت
        نشسته بودوفقط گوش می داد بلندتر ازمن و اون زد زیر
        گریه وبلند بلند گفت خواهر جان تو اگه بچه های برادرت
        نتونستند تحملت کنند وآوردندت
        خانه ی سالمندان من چهار پسردارم یکی
        ازیکی پولدارتر وکله کلفت ترکه تحمل نگهداری مادرشونو نداشتند
         ومنو چهار ساله که باوجوداینکه  رو پای خودم هستم
        گذاشتنداینجا و سال به سال یادم نمی کنند باوجوداینکه با سختی وبی پدری
         
        بزرگشون کردم
         
        وهمه شونو دکتر مهندس وتاجرند.........
        حالا مونده بودم چیکارکنم  وکدومشونو ساکت کنم
         ازاتاق زدم بیرون واوناروکه داشتند باهم بلند بلند زار می زدند
         به حال خودشون گذاشتم .................
         
        نمی دونم شاید گریه تنها مرحم دردشون بود...........!!!!!

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۵۳۸۵ در تاریخ دوشنبه ۳۱ فروردين ۱۳۹۴ ۰۹:۲۷ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقدها و نظرات
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



        ارسال پیام خصوصی

        نقدو تحلیل شعر شاعران سایت

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0