سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

پنجشنبه 30 آبان 1398
    25 ربيع الأول 1441
      Thursday 21 Nov 2019
        مردم زماني به دانايي شما اهميت مي دهند كه بدانند به آنها اهميت مي دهيد. جان ماکسول

        پنجشنبه ۳۰ آبان

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        انسان قربانی تجاوز به حریم خصوصی
        ارسال شده توسط

        مجید خوش خلق سیما

        در تاریخ : سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۶ ۰۱:۴۶
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۴۹ | نظرات : ۰

        آدمی از بدوِ تولّد موردِ تعدّی و تجاوز و خیانت قرار گرفته و ضربات و خساراتِ محلکی بر جسم ، روح و روان و نیز ذهنیّت و بایگانیِ باورهایش که به مرور ماهیّت و شخصیّت و همچنین الگویِ واکنش ها و نوعِ زیستنش را ساخته و دست مایه ای برایِ شکلِ رفتار و کردار و نحوه یِ مواجه شدنش با مسائلِ زندگی می گردد ، وارد می آید.
        تجاوز و تعدّی را می توان به چند دسته تقسیم نمود که عبارت است از :
        1- تجاوز و تعدّی جنسی.
        2- تجاوز و تعدّیِ جسمی.
        3-تجاوز و تعدّیِ روحی ، روانی ، شخصیّتی و اخلاقی.
        4- تجاوز و تعدّیِ اعتقادی.
        تعدّی و تجاوز آنچنان که درباره یِ این واژه رایج و متداول است فقط مربوط به مسائلِ جنسی نمی شود و به نظرِ بنده هر آنچه با زور و ارعاب و نیرنگ و مکر و حیله و هر توجیه و بهانه و ترفندِ تبلیغاتی و دست آویزی به آدمی آسیب و خسارت وارد آورده و حقوقِ مسلّم و اساسیِ انسان را نادیده و مخدودش و آزادی هایش را سلب و در حیطه یِ خصوصیش مداخله و احترام و عزّتش را خدشه دار ساخته و موجبِ تحقیر و توهین و شکستش گردد و راه هایِ دسترسی به حقیقت را از او دریغ ورزد و سانسورش کند تجاوز و تعدّی محسوب شده و آسیب به حریمِ وجودیِ بشر قلمداد می گردد.
        تعدّی و تجاوز متأسقانه از کانونِ خانواده و از سویِ نزدیک ترین اشخاص به انسان یعنی پدر و مادر آغاز می گردد و پس از آن می توان تعدّی و تجاوزِ خویشاوندان ، تعدّی و تجاوزِ محیط ، تعدی و تجاوزِ سنّتِ رایج ، تعدی و تجاوزِ فرهنگِ حاکم ، تعدی و تجاوزِ تاریخچه یِ وراثتی و نیز پیشینه یِ ملّی و روش ها و شیوه هایِ متداول و بسیاری دیگر از عواملی که در زندگیِ یک شخص تأثیر گذار بوده و ناخواسته آنان را به خود می پذیرد را از جمله خیانت هایِ بزرگ به یک آدمی برشمرد.
        تأسی نکردن به پویش و بررسی و مطالعه یِ دقیق و عمیق به عنوانِ اصلی مهم و ضروری در کسبِ اطلاعاتِ روزِ دنیا و دست یابی به بهزیستی و آشنایی با درست ترین نوعِ راه کارهایِ منطقی و متعهّدانه برایِ پرورشِ نسلِ بشری جهتِ رسیدن به همزیستیِ مسالمت آمیز ، کاربردِ روش ها و شیوه هایِ غلط و ناکارآمد و غیرِ مدنی و منسوخِ تربیتی ، ندادنِ آگاهیِ صحیح به زیباترین شکلِ ممکن از راهِ بهترین مِتدِ آموزشی ، متناسب با هر دوره یِ سنی ، نساختنِ الگویِ رفتاریِ شایسته از خود ، بی خبری از نیازهایِ اساسی ، بدآموزی هایِ کوچک و بزرگ و بی مسئولیّتی در قبالِ منش و شیوه یِ کردار و نوعِ مواجهه با مسائل در ارکانِ مختلفِ زندگی و قرار ندادنِ وقت کافی به منظورِ رسیدگی به مناسباتِ عاطفی و فراهم نیاوردنِ امکانِ کشف و بروزِ قابلیّت ها از جمله تعدّی و تجاوزاتی است که والدین و اعضاءِ خانواده و خویشاوندان به یک انسان حتّی پیش از تولّدِ وی در قبالش اعمال می دارند.
        نبودِ احساسِ مسئولیّت در قبالِ نوع و شیوه یِ زیستن ، سرنوشت و آینده یِ نسلِ انسانی و بی توجّهی به مشکلات و معضلاتِ موجود ، نادیده گرفتنِ حقوق و ورود به حیطه یِ خصوصی به اشکال مختلف و عدمِ رعایتِ آنچه می تواند منافعِ عمومی در راستایِ زندگیِ مسالمت آمیز را تأمین گرداند ، سودجویی هایِ شخصی ، استفاده از ترفندها و روش هایِ غیرِ اخلاقی ، وارد ساختنِ خسارت و آزار و زیان ، سلب کردنِ ابتکارِ عمل و جلوگیری از تحقیق و پویش و بروزِ خلّاقیّت و قابلیّت هایِ انسانی ، پدید آوردنِ هرگونه اجبار برایِ پذیرش و انتخاب ، دامن زدن به مسائلِ تفرقه افکنانه ، ایجادِ جنگ و خشم و نفرت و ده ها موردِ دیگر تجاوزاتی است که محیط و پیرامونِ زندگی درحقِّ نوعِ بشر می نماید.
        سنّت هایِ غلطِ به جا مانده از پیشینه یِ تاریخی و فرهنگی و نیزِ عدم بازنگری و اصلاحِ آنچه بینِ اعضاءِ یک جامعه رایج و متداول می باشد نیز می تواند شخص را از لحاظِ فکری ، اعتقادی و روحی و روانی موردِ آزار و تعدّی و تجاوز قرار دهد و ناهنجاری ها و بداخلاقی ها و معضلاتِ عدیده را نسل به نسل به گونه یِ بشری انتقال دهد.
        همین موارد باعث می گردد زندگیِ نسلِ بشری همواره از ابتدا تا اکنون پر از صحنه ها و خاطراتِ دل خراش ، منزجر کننده و مشکلات و مخاطرات و نافرجامی ها و ناکامی هایِ تأسفبار و توأمان با امراض و دردها و کشمکش ها و بهران هایِ ویرانگر باشد و نتواند در امنیّت و آرامشِ مطلوب زندگیِ سراسر حاصل ، لذّت ، زیبایی و افتخاری را برایِ خود رقم زند.
        همین دلایل کافی است تا اذهان و اقرار شود هیچ گناه کار و جنایت پیشه ای در دنیا وجود ندارد و اگر هم خطایی از کسی سر زند تمامِ نسلِ بشری به علّتِ کم کاری ها ، خیانت ها ، بی توجّهی ها ، خودخواهی ها و بی مسئولیّتی هایشان در قبالِ یکدیگر در آن شریک می باشند و هرگز اجازه ندارند راحت ترین راه یعنی حذفِ همنوعِ قربانیِ اتّفاق و یا گرفتارِ دام هایِ بیشمارِ تنیده شده از غفلتِ انسانی را انتخاب و اتّخاذ نمایند.  
        فراهم نبودنِ بستر و محیطی که انسان بتواند کنارِ یکدیگر در صلح و امنیّتِ کامل به تعاملی فراگیر جهتِ ریشه کنیِ مشکلات و معضلاتِ شخصی و اجتماعی با کمکِ تجاربِ مفید ، کارآمد ، مطمئن و سازنده یِ خویش بپردازد همچنان راه را سویِ زوال و انقراضِ نسل بشری هموار و آدمی را به سرعت سمتِ تباهی گسیل می دارد.
        پایان.

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۸۳۳۷ در تاریخ سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۶ ۰۱:۴۶ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        تازه ترین نقدها

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0