به نام خدایی که هیچ وقت دعای منو رد نکرده
شنیده صدامو، جواب داده، هیچ وقت جوابم نکرده
خدایی که من دیدمش لحظه لحظه تو اونجا که حتی
نبوده پدر مادرم یا رفیقم کنارم یا حتی...
به نام خدایی که خیلی بزرگه، که او برترینه
برا خلقت من خودش گفته که احسن الخالقینه
کی گفته نمی سازه با من کجا اون نشسته ببینه؟!
صلاحم رو دیده همیشه چه وقتی که داده چه وقتی بگیره
کی گفته صمیمی نمیشه، کجا از ما دوره؟ کجا پر غروره؟!
اگه من بودم جاش، بمونه چکاری میکردم، ولی اون صبوره
آره کاری بش ما نداریم ولی اون همیشه همونه
با اینکه کوچیکیم و اون بیکرونه، تویه قلبمونه اون هم قدمونه
همون که ملائک میگن گفته شوقم به بنده ام چنانه
اگه اون بدونه نمیتونه حتی یه لحظه تو این دار فانی بمونه
صدا زد بیا بنده ی من منم خالق تو، ولی ما
نگامون همیشه به دست و به مال و به دارایی دیگرونه
تویی که خدات تویه دستاته و داره یک سیب نصفه نشونه
تو که نمیدونی قدر جهانی که خیلی پره از نمونه
میدونم که حرفام برا تو عجیبه برا تو گرونه
ولی کاش حرفامو میشنیدی، از عمق جونه
خدامون بزرگه، خدامون کریمه، اصلا مهربونه
یادت رفته چی خواستی از اون، ولی اون میدونه
اگه بت نداده اگه بعضی وقتا بهت گفت که اشتباهه
یه روزی میفهمی کدومش درست بود کدومش صلاحه!
سلام اصلِ این شعر از شاعری به نام خانم ضحی سعادتوند هست
که بهتر بود این سایهنویسیِ شما از شعری که متعلق به ایشان است
حداقل در پینوشت توضیحی مینوشتید.
به نام خدایی که هیچوقت دعام رو اجابت نکرده
همیشه غمامو نگاه کرده اما
دخالت نکرده
به نام خدایی که من که ندیدم
میگن مهربونه
که اخماش واسه ما بگو و بخندش
واسه دیگرونه
به نام خدایی که هرچی میگردم
پیدا نمیشه
که از بس بزرگه توی خونهی ما
اصلاً جا نمیشه
خدایی که دست از همهچی کشیده
همینجوری خیره
نشسته ببینه به چی دلخوشمن
همونو بگیره
نمیسازه با من
نمیذاره اصلاً من آروم بمونم
منی که نه کاری بهش دارم آخه
نه همقد اونام
منی که یه عمری صداش کردم اما
سراغم نیومد
یهبار یه توکپا تا رو پادریِ
اتاقم نیومد
نیومد یه بار از سر مهربونی
بشینه کنارم
بشینه بذاره یه خورده سرم رو
رو شونش بذارم
گله میکنم از
خدایی که سخته
که زورش زیاده
به این راحتیها صمیمی نمیشه
غرورش زیاده
گله میکنم از
خدایی که دیره
خدایی که دوره
خدایی که آره صبوره
ولی خب
زیادی صبوره
شما که خداتون
تو ذکر و دعاهای آمادهتونه
شما که خداتون همون
مهر و تسبیح سجادهتونه
میدونم که حرفام براتون عجیبه
با هم خیلی خوبین
میدونم قراره که سنگ خدا رو
به سینه بکوبین
دیگه حرف خیلی زیادی نمونده
به غیر از همین که
خداتونو دیدین
اگه یادتون بود فقط بهش بگین که
یه عمر هرچی خواستم
ندادی و گفتی
اینا اشتباهه
از این به بعدم ببین چی درسته
ببین چی صلاحه ( شعر از ضحی سعادتوند )