دوشنبه ۱۸ آبان
|
دفاتر شعر سیده نسترن طالب زاده
آخرین اشعار ناب سیده نسترن طالب زاده
|
آنکه می افروزد« آن» عشق را در جان ، غم است
انکه گندم میدمد در خوان ایمان ، آدم است
سخت باشد ، زندگانی در شرار عشق و خون
عشق ان ماوای ویرانخوی پرپیچ و خم است
زندگی سرشار شد از عارفان بیزبان
هر خزان یاقوت زخمالوده ای بی مرهم است
سینه جای قلب ماند و قلب منزلگاه مهر
مهر ناکس ، چون مه کهسار مغرب ،مبهم است
انکه می افروزد آن عشق را در جان غم است
چون تو در دریای این دوران ،نجیبا_دم، کم است
*****
به آبی نیلین خود، سرشته ای تو مرا
به هر نگاه نوازش ، فرشته ای ، تو مرا
دوباره سیب دلم، از دهان کفر افتاد
به رازهای بهشتی ،تو کشته ای ، تو مرا
ز روز و شبانی ، دراز و بی طاقت
چو عطر دوتار زمانه ، رشته ای تو مرا
چگونه خویش بخوانم ، به رازهای مگو
هزارنام سکارا ، نوشته ای تو مرا
من ابرهای نقره ی حزنم، غریب و قریب
به آبهای اثیری ، سرشته ای تو مرا
|