چهارشنبه ۲۰ آبان
«دندان سگ،» شعری از سیدیحیی حسینی
از دفتر شعرناب نوع شعر آزاد
ارسال شده در تاریخ حدود ۱ ماه پیش شماره ثبت ۱۴۹۴۰۹
بازدید : ۴۱۰ | نظرات : ۱۹
|
آخرین اشعار ناب سیدیحیی حسینی
|
....
ما نسلِ دویدنیم
میدویم، نه برای رسیدن
از ترسِ جا ماندن
و باز
در ازدحامِ سایهها
خودمان را به دیوارِ بایدها میکوبیم
مبادا جا بمانیم
قدرت بلندتر میشود
هر بار که زانو میزنیم
هر بارکه به سایهاش پناه میبریم
پشت هردیوار باید ها
پوزه های همیشه گرسنه
و خنده های نحس وهمناک کفتارها
منتظر خم شدن ماست
وما
هنوز می دویم
هنوزمی ترسیم
هنوز
نام خودمان را ازیاد میبریم
اما روزی
دست ها زنجیرها راپس میزنند
چشم ها دروغ هارا
وادمی ارزوهایش راصدا میزند
حتی اگر
استخوانی نمانده باشد
زیر
دندااااان سگ
ادمی می ماند
قلبی میماند
که
هنوز
می
تپد
ـــــــــــــــ
باسپاس،
سیدیحیی، 💐🙋♂
|
|
|
نقدها و نظرات
|
سلام، استاد، استکی، بزرگوار، سپاس از دقت نظر و لطف شما. واژه «قدرت» است، به معنای توان و سلطه. از اینکه با حوصله و دقت شعر را خواندید، بسیار سپاسگزارم. پاینده باشید.
💐💐💐
| |
|
سلام استادمهربانوی عجم تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 | |
|
سلام استاد، دکترمهدی پور تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 | |
|
سلام استاد، عزیزمحمد فاضلی نژاد
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبخانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 | |
|
سلام استادعزیز، عبدلله پور
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبخانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 | |
|
سلام استاد، کیمیایی
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبخانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی سپاس ازمهرتان
🍃💙💐💐🙏🏻
| |
|
سلام استاد، غیبی پور
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبخانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی
سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 حذف | |
|
سلام استاد، اهنگران
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبخانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی سپاس ازمهرتان 💐💐🙏🏻 حذف | |
|
باسلام استاد، مصیب حیدری (عاطف)
تو آن سویِ واژهها، در دلِ مایی پناهِ خستگان و مأمنِ رؤیایی،
کلامت چون نسیمی از گلستانِ محبت به جانِ خسته میبخشد نفسهای تماشایی،
نمیدانم در این مکتب چه رازیست در پنهان که هم دردی، هم عشقی، همنشینِ دانایی
سیاهمشقِ من، شاگردِ مکتبی خانهیِ دوران نوشت از شوقِ دیدار، با قلمهایِ تنهایی سپاس ازمهرتان
🍃💙💐💐🙏🏻 | |
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.
اجتماعی زیبا و امید بخش بود
جسارتا قدرت یا قدت ؟