يکشنبه ۲۴ آبان
|
دفاتر شعر افسانه احمدی ( پونه )
آخرین اشعار ناب افسانه احمدی ( پونه )
|
باز دارم می روم ، در انزوای بیکسی
می کند غم خانهُ دلتنگی ام را وارسی
می کشد با خود مرا رویای تلخ دوری ات ؛
تا فراموشی ترین آرامش از دلواپسی
اشک و لبخندم تلاقی می شود در پیچ درد
می رود پای دل از سینه به جنگی بی نبرد
قطره قطره بر زمین می افتد اشک آرزو
برگ برگ نوجوانی می شود پاییز زرد
رنگ مهتاب از دو چشمم می پرد هر نیمه شب
می کشم لبخند کمرنگی به اندامِ دو لب
آشیان گم کرده ای هستم پریشان روزگار
می تَند دور تنم رنج ابد ، دیوار تب
شانه هایم می شود خم زیر آواری گران
مثل برگی خشک افتادم به پهنای خزان
بس که دور یاد تو چرخیده ام این روزها
با خیالاتت شدم چون گاوِ پیشانی نشان
قصه ام یک پچ پچ تاریک و بی تصویر بود
سازگاری های من بی ربط و بی تاثیر بود
سایه ام از خود جلوتر می رود این روزها
زندگی مانند خوابی تلخ و بی تعبیر بود
دیگر از ماندن نخواهد شد هوای دل عوض
بی هوایت شد هوایم مبتلای یک مرض
دل شبی اصلا نیاسود از جفای روزگار
بیخ گوشم دائما می خواند از دردش رجز
می روم باقیِ این راه بلاتکلیف را
تا به سرآید نفس در سینه ای از دل جدا
می روم بی آنکه فردا را ببینم یا که نه
زیر پا له می شود گلهای شاد"پونه"ها
افسانه_احمدی_پونه
─┅─═ঊঈ🍃🌸🍃ঊঈ═─┅─
|
|
|
نقدها و نظرات
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.