يکشنبه ۲۴ آبان
گنج پنهان شعری از نادر اقبال
از دفتر 1 نوع شعر مثنوی
ارسال شده در تاریخ دوشنبه ۲۳ شهريور ۱۴۰۵ ۰۹:۴۹ شماره ثبت ۱۴۸۸۹۲
بازدید : ۳۵ | نظرات : ۴
|
آخرین اشعار ناب نادر اقبال
|
روان خسته از بندِ این خاکدان
همیجوید آن کشورِ جاودان
هوس دزدِ آرامشِ مردمان
کشیده به تاراج جان و روان
چنان در پیِ نام و نان و مقام
فراموش کرده رهِ نیکنام
یکی تیغ بر دستِ قابیلها
یکی آه بر قلب هابیل ها
بدی را بکاری تو اندر جهان
همان تخم روزی نماید عیان
چرا از برای دو روزِ جهان
کنی آتشی در دلِ مردمان؟
جهان همچو آیینهای پر غبار
نماید یکی چهره ، دارد هزار
نه با کینه پیروز گردد کسی
نه با رنج و نفرت رسد بر بسی
جهان است چون چرخِ گردان به راه
گهی بر فراز است و گاهی به چاه
به مالِ کسان دیده هرگز مدوز
که مالِ جهان نیست هر شام و روز
چو مرغیست گویی که بر شاخسار
نشست از درختی و رفت از کنار
ز هر دشمنی دوستی را مخواه
که کینه چو مار است در زیرِ کاه
به هر خوردنی دست و دل وا مکن
به هر خوان و هر بزم، غوغا مکن
تهیدست را خوار هرگز مدار
که گردش کند روزگارِ سوار
مبادا بخندی به بیچارگان
که فردا ندانی چه گردد زمان
زِ دوزخ به یاد آور آن روز را
که سنجند کردار دیروز را
به نیکی بمان تا بماند نشان
که نامِ نکو بهتر است از جهان
چو نیکی کنی، چشمِ پاداش بند
که نیکی بود بیریا ارجمند
جهان گرچه کوتاه و ناپایدار
خدا را در آن جوی، ای هوشیار
چرا گنج در خانه انباشتی
تو که گنجِ پنهانِ خود داشتی.
نادر اقبال
|
نقدها و نظرات
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.
آموزنده