جغرافیا ی صیحه

درودتان باد استاد آزادبخت گرانقدر با سپاس از قلمی که به این نوشتار مبارک شده من هم نثار روح برادرم چند خطی از آن واقعه را بازگو میکنم شاید شنیدن جزئیاتی از واقعه ی کربلا که تا کنون شاید ناگفته مانده دلی را لرزاند چرا که اندوه بزرگی را اباعبدالله الحسین علیه السلام در آن واقعه ی کربلا متحمل شدند که ما هنوز یک قطره از آن دردها را شاید درک نکرده باشیم چرا که واژه ها معذورند از بازگویی تمام آن حجم درد
به راستی که کربلا یک مکتب بزرگ است


راستش همان لحظه که شعرتان را دیدم دقیقا تصویر شهادت اطفال رضیع اباعبدالله الحسین علیه السلام را در ذهنم مجسم ساخت چرا که تمام دیشب توفیق شد باز مقتل خوانی کنم تا رموز شعر پیشینتان را بیشتر بیابم ‌به همین سبب حس میکنم شما هم برگرفته از احساس قبلی از آن واقعه دست به چنین نوشتاری زده اید

گزارش هایی از شهادت دو طفل رضیع(شرخوار) و نیز یک طفل دو تا شش ساله در واقعه ی کربلا آمده که به اختصار اینجا به آنها اشاره میکنم

یکی از آن اطفال رضیع حضرت علی اصغر علیه السلام بوده که شش ماهه بودند و در میدان جنگ با اصابت تیر حرملة بن کاهل اسدی به گلوی مبارکشان به شهادت می رسند

و دیگری طفلی که در روز عاشورا متولد شدند و امام حسین (ع) نام ایشان را عبدالله نهادند و در هنگاهی که در گوش آن طفل تازه متولد شده اذان می گفتند و قصد بوسیدن ایشان را کردند حرملة بن کاهل اسدی تیری به سمت گلوی مبارک ایشان پرتاب کردند و پیش از بوسیدنش به شهادت رسیدند


و نیز گزارشی از شهادت طفل دیگری آمده که درحالی که در ورودی خیمه در دامان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام نشسته بودند با اصابت تیر به گلو به شهادت رسیدند (کودکی که در حال نشستن است پس سنی بیش از یک شیرخواره و حدودا دو تا شش ساله برایش تخمین زده اند) 


حال به تحلیل شعر می پردازم تا در ادامه با اشاره به مطالب بالا رموز این شعر را باز کنم


\\\\"سکوت \\\\"

سکوت منظور سکوت لشکریان کفار در واقعه ی کربلا دارد که بر آنچه بدان اطمینان داشتند کفر ورزیدند و بر اولاد پیغمبر (ص) تیغ و شمشیر کشیدن و در آخرین لحظات اباعبدالله الحسین علیه السلام به آنان متذکر شد که او نوه ی رسول خداست و هر که او را یاری کند خدا او را یاری و هرکه با او ستیزه کند با خدای او طرف است و ... ولی تمام این گفتار مبارک هم در آن دل های سنگی و مغز رنگار گرفته یشان چاره نکرد و زمانی که امام طفل شیرخواره اش را مقابلشان گرفت و از برایش آب طلب نمود بجای رفع عطش طفل گلوی او را نشانه رفتند


پوسته ی یخ زده ی نخ دندانی ست 
که از گلوی بی ثانیه شکسته آویزان می شود 



کدام پرنده
با بالهای عقربه
در جیب جغرافیا گم شده است ‍؟
او دیگر آواز نمی خواند 

پرنده ای با بالهای عقربه هم مراد همان حضرت علی اصغر است که آن تیرها که بر گلویش اصابت کرده گویی عقربه ی ساعت روی آن گلوی مبارک نشسته و چونان بالی مشابه عقربه ی ساعت دارد


کدام هندسه روی سر هندوانه
پایه پای آینه دوباره می چرخد؟

هندوانه هم اینجا به سکوت اشاره دارد دقیقای گویای این است که تا هندوانه چاقو نخورده درونش آشکار نمیشود که سرخ است یا سفید

آینه شاید منظور ویترین باشد که هندوانه را پشت خود پنهان کرده
و مشتری از پشت ویترین نمیتواند از روی هندسه حدس بزند که آن هندوانه درونش چگونه است
کلا مساله ی سکوت را فریاد میزند



نام مرداب‌ها را
روی دوش پرندگان غلت می دهم 
تا کوهی پلک بزند 
در دهان چنگالی 
که هرگز متولد نمی شود 
تا خاکستری از اندیشه‌ی معکوس جغرافیا


در باب طفل رضیع چنان آورده اند که به آن بند  \\\\"خاکستر اندیشه \\\\" در شعرتان اشاره دارد
گزارشی که در تاریخ یعقوبی درباره طفل رضیع آمده چنین است:

«زهیر بن قین سوار بر اسب خویش بیرون آمد و فریاد کرد: اى مردم کوفه شما را از عذاب خدا بیم مى ‌دهم. بیم باد شما را اى بندگان خدا، فرزندان فاطمه به دوستى و یارى سزاوارتر از فرزندان سمیه هستند. اگر هم اینان را یارى نمى کنید با ایشان نجنگید. اى مردم، امروز بر روى زمینپسر و دختر پیغمبرى جز حسین نمانده است و هیچ کس بر کشتن او گر چه به یک کلمه باشد یارى ندهد مگر آنکه خدا دنیا را بر او تلخ سازد و به دشوارترین شکنجه ‌هاى آخرت عذابش کند. سپس یک نفر یک نفر قدم به راه شهادت نهادند تا (امام) تنها ماند و از اهل بیت و فرزندان و خویشاوندانش یک نفر همراه نداشت. در این حال سوار اسب خویش بود که نوزادى را که در همان ساعت براى او تولد یافته بود به دست وى دادند، پس در گوش او اذان گفت و کام او را برمى‌ داشت که تیرى در گلوى کودک نشست و او را سر برید. امام حسین (علیه السّلام) تیر را از گلوى کودک کشید و او را به خونش آغشته مى ‌ساخت و مى‌ 
گفت: «و الله لأنت اکرم على الله من الناقة، و لمحمد اکرم على الله من الصالح: به خدا سوگند که تو از ناقه بر خدا گرامى ‌تر هستی و محمد هم از صالح بر خدا گرامى‌ تر است.» سپس آمد و او را پهلوى فرزندان و برادرزادگان خود نهاد، سپس بر آنان حمله برد.»

در لهوف درباره شهادت طفل رضیع حضرت امام حسین (علیه السّلام) در واپسین لحظات زندگی ایشان چنین آمده است:
«چون حضرت امام حسین (علیه السّلام) قتلگاه جوانان و یارانش را نگریست، براى جنگ با دشمن با نفس نفیس خود عزیمت فرمود و ندا در داد: «آیا مدافعى هست که از حرم رسول اللَّه دفاع کند؟ آیا خداشناسى هست که در حقّ ما هراس خدا را در پیش گیرد؟ آیا فریادرسى هست که به امید رحمت خدا به فریاد ما برسد؟ آیا یاورى هست که به امید آنچه در نزد خداست ما را یارى رساند؟» در این وقت ناله زنان بلند شد و امام به باب خیمه آمد و فرمود: خواهرم زینب، بچه کوچک‌ مرا بیاور تا با وى وداع کنم، امام او را گرفت تا ببوسد، حرملة بن کاهل‌ تیرى انداخت که آن گلوگاه کودک را سوراخ 
کرد، امام به زینب فرمود: او را بگیر.» بعد خون صغیر را با دو کف دست بگرفت تا پر شدند و آن خون را به سوى آسمان پاشید و فرمود: «چه آسان است آنچه در محضر خدا بر من وارد مى ‌آید.»
حضرت امام باقر (علیه السّلام) مى‌ فرماید: از آن خون قطره‌ اى به زمین فرود نیامد ،اگر قطره‌ای از آن خون به زمین می‌ریخت عذاب نازل می‌گردید



که اینجا دقیقا مشخص میشود بعد از آن اندرزگویی و در ادامه خطبه ای که امام حسین (ع) آوردند گویی روی دوش پرندگان مرداب ریختند تا بر سر آن کوردلان ظالم بریزد و در تعفن خویش گرفتار بمانند اینجا کوه نماد انبوه لشکریان کفر بوده که چنان گرفتار افکار پوچی شده بودند همانند زمانی که در چنگال عقابی گیر کرده و در حال شکنجه پلک می زدند


\\\\"روی خون واژه ها\\\\" 

به راستی که\\\\" خون واژه\\\\" با سکون روی نون همان ترکیب واژه ای بود که بعد از خواندن مقتلِ طفل کشی اباعبدالله الحسین علیه السلام دنبالش می گشتم به راستی که خون از واژگان خواهد چکید وقتی بخواهند حجم دردی که آن روز اباعبدالله (ع)به سبب داغ اولاد و عزیزانش چشید و به سبب ایمانش به خدا دم به شِکوِه و ناله که نیاورد هیچ آنان را تقدیمیِ راه خدا هم خواند، را به دوش بکشند 



بی صدا از جنس نشنیدن
دکلمه ای باشد از حقیقت پرنده ای 
که هر گز از آسمان عبور نکرد 
دکلمه ای باشد از معکوس جغرافیا ی صیحه


آن پرنده که از آسمان عبور نکرد و صیحه اش تا قیامت در طول تاریخ بلند است فریاد شهادت مظلومانه ی طفلان حسین(ع) است طفلی که گویی معکوس وار بجای اسرافیل که از آسمان پای بر زمین می نهد که در سور بدمد و صیحه سر دهد در آن روز صیحه ای سر داد که تا قیامت صدایش در گوش جهانیان می پیچد

و لعنت الله علی قوم الظالمین

وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِيسَى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام [وَلِيِّ اللَّهِ‌] السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خَدِيجَةَ الْكُبْرَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَاللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ

سلام

هرگز متولد نمی شود
هر گز از آسمان عبور نکرد

هر گز جداگانه نوشته شده است یادآور گز
گز دارای معانی ای است
در معنای نوعی درخت، گیاه و نبات پرنده حیوان کوه جماد اندیشه نطق حیوان ناطق انسان
در معنای تیر بی پر مرتبط با پر در پرنده
در معنای گزنده مرتبط با عقرب
برج هشتم فلکی عقرب برج نهم فلکی قوس یا کمان
ماه چهارم شمسی تیر
گز در معنای دندان مرتبط با دندانی در سطر دوم

سکوت
دیگر آواز نمی خواند
بی صدا از جنس نشنیدن

اندیشه‌ی معکوس جغرافیا
معکوس جغرافیای صیحه

دندان گلو دهان آواز واژه صدا دکلمه صیحه
دندان گلو دهان سر پا بال دوش چنگال پلک خون

کدام پرنده دوش پرندگان
سر و اندیشه
یخ نخ
ثانیه عقربه
پوسته در کره ی زمین یخ در قطب جنوب جغرافیا مرداب کوه آسمان
عقربه عقرب جانوران پرنده
چنگال چنگ در موسیقی آواز
هندسه و جغرافیا
جیب یادآور جریب مرتبط با گز که برای اندازه گیری طول به کار می رفت

هندسه گفته شده است معرب اندازه است
حقیقت چهارمین حرف ق
پرنده چهارمین حرف د
که هر چهارمین حرف ر
قدر
قدر نسبت دنباله هندسی
و ان من شی ء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم
قلت : فما معنى قدر؟ قال : تقدير الشئ من طوله و عرضه
فقال : أو تدري ما قدر؟ قال : لا ، قال : هو الهندسة من الطول والعرض والبقاء.
تَعْلَمُ مَا اَلْمَشِیئَةُ قُلْتُ لاَ قَالَ هِيَ اَلذِّكْرُ اَلْأَوَّلُ فَتَعْلَمُ مَا اَلْإِرَادَةُ قُلْتُ لاَ قَالَ هِيَ اَلْعَزِیمَةُ عَلَى مَا يَشَاءُ فَتَعْلَمُ مَا اَلْقَدَرُ قُلْتُ لاَ قَالَ هِيَ اَلْهَنْدَسَةُ وَ وَضْعُ اَلْحُدُودِ مِنَ اَلْبَقَاءِ وَ اَلْفَنَاءِ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ اَلْقَضَاءُ هُوَ اَلْإِبْرَامُ وَ إِقَامَةُ اَلْعَيْنِ
انا انزلناه فی لیلة القدر
سلام هی حتی مطلع الفجر
و در سوره فجر
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
اقرؤا سورة الفجر فی فرائضکم ونوافلکم، فانها سورة الحسین علیه‌السّلام وارغبوا فیها
چون نگه کردند آن سی مرغ زود
بی‌شک این سی مرغ آن سیمرغ بود

سیاوش
تیر ۱۴۰۵