زیر درخت انجیر

دلنوشته زیبایی است

درود برشمااستاد رسا
زیباست ودلنشین
قلمتان ناب مانا

درود بر شما جناب رسای بزرگوار 🌺🌺🌺
بسیار عالی سرودید 🌺🌸🌺

درود و عرض ادب جناب رسا گرامی
بسیار زیبا و عالی سرودید
رد قلمتان سبز🌷🌳🌳

سلام احترام
زیبا و پرمعنی

چه آرامش دل‌چسبی دارد این شعر. انگار خودم نشسته‌ام زیر آن درخت انجیر و فقط گوش می‌دهم به «صدای چکه‌های آب» و «نور مهتاب درون گودال خیس». یک چیز در این شعر هست که خیلی دوستش دارم: از میان تمام آن صداها (پای عابر، گربه، برگ) باز هم در نهایت «سکوت» برنده است. و چه زیبا در پایان از «بخت روگردان» می‌گوید اما باز «امید جاریست». یعنی شاعر نمی‌خواهد نوحه بخواند، فقط نشسته و نفس می‌کشد. به سادگی یک نقاشی با مداد سیاه.

درود بیکران جناب رسای فرهیخته

سلام برشما
بسیار زیبا و فضای عاشقانه و رویایی ست
پاینده باشید

درودتان
زیباست
اتفاقا این جانب هم شعری دارم از درخت انجیر و گربه و ...
که هنوز نشرش نداده ام.
جالب بود برایم.
موفق باشید

درود جناب رسای عزیز
زیبا بود
زنده باد
پاینده باشید

درود بر شما جناب رسا ادیب خوش سخن
زیبا نوشتید
عالی

درود زیبا و بسیار دلنشین سروده اید 💐

درود بر شما
سپاسگزارم از نگاه مهربان شما 🌹

درود بر شما جناب رسا عزیز دلنشین و زیبا سرودید

درود برجناب رسا شاعر گرانقدر و ادیب
شعر شما سفری است از غوغای روز به سکوتِ شفابخشِ شب. شما با ظرافت تمام، صدای محیط از رقص برگ‌ها تا صدای یک گربه را به موسیقیِ درونیِ دل پیوند زدید. تصویر «زانوهای غم» و «روز دغل»، نشان از جسارت شما در خلق استعاره‌های نو دارد. اما درخشان‌ترین نقطه این اثر، تبدیلِ «گودال اشک‌ها» به «جاری شدن امید» در پایان است گویی می‌خواهید بگویید که در تاریک‌ترین شب‌ها، عشق تنها چراغ راه است. قلمی صادق، تصویرگری زنده و روحی جاری در کلمات نهفته است.بسیار لذت برم از خواندن شعر زیبای شما دوست و شاعر عزیز
همواره قلمتان نویسا و سبز باد🌹🌹🌹

سلام و احترام آقای رسا
بسیار عالی 🌷🌷🌷

درود بر شما
بسیار سپاسگزارم 🌹🌹🌹

درود واحترام جناب رسا
زیبا ودلنشین قلم زدید بزرگوار
قلمتان سبز

درود برشما
زیباست
پاینده باشید