صیدِ توأم

درود بر شما و اهالی شعر ناب
اگر بخواهم در مورد شعرتان بنویسم ساعتها طول می کشد اما برای اینکه حوصله ی کسی سر نرود. کوتاه می نویسم
شعر صید توام
ابتداشعر جوری شروع می شود که مزاحمت بین نگه داشتن و رها کردن است
ودر سطرهای بعد فوران تصاویر بکر را می ببینیم
بی صدا چکیدن خون بر دامن
سایه ای که بر گردن گره می خورد
وصیدی که در دام گشودن ایستاده است
وغیره
بحث من سر این قسمت است
هنوز نمی دانم
آزادی را انتظار می کشم
یا شکارچی را
در چشم های تو زل زده‌ام
به انتظار آنکه ببینم
آزادی را عقب می رانی
یا مرا
شعر پر از تضادهای دراماتیک ست
از فضای عشق فراتر می رود و وارد قلمرو وجود شناسی و روانشناسی قدرت شده است
ابهام در ماهیت نگاه
در وضعیت معلق میان دو معنا
تقابل آزادی و شکارچی
که قوی ترین تقابل است
زل زدن نوعی اضطراب وجودی است
شاعر می خواهد بداند چشمان معشوق یک پناهگاه است یا میدان جنگ
البته چشم در این جا صرفا اندام نیست بلکه آینه ایی ست برای نشان داد ن حقیقت
آزادی را عقب راندن
نشان دهنده یک کنش فعال وممانعت گرانه ست
اگر از لحاظ روانکاوی به آن نگاه کنیم باید بگویم این شعر بیان گر ترس از دیده شدن است
عاشق یاهمان شاعر می خواهد بداند وقتی به او.نگاه می شود
آیا موجودی آزاد ومقتدر است یا موجودی آسیب پذیر و قابل شکار
در پایان باید گفت این شعر بازتاب دهنده رابطه ای ست که در آن قدرت جابجا می شود آری جابجا می شود
باقی تحلیل را به استادان ودوستان می سپارم
بازهم در مکتب قلمتان آموختم

خرداد ماه 1405

محمدرضا آزادبخت