😱بی قرار 🔥

سلام و درودها استاد هم تبار
پدرگرانقدر آقای حاجی پوری بزرگوار


این که در سبک‌های متنوع و اوزان مختلف شعری، قلم فرسایی می نمایید؛ نشانِ علاقه‌ی وافر شما به مجموعه عظیم ادبیات و فرهنگ و تمدن هنری جوامع و گویای تفکر روشنایی‌بخش و‌ مهرپرور و هنرمندانه‌ی شما است و ان شاء الله در سپیدنگاری نیز همانند اشعار عروضی‌تان سربلندترین باشید


شعر سپید یا شعر شاملویی یا شعر آزاد، نگاشتی ساختارگُریز چارچوپ‌زُدا و هنجارشکن امّا در عین حال محتواگرا و اغلب پیچیده‌ کلام و اکثراً ابهام‌سوی و ایهام روش است . سپید، در واقع گونه‌ای از شعر نو فارسی است که اکنون خود به شکل الگوریتمی با شاخه‌ها و گرایش‌های مختلف را شامل می گردد. این نوع سرایش جدید و فاصله گرفته از وزن و اصول و قواعدِ شعر کلاسیک، در دهه‌ی سی شمسی و با مجموعهٔ هوای تازه از زنده یاد احمد شاملو، ظهور پیدا کرد و شاید بتوان آن را با شعر آزاد ( به فرانسوی : vers libre) در ادبیات کشورهای غربی مقایسه نمود .

تفاوت اساسی و عمده‌ی این آثار با نمونه‌های قبلی شعر نو در فرم و شکل و صور شعری بود. در این سبک نگارشی، عموماً وزن عروضی رعایت نشده ولی آهنگ و موسیقی درونی و کوتاه و بلندی ِ مصاریع یا بندهایش نمودی دارد.

در دسته‌بندی عرفی و معمولِ شعر نو فارسی، گاهی به هر شعری که در قالب شعر نیمایی نگنجد؛ سپید می‌گفتند. در کل شعر سپید را شعر نو، بی‌وزن، منثور و متن ادبی مخیّل یا آزاد نیز می‌گویند. از جهتی چون در پی شعر نیمایی بوده است اما کمی متفاوت با آن از قید و بند اصول وزن عروضی نیز رها شده در عین حال برخلاف موج نو (شعر منثور) همچنان با فرم نثر متمایز بوده است و اصطلاحاً شعر بی‌وزن یا آزاد نامیده می‌شود.

برخی از منتقدان متاءخر شعر سپید مانند محمد مستقیمی شعر سپید را پالاییده‌ترین و رهاترین نوع شعر فارسی می‌دانند که خودش را از موسیقی و همهٔ چیزهای دیگر مربوط به شعر به جز تخیّل آزاد کرده‌است. وی در کتاب آیینه پردازان خود با این تعریف از شعر که کلامی است مقفا و موزون و مخیّل دربارهٔ شعر سپید یکی از دلایل خوانده شدن این شعر به عنوان شعر سپید را معنی و خوانش سپیدی‌هایی می‌داند که در تقطیع‌های شعر سپید در فضای خیال خواننده بازآفرینی می‌شود یا خواننده آنها را در فضای خیال خودش پر می‌کند. به نظر وی «در شعر سپید به دنبال موسیقی نباشید چون شعر سپید به معنای شعر بی‌قید و بند است این شعر از قیود موسیقی که هنر دیگری‌ست؛ خود را رها کرده و صفت سپیدیش به همین معناست . پس نه به حقیقتِ مطلق موسیقی بیرونی دارد نه نیازی به موسیقی دارد و آن تعاریف شعر سپید یعنی آن که خواننده سپیدی‌های کاغذ را هم بخواند همه ناشی از ناآگاهی در مورد این صفت و کاربرد آن است. سپید یعنی بی‌قیدو شرط. صور خیال در شعر سپید حرف اول را می زند و گریز از معناپروری و حالت گزارشی بودن و ترسیمی فرمیک از واقعیات و همچنین متقابلا از حقایق ماورایی در مواجهه با نمودهای سیال ذهن از کارکردهای اولیه شعر سپید است که شکر خدا در عصر کنونی با توجه به حجم گرایی و تصویرپردازی های فیلمنامه گونه از آن حالت نوشتاری صِرف خود فاصله گرفته و دنیایی از حرف و بازتاب های گوناگون اندیشمندانه را برای خود ترتیب داده است


خود شاملو درباره شعر سپید می گوید :

قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا آن چنان که ببینی
یا آن چنان که بدانی
من درد مشترکم ….
مرا فریاد کن !



در مسیر شعر نو نیمایی در سال ۱۳۲۶ نخستین مجموعه شعر احمد شاملو به نام آهنگ‌های فراموش شده به چاپ رسید. به جهت آن که این مجموعه حاوی نخستین نمونه‌های «شعر سپید» در زبان فارسی است نشر آن در این سال سزاوار توجه‌ همگان است (برای دیدن نقد و نظرهای چند در مورد این کتاب، رک :شمس لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۱/۳۵۴ به بعد) کتاب قطعنامه‌ نام مجموعهٔ دیگر شعر احمد شاملو بود که نخستین بار در سال ۱۳۳۰ منتشر شد. این مجموعه حاوی چهار شعر بلند بود که نشان می‌داد شاملو با عبور از شیوهٔ نیمایی برای خودش راه تازه‌ای می‌جوید (جعفر یاحقی، جویبار لحظه‌ها: ص ۶۱).

در دهه ۱۳۸۰ شمسی گروهی از شاعران جوان در تداوم شعر نو به تعادل خوبی در فرم و محتوای شعر دست یافتند.

اسامی برخی از شاعران نامی این سبک سرایش پُرطمطراق :

احمد شاملو ، یدالله رؤیایی، فروغ فرخزاد، بیژن جلالی ، تندرکیا ،شمس لنگرودی، شمس آقاجانی، رضا براهنی، سید علی صالحی، منوچهر آتشی،احمدرضا احمدی(در شعرموج نو )، علی عبدالرضایی، بیژن الهی، هرمز علی پور ، منصور اوجی، طاهره صفارزاده، سیدحسن حسینی، حسین منزوی، کیومرث منشی زاده، هوشنگ چالنگی، پرویز اسلامپور، هوشنگ آزادی پور، محمّد مختاری، نصرت رحمانی، هرمز علی‌پور، علی باباچاهی، امین خاکپور مقدم و خیلِ عظیمی از شاعرانِ نوپردازِ هنرپرورِ کنونی فعّال در عرصه‌ی سپیدسرایی که در همین سایت خودمان نیز حضوری پُررنگ دارند و به نگارش شعر سپید، مشغول و مشعوفند



قلم تان جاودان نویسا
سلامت و دلشاد و سربلند باشید

جناب حاجی‌پوری عزیز و مهربان را درود
ارادت داریم گرانقدر
خوبه که در قالب‌های مختلف قلم می‌زنید
بانو کوهواره گرانمایه زحمت کشیدند و نوشتند
ما فقط می‌گوییم ادامه بدهید بزرگوار
نبض قلمتان سبز و تنور دلتان گرم🍀

درود استاد مطالب را استاد بانو کوهواره فرمودند
زیبا سرودی

درود استاد عزیز
دلتنگ سروده های اجتماعی و حکیمانه حضرت عالی هستیم
اگر بجای شما بودم همان روش قبلی
که زبان مردم مظلوم و یاور محرومان بود را ادامه میدادم
متاسفانه در حال حاضر قالب سپید اسیر
ساختار است و به نقصان های اجتماعی ،حکمت ،معرفت و غیره
از این قبیل نمی پردازد
قدر اندیشه و قلم حکمت آمیز و خداپسند
خکد را بدانید

تنوع همیشه به این معنی نیست که شاعر هر بار بره سراغ یه موضوع جدید، معمولاً شاعرایی که به زبان خودشون و یه جهان‌بینی مشخص رسیدن، یه دغدغه‌ی محوری دارن که مدام از زاویه‌های مختلف بهش برمی‌گردن.
راستش توی شعرهای شما هم همینو می‌بینم. اگه گاهی تنوع موضوعی کمتر به چشم میاد، فک کنم دلیلش اینه که دغدغه‌ی اصلی‌تون مردم و مشکلاتشونه... شما توی این چند سال که از قلمتون خوندم، تقریبا همین مسیررو جدی دنبال می‌کنید و کم‌کم به یه صدای مشخص و قابل تشخیص رسیدید.

به نظرم این بیشتر از اینکه نقطه‌ضعف باشع، یه ویژگی ارزشمنده، چون نشون می‌ده نسبت به دغدغه‌ای که انتخاب کردید وفادار موندید و هنوز هم با همون حساسیت درباره‌ش می‌نویسید...🙃
درود بر استاد مردمی
سپید خوبی‌ست...
شبتون شیک

درودها استاد ارجمند
زیبا و دلنشین سرودید 👏
قلمتان رقصان و سبز👏🌹🙇‍♀️

درود استاد حاجی پوری
زیباست

وَرم معده های خالی
نامش تومور نیست
تورم است... ع.ن.س

درود برشما شاعر گرانقدر
زیباست و عالی
قلمتان مانا

درودتان باد استاد
✅️🍀🌺🌼🌸

درودها

درود بر شما جناب استاد حاجی پوری گرامی

ناب سرودید

زنده باشید به مهر

سلام استاد حاجی پوری عزیز
شعر زیبا ودردمندانه ای خواندم
نویسا باشید
در پناه خدا

درود استاد حاجی پوری عزیز
زیبا سرودید
دست مریزاد
لذت بردم
پاینده باشید

سلام وعرض ادب
استاد جان!مبارک است شعر سپیدتان
ضمن تشکر از کامنت پربار بانو استاد کوهواره، بنده ترغیبتان می کنم که بشرت ادامه بدهید سپید سرایی را!تومی تونی استاد جان مطمئنم

با عرض پوزش
فقط مراقب باشید مانند داعیان شعر سپید امروزی به روزنامه ها و کانال های خبری تبدیل نشوید.

درود و احترام مرا پذیرا باشید گرامیم

سلام

راستش را بخواهید بنده کلاً معتقد به قالبی به نام سپید نبوده و نیستم، دیگران می‌گویند: سپید بنده هم جبراً برای اینکه ساز مخالف نزنم می‌گویم سپید

در باب ارسالی حضرت‌عالی هم عرض و نقدی ندارم، بخاطر مشغله زیاد این هفته به اندازهٔ کافی خُرد و خمیرم، حال و حوصله دعوا مرافه را ندارم، چون مسبوق به سابقه است بارها هر جا نقدکی نوشتم تعدادی تشریف آورده‌اند کتک‌مالمان کرده‌اند پس نقد را بوسیده‌ام گذاشته‌ام کنار

درود استادعزیز

موفق وسرافراز باشید

درودتان
جناب استاد
موفق باشید

درود جناب حاجی پوری
بسیار زیباست با خوانش زیبا
بنده هم‌چون شعر سپید را نمی شناسم و نمی‌گویم. درباره ی قالب شعر اظهار نظر نمی کنم وببشتر در مورد محتوی و مفاهیم حرف می زنم.
ملک الشعرا درباره شعر قطعه ی معروفی دارد که برخی از بیت هایش این گونه است:
شعر دانی چیست؟ مرواریدی از دریای عقل
شاعر آن افسونگری کین طرفه مروارید سُفت

شعر آن باشد که خیزد از دل و جوشد زلب
باز بر دلها نشیند هر کجا گوشی شنفت

البته در مورد سجع و قوافی هم می گوید که تنها سجع و قوافی ملاک شعر نیست و شعر باید مخیل و موزون هم باشد:
صنعت و سجع و قوافی نیست شعر و هست نظم
ای بسا ناظم که حرفش نیست الا حرف مفت

ای ‌بسا شاعر که ‌او در عمر خود نظمی نساخت
وی بسا ناظم که ‌او در عمر خود شعری نگفت

البته این سخنان را درباره شعر کلاسیک گفت ولی وقتی شعر نو با نیما رواج یافت تا مدتها هیچ کس شعر نو را شعر نمی دانست و هر کس می خواست بگوید شاعر است و شعر را می شناسد به نیما بد وبیراه می گفت.
اکنون هم که انواع دیگری از شعر وارد ادببات شده مانند سپید که خیلی از ذهنیات و شناخت را درباره ی شعر عوض کرده به هر حال زیاده گویی نشود من هم بر این باورم که وقتی درباره موضوعی شتاخت نداریم نمی توانیم اظهار نظر کنیم شعر سپسد هم از همین دست من شخصا توانایی گفتنش را در خود نمی بینم مگر اشعار انگلیسی که به فارسی برگردانده باشم.
درود فراوان
پایدار باشید.
🌷🌹🌷🌹

سلام واحترام
جناب حاجی پور
زیبا و پر معنی

جناب حاجی پور
درود بر شما
از روزی که فرمودید سپیدی سروده اید، علیرغم مشغله و جبر این روزها چشمم به صفحه ی جنابتان بود تا شاهد شعر زیبایتان باشم‌ ابتدا اینکه به شخصه از سپید و دکلمه ی زیبایتان لذت بردم
لیکن توصیه برادر کوچک و شاگردتان مبنی بر سرایش سپید، آزاد، و یا هر آنچه که اخیرا متولد شده را تامل بفرمائید
سرودن غزل ، مثنوی ، قصیده و اشعاری که نام کلاسیک دارند کار هر کسی نیست. هنر میخواهد و سواد عروض و الهام و شهود . که حصرتعالی همه را در حد کمال دارید و سندش آثار قبلی شماست. وقتی شاعر غزلی می‌سراید بسان زایمان است . بنده درد زایمان را حس نکردم ولی میتوانم درک کنم و معادل سازی نمایم. پس از سرودن غزل مخصوصا غزلی که منبعش الهام و شهود است، سراینده بدلیل اتصال به آن منبع ، انرژی اش تخلیه میشود. ولی در خصوص سرایش در فرم های جدید ، این فشار روی شاعر نیست. و امان از روزی که شاعر غزل سرا با به به چه چه های مخاطب روبرو شود، دیگر دست و دلش به سمت غزل نمی رود و دوستی از آن طرف دنیا مثل دکتر متولی گوش بهروز چارقدچی را می‌پیچاند و مجبورش میکند به غزل سرایی
چون شما را از صمیم قلب دوست دارم پیشنهاد میکنم تمرکزتان بر غزل باشد و اشعار اینچنینی برای شخصی مثل حضرتعالی صرف چند دقیقه ( اندازه نوشیدن یک چایی و یا قهوه) متولد میشوند. و بارگزاری میفرمائید و ما هم حالش را می‌بریم
حق نگهدارتان

با درود فراوان
جناب حاجی پوری عزیز
شعر دغدغه مندی سروده اید .
پاینده و سرافراز باشید.

درود بر شما..
بسیار زیبااست و پر معنا..

درود ها بر استاد غزلهای ناب
زیباست
مطمینا قلمتون برای سپید سرایی هم توانمندهستش ..
موفق وسلامت باشید

جناب حاجی پوری
درود مجدد
اثری زیبا، مزین به نقد استاد بانو عجم
مرحبا

باسلام به اهالی شعرو ادب شعر ناب
دقیقا بانو عجم درست گفتند
گفتار مورد نظر یا بهتر بگم احساس
را بهتر می تواند شاعر درداخل
به قول استاد رهی معیری وبانو فروغ
شعر بیان کند چون درگیر ردیف وزن وقافیه نیست.
زنده یادان استاد رهی وبانو فروغ
در دو مصاحبه در فایل صوی
فرمودند
باید گفت شعر امروز
زیرا هر نویی فردا کهنه است

جناب حاجی پوری بزرگوار واستاد
زنده باشی ونویسا

سلام و احترام جناب حاجی پوری شاعر ارجمند
درود بر شما
موفقیت هاتون روز افزون
زیبا سرودید