زنده ام...

با نام ویاد خدا
ودرود بر شما بانوی عزیزم
شعری زیبا ودلنشین بود
در وزنی روان وبا زبانی لطیف وبی پیرایه
مثل تمام اشعارتان



🌼✅️با نگاهی به کارنامه ی شعریتان شما بانوی عزیز را شاعری بالقوه توانمند یافتم ....
عاطفه وتخیل خوبی دارید و زبان شعرتان هم روان است وبر دل می نشیند ضعف تالیفهای کوچکی گاهگداری در اشعارنان دیده می شود که
و مطمانا با کمی ویرایش درست می شود وحتما قدرت این را دارید که خیلی خیلی بهتر هم بنویسند و مشخصه که استعداد خوبی در شعر دارید
از آنجایی که تیک نقد را باز گذاشته اید چند خطی بر شعر زیبایشان نوشتم:

🌼🔷️شاعر شعر را خیلی خوب شروع کرده
ارتباط عمودی وافقی ابیات خوب است
تصویرسازیها هم خوب است
بخصوص در بیت اول ،پنجم وششم
و خیلی هم خوب به پایان بردندش
شاعر از اندوه وجودی خویش با زبانی ساده اما احساسی عمیق سخن می گوید
وزن شعرفاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
رمل مسدس محذوف که همان وزن مثنوی است که اتفاقا وزن آهنگین و خوبی است برای بیان احساسات عمیق و لطافت واثربخشی شعر را چند برابر می کند وبه انتقال حس خستگی خیلی خوب کمک می کند
شعر داری یک بیان قوی و تأثیرگذار است و بسیار خوب توانسته مخاطب را جذب کند
شاعر با زبانی عاطفی تصویری تیره و تلخ از وضعیت روحی خود را به تصویر می کشد
ردیف شده هم بسیار عالی وهوشمندانه انتخاب شده

🌼✅️در بیت اول شعر:

تناقض زیبایی وجود دارد اگرچه مفهومی دردناک دارد
زنده‌ام... اما نفس هم در دلم لرزان شده.
این تضاد میان بودن ونبودن یعنی بودن فیزیکی و حیات روانی بسیار بامعناست کلی حرف داره
زنده ام اما انگار مرده ام بس که بار این زندگی برشانه هایم سنگینی می کند

🌼✅️در بیت دوم:
شاعر از اندوهی سخن می‌گوید که بی‌نام و نشان است اندوهی که صرفاً نتیجه یک واقعه نیست بلکه خمیرمایه زندگی شده و منجر به بی‌خوابی و اشک از سرِ حسرتِ خواب می‌شود.

🌼✅️دربیت سوم:

به صراحت از فقدان کسانی حرف می‌زند که سهمِ فردا بودند یعنی شاعر به آنها امید داشته این فقدان می‌تواند اشاره به یاران از دست رفته، امیدهای بر باد رفته یا آرزوهای محقق نشده باشد

🌼✅️ودربیت چهارم:

زندگی ارزان شده یک تلخی وجودی یا حتی انتقاد اجتماعی است.
وقتی امیدها رفته و آرزوها بی‌ثمر شده‌اند ارزش خودِ زندگی نیز سقوط کرده است. این بیت نقطه عطفی است که درد شخصی را به حوزه قضاوت بر وضع موجود هم حتی می‌کشاند
حکایت الان زندگی است که می بینیم

🌼✅️دربیت پنجم:
من نمی‌دانم چرا این بغضِ بی‌تفسیرِ سرد
در گلویِ روزگارم خسته و نالان شده

شاعر در این بیت به روزگار شخصیت بخشیده و تصویر قشنگی ساخته
درد به بغضِ بی‌تفسیرِ سرد تبدیل می‌شود و حتی به گلویِ روزگار هم تعمیم می‌یابد، که نشان می‌دهد غم نه تنها شخصی است، بلکه بعدی جهانی و فراگیر پیدا کرده است بازهم حکایت امروز این جهان پر درد وغم است


🌼✅️دربیت ششم:

یوسفت هرگز نمی آید به پیشت، غم بخور
ابر سرد رو سیاهی راهی کنعان شده

بیت ششم به نظرم اوج قوت نمادین این شعر است شاعر از آرایه ی تلمیح به زیبایی بهره برده و به داستان حضرت یوسف (ع) بهره می‌برد که به نوعی اشاره به شعر معروف حافظ هم دارد که می گوید یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور
کنعان نماد امید و بازگشت یوسف نماد رستگاری است.
شاعر با شجاعت این امید را واژگون می‌کند ومی گوید یوسفت هرگز نمی‌آید به پیشت غم بخور
ومنظورش این است که نه تنها امیدی نیست بلکه مسیری که به سوی کنعان می‌رود توسط ابر سرد رو سیاهی پوشانده شده است. این تصویر هم نماد ناامیدی را به همراه داشت

🌼🟦درکل شعر خوب وموفقی بود
اما یک نکته هم به نظرم آمد وآن اینکه
در بیت اول ودوم کمی ضعف تالیف وجود دارد که باید درست شود
در هم دوبیت کلمه ی هم حشو است ومی توان آنرا به راحتی حذف کرد تا شعر یکدست تر شود

من اگربودم اینگونه ویرایشش می کردم


زنده‌ام… اما نفس هم در دلم لرزان شده
زندگی بر شانه‌هایم بارِ بی‌پایان شده

می شود گفت :
زنده ام اما نفس درسینه ام لرزان شده
هم اون هم که حشو وزایده حذف میشه وهم منطق تصویری اش درست تر می شه

ویا این بیت


هر شب از تکرارِ این اندوهِ بی‌نام و نشان
چشمِ من در حسرتِ یک خواب هم گریان شده

درمصراع دوم باز هم حشوه ومیشه ویرایشش کرد
چشم من درحسرت خواب خوشی گریان شده
یا چشم من درحسرت یک خواب خوش گریان شده
والبته اینها پیشنهاده ومی توانید نپذیرید
با آرزوی بهترینها برای شما بانوی هنرمند وخوش آتیه