آسمان رنگ آواز کدام پرنده است؟

نوشته‌ی عمیق و قشنگتو که خوندم یاد یکی از نوشته‌هام افتادم...
تنها، قفس می‌فهمد
تنهایی پس از رهایی را...
...

خیلی زیبا و تامل‌برانگیز نوشتی... چیزی که ازت انتظار دارم...
فقط با اجازه‌ت بخش پایانی‌رو این مدلی خوندم...

هرگاه به پنجره متمایل می شوم، پرنده‌ای می میرد.
روح کوچک آرزویی، در زنجیر یک قاصدک گیر می افتد
می‌گویند: *هیچ آزادی، سرگردان نیست!*
حال، اما
آسمان رنگ آواز کدام پرنده است؟...

درود بر فروغ پرفروغم
ویرایشم نشات گرفته از سلیقه‌ی شخصیه، برای خودت عالیه فقط اگه درحالیکه‌ی دوم رو حذف کنی، عالی‌تر میشع

هرگاه به پنجره متمایل می شوم، پرنده‌ای می میرد.
روح کوچک آرزویی، در زنجیر یک قاصدک گیر می افتد؛ درحالی که همه می گویند: هیچ آزادی، سرگردان نیست!
و همه با انگشت می پرسند، آسمان رنگ آواز کدام پرنده است

شاد باشی دختر خوب

درود بانو
با این هیبت عکس کاربری دم هر پنجره ای بروید
همین اتفاق می افتد

درود شاعر گرانقدر بسیار زیبا بود قلمتان نویسا

درود بر شما بانو نصیری🌺
دلنوشته ی جالبی بود و البته
از ابهامی که بکار بردید بسیار خوشم آمد
یه شوخی کوچولو! میشه!؟
لطفا به سمت پنجره ی من متمایل نشوید
من نمیمیرم بلکه سکته میکنم 😕
اگه واقعا از این تصویر خوشتون میاد
من به انتخاب شما احترام میذارم
و لطفا شوخی های بی مزه ی منو جدی نگیرید
در کل این سایت من بجز شاهزاده خانوم با کسی
راحت صحبت نمیکنم و ایشونم میدونن که قصد و
غرضی ندارم، شاید مغزم داره از کار میوفته
با اینحال، بی اغراق دلنوشته ی عمیق و جانداری بود
دستمریزاد شاعره بانو