شمّه‌ای از آن‌چه بر ما گذشت

درود استاد بانو
اجتماعی بجا و زیباست

درود استاد حکیمی بافقی ارجمند
خسته نباشید بزرگوار.
متاسفانه شما نیز آنچه تریبون حکومت اعلام میکند را به نظم دراوردید.
تروریستهای داعشی، کشته سازی، اغتشاش و ....
از ما به عنوان زبان دل مردم انتظاری بیش از این میرود.
در دوران سختی بسر میبریم که یا باید سکوت کنیم یا حقیقت را بگوییم
برقرار باشید🌺🙏

شعرتون دغدغه‌مند و قشنگعع
ولی راستشو بخواید با مصرع آخر حال نکردم و در کل نپسندیدمش...

من هیچ اغتشاشی توی این چند روز ندیدم جز اعتراضی همراه با خشم چهل سالههه...
اغتشاش یه واژه منفور حکومتی شده برام!...

درود بر استاد عزیزم
همواره سلامت و ثروتمند باشید

یه چیز کوچولو هم بگم...
وقتی حکومتی به مردمش ظلم می‌کند، نافرمانی دیگر جرم نیست، بلکععع وظیفه‌ست...

به امید پیروزی خیر علیه شر...

با تمام این حرفها، کاملا مشخصه شما نیتتون خیره

دروداستاد بانو حکیمی موفق وموید باشید

سلام و درود

سلامت باشید و به دور از غم ان‌شاءالله

از دید حقیر اعتراض بجا و درست، با استفاده از عقل سلیم یعنی همین سرودهٔ سرکارعالی

خوبی‌های مردم و حکومت را با دید خوب و به دقت دیدید
اشکال را به درستی بیان و نقد فرمودید
شعر دچار شعارزدگی و سیاست‌زدگی نشده
و این سه باعث شده مخاطب خوراکی خوبی را شاهد باشد

درود بر شما

درود بر شما استاد گرامی بانو حکیمی بافقی

ناب و دغدغه مند سرودید

عالی ست

دستمریزاد

درود ماه بانو حکیمی!
صادقانه و نقادانه قلم زدید
هر بیتش شاه بیتی بود که یارای گزینش را گرفت.

به امید صبح درخشان عدالت

درودتان شاعر بانو الهه ی احساس ارجمند🌴🌾🍃💐🌹

زیبا و دلنشین و ارجمند🌱🌿🌿🙏

قلمتان پر نگار 🌵🌳🍀🍀

درود بر نازنین بانوی شعر واحساس

در عین تلخی بسیار زیبا ودلنشین سرودید بانو جان 😔

قلم زرنگارتان تابان ماه بانو 🙏✨️✨️✨️

اگرکه ارتشِ طغیان، سپاهِ چنگیزند
چرا اهالیِ تهران و ری گلاویزند؟
.
چگونه هم وطن از جانِ هم وطن نگذشت؟
که خونِ یکدگر این قومِ خفته می ریزند
.
حرام ارثیه ی نفت شد بر این اخوان
که فتنه بر سرِ ارثِ پدر می انگیزند
.
حسد به رزقِ خدادادِ هم بَرند اما
به جیبِ هر که شود مثلِ سگ می آویزند
.
شده ست گوش فلک کر ز دادِ قومی دزد
که از قبیله ی کورش تبارِ پرویزند!
.
و هم وطن و وطن را ندیده ام جز این:
مترسکی که خود از سارقانِ جالیزند..

زخمی و ناتوان زبانِ دراز
حمله آغاز کرده مثلِ گراز
هوسِ زخم کرده انگاری!
گزگز از آخورَش درآمده باز
.

مخاطب: تروریستهای اغتشاشگر

یارب این شام‌سیه فام به سر کی آید
فصل پایان شدن خون جگر کی آید

اشک ما زمزمه ی درد فراق است هنوز
شوخ رنجیده از این دیر سفر کی آید

خسته ایم از شب بی ماه و‌نفس های غریب
از پس ظلمت شب نور سحر کی آید

سینه لبریز فغان است، نفس در زنجیر
صبح پایان غم و فتنه و شر کی آید

به یاد همه ی خون هایی که بی گناه بر زمین ریخته شد و دامان مسببینش را خواهد گرفت.

سختی کشی ز دهر چو سختی دهی به خلق
در کیفر فلک غلط و اشتباه نیست

درود بر بانوحکیمی عزیز ومهربان
شعر که عالی وخیلی دغدغه مند بود ومن هم با نظر شاهزاده موافقم واقعا مردم فقط اعتراض کردند واصلا اغتشاشی در کار نبود وبماند که زمان همه چیز را ثابت میکند که کار چه کسانی بود حتی اتش زدن مساجد ...
خلاصه که حالمون خوب نیست وافسردگی هم به تمام مشکلات زندگیمون اضافه شد...
فقط به یک مورد اشاره کنم واینکه وقتی در مکانی بمبی توسط تروریست ها گذاشته میشد وعده ای ادم بی پناه جان می باختند مثلا ده نفر چه غوغایی در صدا وسیما ایجاد میشد اما این بار هزاران انسان بی پناه کشته شد اما هیچ عکس العملی ندیدیم وچقدر دردناک که روز عید مبعث جشن گرفتن ..

خطبه ۳۴ نهج البلاغه، بخش چهارم: حقوق متقابل رهبر و مردم



طريق السَداد:

أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ عَلَيَّ حَقٌّ؛ فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَيَّ فَالنَّصِيحَةُ لَكُمْ وَ تَوْفِيرُ فَيْئِكُمْ عَلَيْكُمْ وَ تَعْلِيمُكُمْ كَيْلَا تَجْهَلُوا وَ تَأْدِيبُكُمْ كَيْمَا تَعْلَمُوا. وَ أَمَّا حَقِّي عَلَيْكُمْ فَالْوَفَاءُ بِالْبَيْعَةِ وَ

\"النَّصِيحَةُ\"

فِي الْمَشْهَدِ وَ الْمَغِيبِ وَ الْإِجَابَةُ حِينَ أَدْعُوكُمْ وَ الطَّاعَةُ حِينَ آمُرُكُمْ.


ای مردم،همانا من به گردن شما حقی دارم و شما نیز بر من حقی دارید و اما حق شما بر من این است که:

۱- شما را نصیحت و راهنمایی کنم

۲- و درآمد های بیت المال را به شایستگی بین شما تقسیم کنم

۳- و شما را آموزش دهم تا نادان نمانید

۴- و تربیت کنم تا یاد بگیرید.


و اما حق من بر شما این است که:

۱- شما به بیعت خود وفا کنید

۲- و مرا آشکارا و پنهان \"نصیحت\" کنید


۳- و هنگامی که شما را خواندم، اجابت کنید

۴- و هنگامی که فرمان دادم، اطاعت نمایید.

*********

ترجمه و شرح خطبه 216 نهج البلاغه؛ بخش دوم: حقوق متقابل مردم و حکومت



حق الوالي و حق الرعية:
ثُمَّ جَعَلَ سُبْحَانَهُ مِنْ حُقُوقِهِ حُقُوقاً افْتَرَضَهَا لِبَعْضِ النَّاسِ عَلَى بَعْضٍ، فَجَعَلَهَا تَتَكَافَأُ فِي وُجُوهِهَا وَ يُوجِبُ بَعْضُهَا بَعْضاً وَ لَا يُسْتَوْجَبُ بَعْضُهَا إِلَّا بِبَعْضٍ. وَ أَعْظَمُ مَا افْتَرَضَ سُبْحَانَهُ مِنْ تِلْكَ الْحُقُوقِ حَقُّ الْوَالِي عَلَى الرَّعِيَّةِ وَ حَقُّ الرَّعِيَّةِ عَلَى الْوَالِي، فَرِيضَةٌ فَرَضَهَا اللَّهُ سُبْحَانَهُ لِكُلٍّ عَلَى كُلٍّ، فَجَعَلَهَا نِظَاماً لِأُلْفَتِهِمْ وَ عِزّاً لِدِينِهِمْ، فَلَيْسَتْ تَصْلُحُ الرَّعِيَّةُ إِلَّا بِصَلَاحِ الْوُلَاةِ، وَ لَا تَصْلُحُ الْوُلَاةُ إِلَّا بِاسْتِقَامَةِ الرَّعِيَّةِ. فَإِذَا أَدَّتْ الرَّعِيَّةُ إِلَى الْوَالِي حَقَّهُ وَ أَدَّى الْوَالِي إِلَيْهَا حَقَّهَا، عَزَّ الْحَقُّ بَيْنَهُمْ وَ قَامَتْ مَنَاهِجُ الدِّينِ وَ اعْتَدَلَتْ مَعَالِمُ الْعَدْلِ وَ جَرَتْ عَلَى أَذْلَالِهَا السُّنَنُ، فَصَلَحَ بِذَلِكَ الزَّمَانُ وَ طُمِعَ فِي بَقَاءِ الدَّوْلَةِ وَ يَئِسَتْ مَطَامِعُ الْأَعْدَاءِ. وَ إِذَا غَلَبَتِ الرَّعِيَّةُ وَالِيَهَا أَوْ أَجْحَفَ الْوَالِي بِرَعِيَّتِهِ، اخْتَلَفَتْ هُنَالِكَ الْكَلِمَةُ وَ ظَهَرَتْ مَعَالِمُ الْجَوْرِ وَ كَثُرَ الْإِدْغَالُ فِي الدِّينِ وَ تُرِكَتْ مَحَاجُّ السُّنَنِ، فَعُمِلَ بِالْهَوَى وَ عُطِّلَتِ الْأَحْكَامُ وَ كَثُرَتْ عِلَلُ النُّفُوسِ، فَلَا يُسْتَوْحَشُ لِعَظِيمِ حَقٍّ عُطِّلَ وَ لَا لِعَظِيمِ بَاطِلٍ فُعِلَ، فَهُنَالِكَ تَذِلُّ الْأَبْرَارُ وَ تَعِزُّ الْأَشْرَارُ وَ تَعْظُمُ تَبِعَاتُ اللَّهِ سُبْحَانَهُ عِنْدَ الْعِبَادِ.

پس، خداوند سبحان، بعضى از حقوق خود را براى بعضى از مردم واجب فرمود. و هر حقى را برابر پاداش حقى ديگر قرار داد. بعضى از آن حقوق زمانى واجب مى آيند كه آن ديگر نيز حقى را كه بر گردن دارد ادا نمايد.
بزرگترين حقى كه خداوند تعالى از آن حقوق واجب گردانيده، حق والى است بر رعيت و حق رعيت است بر والى. اين فريضه اى است كه خدا اداى آن را بر هر يك از دو طرف مقرر داشته و آن را سبب الفت ميان ايشان و عزت و ارجمندى دين ايشان قرار داده است. پس رعيت صلاح نپذيرد مگر آنكه واليان صلاح پذيرند و واليان به صلاح نيايند، مگر به راستى و درستى رعيت.
زمانى كه رعيت حق خود را نسبت به والى بگزارد و والى نيز حق خود را نسبت به رعيت ادا نمايد، حق در ميان آنها عزت يابد و پايه هاى دينشان استوارى گيرد و نشانه هاى عدالت برپا گردد و سنتهاى پيامبر (ص) در مسير خود افتد و اجرا گردد و در پى آن روزگار به صلاح آيد و اميد به بقاى دولت قوت گيرد و دشمنان مأيوس گردند.


و اگر رعيت بر والى خود چيره گردد يا والى بر رعيت ستم روا دارد، در اين هنگام، ميان آنها اختلاف كلمه پديد آيد و نشانه هاى جور پديدار آيد و تباهكارى در دين بسيار شود و عمل به سنتها متروك ماند و به هوا و هوس كار كنند و احكام اجرا نگردد و دردها و بيماريهاى مردم افزون شود.
و كسی از پايمال شدن حق بزرگ و رواج امور باطل بيمى به دل راه ندهد. در اين هنگام نيكان به خوارى افتند و بدان عزت يابند و بازخواستهاى خداوند از بندگان بسيار گردد.

پویش نهج البلاغه

درود بر شما بانو حکیمی، بسیار زیبا و دغدغه‌مند سرودین،قلتون نویسا و مستدام بنده برام سوالی پیش اومده اگر واقعا این کشتارها و خسارتها توسط نفوذیها بوده چرا در راهپیمایی‌های شبانه و فراخوانهای نظام اتقافی نیوفتاده؟

به نام یگانه‌ی همواره جاوید

چاقوی ستم، زده‌ست، زخمی کاری
درد است؛ کنون، در دلِ مردم، جاری

از خونِ ملینا و بهار آنیلا
می‌دانم؛ هم‌وطن! چه بغضی داری

زهرا حکیمی بافقی (الف-احساس)
به یاد کودکان شهید آشوبِ دی‌ماه ۱۴۰۴:
- بهار سیفی دو ساله از نیشابور.
- ملینا اسدی سه ساله از کرمانشاه.
- آنیلا ابوطالبیان هشت ساله از اصفهان.




درود و خیرمقدم همراهان ارجمندم!

برای یافتن پاسخ پاره‌ای از سوالاتی که برخی از دوستان عزیزم در صفحه‌ی جاری پیرامون حوادث دی‌ماه ۴۰۴ نگاشته‌اند، حس می‌کنم خوانش بدون حبّ و بغض پنجره‌ی سبز آگاهی‌بخشی که استادبانو کوهواره در لینکِ پیوست به دیدگاه جاری به‌یادگار گذاشته‌اند و با وجدان بیدار، اندیشه‌نمودن در ژرفای آن، خالی از لطف نباشد:


https://sherenab.com/poem/143717/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D9%88-%D8%A2%D9%86%DB%8C%D9%84%D8%A7#comment1924415


وجدانتان همواره بیدار
اندیشه‌تان هماره پویا و پایدار

درود بر شما الهه احساس .شاعر گرانقدر . بسیار زیبا سرودید . قلمتان جاری

درود بر شما حق را بیان فرمودید
بهار باغ مرا آفتِ خزان زده است
هجوم شوم ملخها به دشتمان زده است

میان گفت و شنود آن زبان ناشنوا
دوباره قفلِ سکوتی به گفتمان زده است

مترسکی که به کاهی فروخت مزرعه را
برای غارت محصولمان دکان زده است

و مشت کینه‌ی خود را شبیه تیغ تبر
به شاخه های شکسته بر استخوان زده است

به خون تازه دوباره شغال خائن هم
کنار سفره کفتار استکان زده است

کلاغ غرق طمع هر هراس قحطی را
بپای داس و هرس‌های باغبان زده است
#رضارادمهر

با درود وارادت حضور استاد گرامی بانو حکیمی
پایا ومانا باشید
سروده ای سراسر دردمند و حزن انگیز از بحران اجتماعی وسیاسی
متاسفانه
کشورما دربزنگاه حوادث غمبار سیاسی واجتماعی ودرشاهراه رویدادهای جهانی قرار گرفته
یک طرف فساد داخلی رانت خواران ی طرف دیگر بی تدبیری صاحب منصبان و مقابل تهدید های گردن فرازانی چون آمریکا واروپا که دشنه بر گلوی حیاتی کشور گذاشته وهردم با ارعاب وحیله و تزویر اعتراض را به یک اغتشاش وفروپاشی جامعه می کشانند
سروده شما نیز مصداق بارز چنین جامعه ناختی از اجتماع ماست
بهرحال خط سرخ شهادت خط محمد وآل علی است برای بقاکشور ما تا پای جان ایستاده ایم

درود استاد
شعرتان بسیار به جا و ظریف و زیبا بود
در پناه حق
💐💐💐💐💐💐🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌼🌼🌼🌼🌼