1

Моя беспокойная рубаха
с длинным шлейфом
цвета лазури;
и взгляд твой
лазурный,
словно два шара созерцания,
где вода и пузыри
сливаются
в мятежном трепете.
Дикое изваяние моего тела
белое,
белизна раковин
молчания и шёпота.
И ноты,
затаив дыхание,
вглядываются
в тихий дым кофейных полей
в ночи,
не знающей предела.
Ночь,
уставшая
до грани поцелуя лунного света;
и пурпурные пруды вина
из сердца каменистых дорог
и терний пустыни
останавливаются,
чтобы созерцать шаги
юного единорога

🍷

پیراهن ناآرامِ من، با دنباله‌ ای بلند،
به رنگ لاژورد است
و نگاه تو نیز لاجوردیست،
چون دو گوی تأمل،
آنگاه که آبو حباب
در هیاهوی شورش به هم می‌ پیوندند.....
تندیسِ وحشیِ اندامم
سپید است، 
تا
سفیدیِ صدف‌های سکوت و نجوا....
و نُت‌ها،
با نفسی فروخورده،
به دودِ آرام کشتزارهای قهوه،  چشم دوخته اند..
در شبی که پایان نمی‌پذیرد.
شب،....
تا مرز بوسه ی ماهتاب
خسته است، و برکه‌ های ارغوانی شراب،
از دل راه‌های سنگلاخ
و خارزارهای بیابان،
به تماشای گام‌های
اسب تک‌شاخی نوپا
ایستاده‌اند
...