لیلی به لی

....بشکسته طاق بستان...... دیشب برای شیرین فرهاد غمزه میکرد با ابر زمستان بشگفتفته طاق بستان ....تیشه فرهاد.... هر بار بر بیستون با یک تیشه می کند ناله گویی تن بیستون بر فرهاد خفته باشد ....تیشه آخرش.... شاید که شیرین آن شب نظارم میکرد آن شب که فرهاد تیشه آخرش زد ....بیستون نشین.... ای بیستون نشینان هرشب به خواب باشی فرهاد تیشه میزد شیرین خفته باشد ....زخم روزگاران. .... ای کاش کمی سبک‌تر شیرین غمزه میکرد این بیستون بخوابد از زخم روزگاران ...‌‌اقبال بیستون.... ما شیرین نداریم هر روز گفته آید اقبال بیستون بین فرهاد خفته باشد .‌‌‌‌‌‌‌....ای عاشقان.... ای عاشقان نگوید درد جهان کشیدین رسم عشاق شیرین بر فرهاد گفته آید ...رسم تیشه داران.... تا من کنم نظاره این کوه بیستون را آهسته تر بخوانید رسم تیشه داران ....خلخال... آخر به پا مبندیدیت خلخال تا نشنود صدای راه رفتن شیرین باید که وا گذارید دستان تیشه داران ....عشق ورزان.... زنار به دوش نگیرید جزیه به کس نگیرید این کوه بیستون است دل مایه عشق ورزان ....لیلی به لی..... تا ارگ پادشاهی لیلی به لی می‌رفت فرهاد نظاره گر بود این رقص جان کاه را ....دشت لاله ها.... گویی ترانه عشق بر بیستون بخواندند چون چشمه می‌خروشد از طاق بستان تا دل کند خوش این دشت لاله ها را