وسعت دریا

شب وصل تو، اشک شوق در دامان نمی‌گنجد
نه بَل از ذوق دیدار تو، در تن جان نمی‌گنجد

تبسم می‌کنی، دندانت از پشت لبت پیداست
بسا قند فراوانی که در دکّان نمی‌گنجد

تو را پیچیده مضمونیست در هر تار مو، آن‌سان
که شرح هر یکش در متن صد دیوان نمی‌گنجد

به چشمم بسته‌ای راه تماشای رقیبان را
که در یک جوی، آب حیدر و عثمان نمی‌گنجد

زلیخا پیشه‌ای، تنها مرا در سینه جا دادی
که چندین یوسف مصری در این زندان نمی‌گنجد

زه تدبیر را محکم بکش، وانگه به تیرم زن
که مهر خوب‌رویان در دلم آسان نمی‌گنجد

اگر لبریزم از تو، نقص در ظرفیت من نیست
وجودت وسعت دریاست در فنجان نمی‌گنجد