شکست قطره آب

برف می‌بندد به یکباره
مسیر انتخابم را
خدا گم کرده زیر برف
مسیر اشتباهم را

قصه می‌شود دلداریِ برف
تمامِ ناتمام را
عشق تو پر کرده
تمام هوایم را

شاید برف مثل باران
بشوید خاطراتم را
یاد چشمان تو دیشب
پر کرد چشمه نگاهم را

برف می‌زند ساز دلتنگی
داغ نشسته بر لبانم را
صبح است در مسیر عشق
برف پر می‌کند جای پایم را

گم شده‌ام در خود می‌سوزم
مه است یا که دود پر کرده فضایم را
می‌سوزد به بهانه دود چشمم
پر کرده بغض باران بهار حالم را

من به‌سوی تو می‌آیم زیر برف
هرچند برف بسته راهم را
دل من چند سالی‌ست با سکوت
بسته راه اشتیاقم را

زبان‌بسته دلم در اوج نیاز
در راه اشتباه بسته صدایم را
دل من مثل برف نشسته در راهت
ببین دزدیدن چشم و شور اشتیاقم را

مانده‌ام بگویم به تو که چه شد
دیدم دست در دست همراهت را
دل من شکست مثل قطره آب
برف شد و بست زبانم را