پنجشنبه ۲۳ بهمن
در اولین پیچ نبودن شعری از مهستا هفت شایجانی
از دفتر بر یال باد نوع شعر سپید
ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۴ ۱۷:۴۱ شماره ثبت ۱۴۲۹۶۶
بازدید : ۲۵ | نظرات : ۴
|
دفاتر شعر مهستا هفت شایجانی
آخرین اشعار ناب مهستا هفت شایجانی
|
دیگر دوری دوستی نمی آورد؛
مرگ می آورد.
دیگر به جای دوستی،
از هم مرگِ زودرس میطلبند...
و لبخندهاشان
جز پردهای نازک
بر دشنههای پنهان نیست.
و من،
روزی نهچندان دور
فکر میکردم
سفر که کنم
طبق روایتها
پخته میشوم،
اما نبود...
حالا خودم یک روایتام؛
روایتی خسته
که با صدایی گرفته میگوید:
دوری، دوستی نمیآورد؛
سفر، پختگی نمیآورد؛
تنهایی، ته ندارد؛
و "حق" هیچوقت
راهِ خانهاش را
درست پیدا نمیکند.
عشق؟
عاشق همیشه
تنهایِ تنهایِ تنهاست.
آنها که رسیدند هم خستهاند؛
آنکه خواست خودش باشد
آواره شد…
در مدرسه دروغ گفتند؟
یا
زندگی آن نبود
که گفتند؟
میگفتند دنیا رنگارنگ است…
اما من
این روزها
با خودم میپرسم:
این تلخی،
این بیجاییِ آدمها،
خاصیتِ زندگیست؟
یا بزرگ شدن؟
کدامشان جهان را
اینهمه
نامرتب میکند؟
کسی که باید بگوید،
نمیگوید.
کسی که باید باشد،
نیست.
و آنکه گفت
"دو دقیقهای میآیم" نیامد
و در اولین پیچِ نبودن
گم شد
نمیدانم…
خاصیت بزرگ شدن یا زندگی؟
پردههای رنگی
یکییکی
از جلوی چشممان
میافتد؟
*مهستا*
*اهواز/شهری که هوا ندارد*
*آذر 1404*
|
نقدها و نظرات
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.