پویش نهج البلاغه

آهَم به نعشِ مرده دلان کارگر نشد
مثمر درختِ مویِ بدونِ ثمر نشد
.
هر دَم که از گلوی،، به رگ های مرده ریخت
قدِّ ردایِ مِیِّتِ شان بیشتر نشد
.
در چارسوقِ مُهلکِ آدم فروش ها
حَر‌ راج پاد زهر شد و جز ضرر نشد
.
اینان به انتخابِ خود از حق گذشته اند
هر بی برادری خَلَفِ هر پدر نشد
.
آدم نمی شوند ولی آدمک چرا
حوا شدند و هند..! جگرخوارتر نشد!!
.
هرکس که ناسزا به علی گفت در عمل
از محضرِ معاویه بی سیم و زر نشد
.
در معرضِ عذابِ خدایند و جمعِ شان
آگاه از دمیدنِ زنگِ خطر نشد
.
.
ما را کنارِ این رمه تا چند می بَری؟
فصلِ شبانیِ رمه ی گرگ، سَر نشد؟
.
این گله در مراتعِ جهل اند در شکار
علم از چمن دریده به دندان مگر نشد؟
.
از چاهِ یوسف ام نروم تا دلِ نهنگ
نفرین نکرده ام که بگویم اثر نشد
.
.
نهج البلاغه ماند و سپاهی که غافل است
بیرق میانِ باطل و حق منتصر نشد
.
شاید گره گشوده شود با یَدِ دگر
با من که حق حریفِ شریرانِ شر نشد

پویش نهج البلاغه