دشمن

درود بانو
مثنوی کوتاه و زیبایی است

درود

سلام وخداقوت
زیبا بود عزیزم 🌺🌹
نازنین بانو 🌺

با غرض سلام
دلنواز وشورانگیزی خواندم
درود برقلم توانا وشیرین شما

آتشی بود و دودش را از صحرا گرفت
دیدی چطور ما را از ما گرفت
گویا روانم چوب است و جا مانده از خزان
هر بار آمد و شکست و بد سوزان
آتش سوزان قلبم را اشک همراهی نبود
حال این دیوانه را زیر پس گمراهی نبود
من خطا کردم دشمن را دوست انگاشتم
خشم دشمن به خطایم شد آن پاداشتم
بغض می ترکید و با اشک جان را کرد سیر
آه چه دیر فهمیدم دشمن را، آه چه دیر

درود در زیر تغییراتی ایجاد کردم ببینید چطور شده

آتشی بود که دودش را از صحرا گرفت
دیدی چطور که ما را از ما گرفت؟
گویا روانم چوبیست جا مانده از خزان
هر بار آمد با شکست و بد گمان
آتش سوزان قلبم را اشک همراهی نبود
حال ای دل را زین پس گمراهی نبود
من خطا کردم دشمن را دوست پنداشتم
خشم دشمن بر خطایم گشت پی داشتم
بغض میترکید و با اشک میکرد جان را اسیر
آه چه دیر فهمیدم دشمن را آه چه دیر


پاینده و شادکام باشید ببخشید بخاطر تغییرات

درود تان باد

درود ودوصد بدرود بانو سیف علیان گرانمهر

زیبا ودلنشین

قلمتان رقصان

سبزیتان پاینده

مهرنگار بمانید

سپاس بیکران

سلام بانو
مثنوی زیبایی خواندم
درود برقلم توانا وشیرین شما

👏👏💐💐🌸🌸