آخرین وداع

درود شاعر عزیز
ایام شهادت دختر گرامی پیامبر عزیز اسلام حضرت ام ابیها
فاطمه زهرا (س) تسلیت باد
"یا فاطمه من عقده دل وا نکردم
گشتم ولی قبر تو را پیدا نکردم"

قشنگ و بااحساسععع
توی مدار شعر سپید و... باشید... بنظرم می‌تونید موفق‌تر عمل کنید...

درود بر شما جناب نوریان
شاد باشید

درود وارادت جناب نوریان ارجمند

وداع تلخی بود 😔
متاسفانه به قول شاعر گاهی
عشق یه سکوت عمیقه
که با دوری رفیقه
نه با این دل تنگ 💔

پاینده باشید ونویسا🙏🌱
🌻🌸🍁🏵🍀🌼💐🍂🍃🪴⚘️🥀

درود تان باد دوست ادیب🌺🌺🌺🌺🌺

درود جناب نوریان
خیلی زیباست

درود جناب نوریان
همیشه به مهر بسرائید بزرگوار
وداع همیشه تلخ است. من که وداع شیرین ندیده ام

خیلی زیبا و چه بسیار غم انگیز..
در پناه حضرت عشق سلامت و شادمانه بمانید..
درود بر جناب نوریان عزیز..
غمت نباشه داداش..دنیا خوب یا بد می گذره..

سلام و درود
آخرین وداع
سلام و ادب احترام جناب نوریان شاعر گرامی درود بر شما همچنان تا به آخرین نفس
زمزمه ای از نامت بر لبان حیرتم
در هوای دل تنگی یک شاپرک
معلق مانده
بی صدا تر از سایه
این شعر بسیار عالی است و طویل و هم با احساس عمیق که شما را با احساس در
در گیر ژرفها ودر آستانهٔ واژه‌هایی ایستاده‌ای که از ژرفای جان برآمده‌اند واژه‌هایی که نه‌فقط شعر، که شهادت‌اند بر حضورِ عشقی که در سکوت، در حیرت در تبعیدِ دل، همچنان می‌تپد. این شعر زمزمه‌ای‌ست از دلِ اسیری که در بندِ زمان و مکان، هنوز نام معشوق را بر لب دارد نه با فریاد، که با نجوا، نه با هیاهو، که با سکوتی سنگین‌تر از شب.
همچنان تا به آخرین نفس نه یک مصرع که عهدی‌ست؛ سوگندی‌ست که شاعر با خود و با معشوق بسته است. در این جهانِ پرهیاهو جایی هست برای شاپرکی که در هوای دل‌تنگی، بی‌صدا، سبک‌بال میان بودن و نبودن معلق مانده است. او نه پرواز می‌کند، نه می‌افتد؛ تنها در مدار نامی می‌چرخد که هنوز بر لبان حیرت‌زدهٔ شاعر جاری‌ست.
این شعر، روایتِ عاشقی‌ست که در بند است؛ اما بندها تنها تن را در خود گرفته‌اند، نه دل را. دل، آزاد است؛ در پرواز است؛ در تمنای دیدار، در اشتیاق یک سلام، در آرزوی نگاهی دوباره. حتی اگر صدایی نباشد، حتی اگر سایه‌ای هم نمانده باشد، باز هم این دل، در خاموشی در تاریکی در تب نام تو را زمزمه می‌کند.

شاعر، با زبانی موج‌دار و موسیقایی، از طلوعی سخن می‌گوید که نه از افق، که از حضور تو آغاز می‌شود. خورشید، تنها استعاره‌ای‌ست از تو؛ و نور، تنها بازتابی‌ست از نگاهت. در این شعر طبیعت نیز به تماشای تو نشسته است: لاله‌ها جامه می‌پوشند، ستاره‌ها به رقص می‌آیند، و شمع‌ها از شوق دیدارت شعله‌ور می‌شوند.
و در نهایت، آن‌چه شعر را به اوج می‌برد، نه فقط تصویرسازی‌های خیال‌انگیز یا زبان فاخر آن است، بلکه صداقتِ عاطفی‌ست؛ آن لحظه‌ای که شاعر اعتراف می‌کندهزار شب ز قفلت بی‌توکل زیسته‌ام و با آمدن تو، همهٔ آن شب‌ها فرو می‌ریزند، و دل، به نوری دیگر، به باوری دیگر، به عشقی دیگر می‌رسد.

این شعر، سرودِ پایداری‌ست؛ سرودِ دلی که در تبعید، در سکوت، در حیرت، هنوز عاشق است. و این عاشق، تا به آخرین نفس با نام تو خواهد زیست.

درود بر شما جناب موسوی گرامی

ناب سرودید

درود ها بر سید بزرگوار
بسیار عالی
هزاران مرحبا
موفق باشید وسلامت

سلام وعرض ادب
زیبا وبامحتوا سرودی بود
بزرگوار
هزاران درودتان باد

سلام و ارادت جناب نوریان ارجمند!
بسیار تصویری و پر استعاره و حسی صادقانه
همراه پایان‌بندی قوی

مردن ترس دارد ؛
بله! اما نه از فنا،
بلکه از آن نگاهِ محرومی که پشتِ دریمان ماند.
از آن قهرِ بی‌ آخر،
از آن شوقِ ناتمام.

ای شاعرِ رویاهایم...
اگر جمله‌ های من تیغ شدند،
اگر با هر واژه،
قلبت را شکافتم...
باور کن!
که تنها از سرِ عشقی بود
که با قلم، بر پردهٔ جان می‌ زند.

و من،
چون ماهی‌ ای در ژرفایِ وجودت،
تنها برای تو نفس می‌ کشم.
اگر گاهی خسته‌ ای...
بر دوش‌ من تکیه کن،
من با یک قلم‌،
کلبه‌ ای از نور برای دلت خواهم ساخت
تا که اشک هایت را پنهان کنی و در آن بیاسایی.
و اگر غمگینی، همراهَت می‌ شوم
تا در بارانِ ستاره‌ ها قدم بزنیم
و با هم، آوازِ آرامش را زیرِ درختِ کهنسالِ شب زمزمه کنیم

پرمعنا و زیبا بود.

🙏🌺🌸✨🌺🌸🌺✨🌺✨🌸🌺🌸✨🌸🌺😊