سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

زیباتر از این نیست در عالم(بسم الله الرحمن الرحیم)به سایت خودتان شعرناب خوش آمدید.فکری احمدی زاده(ملحق)مدیر موسس سایت ادبی شعرناب

پنجشنبه ۲۳ بهمن

آهسته تا نور

شعری از

محمد رسول بیاتی

از دفتر شعرناب نوع شعر سپید

ارسال شده در تاریخ چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۴ ۰۲:۰۸ شماره ثبت ۱۴۲۳۱۰
  بازدید : ۵۱   |    نظرات : ۳

رنگ شــعــر
رنگ زمینه
دفاتر شعر محمد رسول بیاتی

من با تو قدم خواهم زد،
بیا،
آهسته برویم
شتاب نکن.
کمی مکث کن…
راه،
همیشه
از میانِ دل می‌گذرد،
نه از سنگفرشِ شهر.
 
 
در این جهانِ شتاب‌زده،
حقیقتِ ایمان
در پشتِ لحظه‌ای کوچک
ایستاده است
و تو را
بی‌صدا
فرا می‌خواند،
همان‌جا که نفس‌ها
با آرامشِ آب و باد آمیخته می‌شوند
و نگاه‌ها
به نور نرم ایمان توجه می‌کنند.
 
 
ایمان،
اگر از عشق جدا شود،
در شاخه‌ای جوان
می‌خشکد
در آبی روان،
به سکونی بی‌نفس بدل می‌شود،
و انسان،
در مه‌ی بی‌جهت،
با ترس و تردید،
راه خود را
گم می‌کند.
 
 
ترس،
نه در شب است،
نه در سایه‌های پریشان،
بلکه در باوری‌ست
که پنجره‌ها را بر نسیم می‌بندد،
و پرنده‌ی روشنِ روح
فراموش می‌کند
که آزادی در آسمان
خانه‌ی نخستین اوست.
 
 
آزادی،
رودِ دور دستی‌ست
که می‌گذرد
از لابه‌لای سنگ‌های سختِ عادت،
از کوه‌های دیرسالِ تردید،
و در هر پیچ و خم راه،
دستِ نور
بر شانه‌ها می‌گذارد
و به سمت وسعتِ روشنایی
می‌برد.
صدای آب،
حرکت برگ‌ها،
انسان را دوباره
به خود می‌آورد.
 
 
انسان،
اگر گوش بسپارد،
با صدای آب
به سوی خود بازمی‌گردد،
با صدای برگ
به آرامش می‌رسد،
و با صدای پرواز
به یاد می‌آورد
که رستگاری
اولین تقدیر اوست.
 
 
رستگاری،
نه در تکرارِ بی‌جانِ نیایش،
نه در ایمانِ خشک و متعصب،
بلکه در لحظه‌ای‌ست
که عشق
دوباره
در ریشه‌های ایمان
جاری می‌شود،
و حقیقت،
چون خورشید،
پسِ ابرهای سنگینِ تعصب
قد می‌کشد،
سایه‌ها را کنار می‌زند
و جهان را روشن می‌کند.
 
 
و ما،
آنگاه که از میانِ سایه‌ها گذشتیم،
آهسته‌تر شدیم،
روشن‌تر شدیم،
و در سکوتی عمیق
به حقیقتِ ایمان رسیدیم،
حقیقتی که نه در کتابی پنهان بود،
نه در کلامی بلند،
بلکه در همان لحظهٔ کوچک
که چشم‌ها
به مهربانی جهان باز شد.
 
 
و دانستیم
که این رسیدن،
این روشنایی نرم،
این آرامش بی‌صدا،
همه
لطفِ خدا بود،
که ما را
در میانِ راه
به نور دل رساند.
 
 
 
 
محمدرسول بیاتی 
۳
اشتراک گذاری این شعر
نقدها و نظرات
عباسعلی استکی(چشمه)
جمعه ۳۰ آبان ۱۴۰۴ ۱۸:۰۱
درود بزرگوار
حکیمانه و زیباست خندانک
قربانعلی فتحی  (تختی)
جمعه ۳۰ آبان ۱۴۰۴ ۲۰:۳۴
درود برشما

جالب و زیبا و
هنر مندانه بود

خندانک خندانک خندانک خندانک
علی نظری سرمازه
جمعه ۳۰ آبان ۱۴۰۴ ۲۲:۰۷
درود بیکران
بسیار عالیست
خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


(متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
ارسال پیام خصوصی

نقد و آموزش

نظرات

مشاعره

کاربران اشتراک دار

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
0