مگر شاید (مرگ شاید)

چرا با دل نمیجنگمْ چرا با چشم نمی‌جویم 
با اهلْ بودن های توخالیْ پی انکار نمی گردم 
خیالِ دلخوشِ سنگشْ هرچند مرا کافیست 
آورده با غم هاْ اگر بودهْ گفت زِ یک ریشه 
عشقْ شود همراهه هر برگشْ به همراهَش 
ندیدم رخِ پیدای تشویشَشْ به رُخسارَش 
دلم ْخوانده از عشقَشْ وصالْ مرا باقیست 
چه دردیْ سپرد آخرْ اینجاستْ مرا  بالین
هر که از عشقَشْ مجروحْ ولی باقیست 
چرا بُوَد خاموشْ مگر شایدْ تیمار نمی گیرد!
جهان یک دمْ تو آرامشْ عشوه ای کوتاه 
بر آغاز و آن پایانْ نگاهش راْ فزونش کن
بَری  پنهانْ گسست آخرْ تکیه بر دل ها
رَفعت از عشقَشْ به هر جاییْ رجوع کرده
دیده ای خواهانْ بر آن افلاکْ هماوردت
شامل اگر باشدْ بسیارْ شاباشْ تو را دیده
در تاریکیِ بسیارْ رهایِ عشقْ تو مکن آخر
جدا از عشقْ خدایِ توستْ سبب با مهر