درد دارم در دلم

درد دارم در دلم، هر دم صدایم می‌زند
یاد آن عشق کهن، آتش به جانم می‌زند

هر چه می‌خندم به ظاهر، در درونم گریه‌هاست
خنده‌ام اشک نهان، بر ناتوانم می‌زند

رفته‌ای، اما هنوزم کوچه‌هایت در دلم
بوی عطر تو، غمی بر خاک پایم می‌زند

خسته‌ام از این جهان، از این تظاهرهای سرد
زندگی چون زخم کهنه تیشه هایم میزند

سوختم در شعله‌ی یاد تو ای نامهربان
مرگ هم بی‌تو به من، چنگ و نُوایم می‌زند

ای خدا، گر گوشه‌ی چشمی به من داری هنوز
بنگر این دل را که با غم، دست و پایم می‌زند

رفتنت یک مرگ بود و ماندنم تکرار آن
خنجری هر لحظه بر جان و بقایم می‌زند

بی‌تو هر شب در غریبی می‌تپد این سینه‌ام
بادِ سردی از جدایی بر هوایم می‌زند

در خیالم هر نفس، تصویر او می‌آید و
خنجرِ هجرانِ او بر استخوانم می‌زند

کاش می‌آمد شبی از لطف، نامت بر لبم
تا بگویم: «بی‌تو جانم، بی‌امانم می‌زند…»