زُل می‌زنم ناچار بر دیوار

دوست عزیز و ارجمند جناب مستطاب فرشید به گزین
درود بر شما و سپاسگزارم حضور ارجمند و نظر لطفتان را

دوست عزیز از مهمترین چهره‌های مکاتب ساختارگرایی و پساساختارگرایی رولان بارت فرانسوی است. که مهمترین نظریه‌ی او در نقد ادبی و فهم متون ادبی مشهور به مرگ مولف است. و منظورش از این نظریه این است که معنای یک متن را نباید در نیّت یا زندگینامه‌ی پدیداورنده‌ی آن متن جستجو کرد. بلکه این خواننده است که امکان درک و دریافتن و تفسیر آن متن را فراهم می‌آورد. با مرگ مولف متن زاده می‌شود و مخاطب زاده می‌شود. استاد شفیعی کدکنی نظریه‌ی مرگ مولف را بسط و توسعه و گسترش تمثیل آینه‌ی عین‌القضات همدانی و اکهارت آلمانی می‌داند.
《تمثیل آینه》از ابتکارات عین‌القضات همدانی بود برای درک معنای وحدت وجود. و اکهارت آلمانی که عارفی مسیحی بود صد و پنجاه سال بعد از او همین تمثیل را برای درک صحیح وحدت وجود بکار گرفت. و مقصود این دو عارف مسلمان و مسیحی از تمثیل آینه این بود که آینه ابزار ارائه و نشان دادن است. آنچه مهم است و باید مطمح نظر قرار گیرد خود آینه نیست بلکه تصویری است که آینه نشان می‌دهد. لذا آینه را نباید مورد توجه قرار داد بلکه چیزی را باید مورد توجه قرار داد که آینه نشان می‌دهد. چرا که توجه به آینه ما را از توجه به چیزی که آینه نشان می‌دهد باز می‌دارد. مثل ساعت. یک وقت هست به ساعت نگاه می‌کنیم نه به منظور این که بفهمیم ساعت چند است. بلکه به این منظور که خود ساعت را برانداز و ارزیابی کنیم که چیست و چگونه است و چه مارکی است و ساخت کجاست. پر واضح است که در این صورت پی‌نخواهیم برد که ساعت چند است. رولان بارت این تمثیل آینه را بسط داد به درک و فهم هر متنی نه صرف وحدت وجود. منظورش این بود که برای درک معنای یک متن یا یک سخن ما باید نظرمان متوجه خود متن و سخن باشد صرف نظر از این که پدید آورنده ی این متن یا سخن کیست. همان که حضرت علی علیه‌السلام فرمود:
انظر الی ما قال و لا تنظر الی من قال
از این جهت است که من بر این باورم که برداشت و فهم و درک هر متنی و هر سخنی اعم از نظم و نثر بر عهده‌ی مخاطب و خواننده است. پدیداورنده‌ی اثر همچون آینه ساکت و صامت است.
من و شما‌ی نوعی گاه به آینه می‌نگریم و قصدمان نه برانداز آنچه آینه نشان می‌دهد بلکه برانداز و بررسی خود آینه‌ است. و گاه نگاهمان به آینه به منظور مشاهده‌ی آنچه در آینه منطبع است می‌باشد. گاه به ساعت نگاه می‌کنیم نه به منظور اینکه بفهمیم ساعت چند است بلکه بخاطر این نگاه می‌کنیم که مارک خود ساعت را دریابیم و ببینیم مثلا چه برندی است یا ساخت کجا هست.
تمثیل آینه‌ی عین‌القضات همدانی مسلمان و اکهارت آلمانی مسیحی و نیز نظریه‌ی رولان بارت فرانسوی به ما این را می‌گوید که ما به عنوان مخاطب و خواننده‌ی یک متن یا یک شعر برداشت خودمان را داشته‌باشیم و کاری به متن یا شاعر که قصد و غرض و نیتش چه بوده‌ است نداشته باشیم.
عطار در منطق الطیر بیتی دارد که می‌گوید:
او به سر ناید ز خود آنجا که اوست
کی رسد عقل وجود آنجا که اوست
طلبه‌‌ای بنام شیخ اسماعیل تبریزی این بیت را برای آخوند خراسانی می‌فرستد و از ایشان می‌خواهد که معنای بیت را برایش بگوید. آخوند خراسانی سه چهار سطر در پاسخ آن طلبه می‌نویسد.
اما ظاهرا آن طلبه‌ی کنجکاو قانع نمی‌شود . این سوال را بصورت مکتوب از ایت‌الله کمپانی می‌پرسد و آیت الله کمپانی پاسخی بسیار مفصل در جواب می‌نویسد. طلبه همین سوال را از سید احمد کربلایی به صورت مکتوب می‌پرسد. سید احمد کربلایی هم پاسخ مفصلی می‌نگارد. و چون پاسخ‌های این دو بزرگوار متفاوت و بلکه متضاد بوده طلبه‌ی مزبور پاسخ هر یک از این دو بزرگوار را برای دیگری ارسال می‌کند و بحثی داغ میان یک فقیه و یک عارف در بیان معنی بیت عطار صورت می‌گیرد و باز طلبه‌ی مزبور پاسخ‌های هر یک از این دو بزرگوار را برای دیگری ارسال می‌کند و باز جواب می‌گیرد. حاصل این مکاتبات کتابی شده است حدود چهارصد صفحه که اگر عطار سر از خاک برآورد و این کتاب را مطالعه کند خودش دچار حیرت می‌شود از شاهکاری که در این بیت از او سر زده است.