تبعیدی

به نام نامیِ آفریدگار قلم و اندیشه

درود جناب عزیزیان ارجمند

شعری رسا، گیرا، روان و سرشار از دل‌آگاهی و زیبایی را به اشتراک گذاشتید.

لبریز از شور و هیجان؛ مالامال از آرایه‌های ادبی گیرایی؛ چون: استعاره، کنایه، تشبیه، واج‌آرایی و نیز آکنده از ترکیب‌های ناب، بدیع و پرمحتوا؛ مانند:

- شَبشِکارِ منطق و آگاهی

- بینای بازتاب خودت

- واژه‌ی تبعیدی

- تفسیر خواب جامعه

- سبب‌سازِ تعبیرِ خوب ِخواب خودت

- فکر روانت

- خالق روایت محبوبت

- راویِ کتابِ خودت

- دقیقه‌ی تلخ (حس‌آمیزی)

- مغلوب اضطراب خودت

- تختِ پادشاهیِ دَم

- عالی‌ترین جناب (ترکیب وصفی زیبایی‌ست)

- جناب خودت

- آقای بی‌نقاب خودت

- شاهکارِ باله‌ی کردارت

- پیاله‌ی پندارت

- سرزمین ذهن تو

- انقلاب خودت

و از آن‌جا که در گروه‌های اسمی، وابسته‌های وابسته هم، وابسته‌اند برای هسته، از دلِ ترکیب‌های پرمفهوم مورد اشاره، ترکیب‌های مفهوم‌ساز دیگری نیز قابل استخراج است که این مقال را مجال اطاله‌ی کلام نیست؛ امّا، «خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!»

از دیدگاه کمترین، رسالت شاعر، آفرینندگیِ واژه، ترکیب و محتواست و جناب‌عالی در سروده‌هایتان به زیبایی و گیراییِ تمام، این مهم را به سرمنزل مقصود می‌رسانید.

همچنان گیرا و رسا، نویسای زیبایی‌ها باشید!🌹