نجوای درون

درود استاد عزیز
بسیار زیبا و دلنشین بود
عاشقانه عارفانه
دستمریزاد

درود بر شما استادعزیز
بسیارزیباست
افرین

من و یک لحظه جدایی؟ نه توانم، نه توانم
بی‌تو این جانِ نحیفم، همه پژمرده کنون است

منم آن دل‌زده از خویش، سهیلم، که به یادت
همه شب با غمِ عشقِ تو به نجوای درون است


درود جناب سهیلی
زیباست

درود ودو صد بدرود جناب سهیلی
زیبا بود وخوش نگین به آهنگ زیبائی افراخته
قلم شاعرانتان همیشه برقرار
همواره پاینده باشی
درودفراوان برشما

بی‌تو در کوچه‌ی غربت، نفسِ عشق بریده‌ست
نغمه‌ی مرغکِ دل هم، به قفس زار و فسون است

زهرِ هجرت به رگم ریختی ای یار، ولی باز
دلِ من محرمِ اسرارِ به صد برگِ متون است

سلام و احترام جناب سهیل ادیب
بسیار عالی
دوباره خواهم خواند

جناب سهیلی بزرگوار
درود بر شما
بسیار زیبا سرودید بزرگوار
پایدار باشید

درود بر سهیل عزیز
عاشقانه ای مهمان قلم توانمند شما بودم
در پناه خدا باشید
عالی بود

سلام
همیشه به مهر بسرایید
بسیار زیبا بود
همیشه درشعر درخشان باشید
درود. درود. درود
استاد گرامی

سلام و عرض ادب استاد بزرگوار
بسیار عالی، بسیار زیبا و دلنشین
درود ها و آفرین ها بر حضرتعالی و قلم ناب تان
سبز و سرافراز باشید

منم آن دل‌زده از خویش، سهیلم، که به یادت
همه شب با غمِ عشقِ تو به نجوای درون است



سلام و عرض احترام استاد سهیلی بزرگوار
بسیار دلنشین و زیباست

ادیب ارجمند، سید محمد علی سهیلی (سهیل)
این نجوای سوزان، طوفانی از حسرت و شوق را در دل تنها و "آتش خون" شده به تصویر می‌کشد. تصویر "نغمه مرغک دل" که در قفس به زار تبدیل شده، عمق این زخم درونی را با بیانی تکان‌دهنده نمایان می‌سازد و عشقی را روایت می‌کند که بر تمام زلزله‌های جان چیره می‌شود.
شکوه عشق، از تاریک‌ترین شب‌ها نیز سربرمی‌آورد.
قدح