ساز دل

دوباره می رسد خزان که فصل ناب زندگیست
اگرچه سرنوشت آن نوشته خواب زندگیست

در این کتاب عاشقی که غرق عطر واژه هاست
کلام عاشقــانه ای به پیــچ و تاب زندگیست

به رقـص عارفـانه ای که در ورق نهفته است
قسم که این خضوع او ز فتح باب زندگیست

نگاره گر ز آسمـان گشــوده فــرش بی بدیل
ز برگ های خسته ای که خود سراب زندگیست

لبی بزن به جـام می در این دو روز بی ثبات
که این خزان پرشکوه پر از شـراب زندگیست

ز بنــد غـم رهـــا کنم بیـــا که من صفــا کنم
که مهـــرِ بی نظیرِ تو  سراسـر آب زندگیست

بیا به قصه رو کنیم که غصه را رفو کنیم
بخوان حدیث عاشقی که خود کتاب زندگیست

بزن به هر ستون دل تو نقش تازه ای ز جان
که قلب خستگان عشق همیشه قاب زندگیست

اگر چه کوک ساز دل به دست دلبرست و بس
همان نگاه و غمزه اش خودش رباب زندگیست

حذر کن از دلی حزین که با غمی شده عجین
شکسته گرشود غمین خودش عذاب زندگیست

قسم به قاف قبله ای که خوانَدَت به سوی خود
عدالت از اصول دین ، ره صواب زندگیست

خدا ، خدا و خالقی که خلقتی ز خلق اوست
خود از خلوص خلقتش، خوش از ثواب زندگیست

به تیر چشم مست او جماعتی فنا شدند
که آن نگاه نافذش خودش خشاب زندگیست

ببین که بی قراریم دوباره عود کرده است
نگر به سرخ چهره ام که در خضاب زندگیست

#رضارضایی « بیقرار »