دیدار☕️☕️

درود زیبا سرودی

زیباست
و پایان زیباتر
درود سایان خانوم عزیز
صبح عالی متعالی

درود بر شما بانو سایان عزیز
بسیار زیباست

تصویرِ روشنِ تو،
در مردمکِ چشمانم که می‌افتد،
غصه را باد می برد !

فروغ نگاهت
چون ستیغِ خورشید در گرمای مرداد
روحِ یخ‌زده‌ام را ذوب می‌کند


پراحساس و زیباست

هزاران درود

دم قلمتان گرم

درود دبانو
بسیار زیبا و سرشار از احساس بود

درود و مهر استاد بانو
استاد گرامی
شعر زیبای شما
راز عشق را هویدا کرد
دست و قلمتان بی بلا🌹🌹🌹🌹

درود خانم سایان
زیباست

بانوی فرزانه، سایان
این شعر نیمایی، رقص آتشین ذوب شدن در "فروغ نگاه" معشوق است که روح یخ‌زده را به "ابر باران" و "پرستوی بهارآور" بدل می‌کند. این تصاویر ناب از "گیسوی گندمزار" و "شهر زمستان‌زده"، شکوه دیدار را با زبانی جادویی می‌سراید.
همواره خورشید دیدار، بر یخ‌های وجودتان بتابد.
قدح

درود برشما🌷🌷🌷🌷

ابر می‌بارم،
گل می‌شکفم،
دانه می‌رویانم،
و نسیم می‌وزانم
بر گیسویِ طلاییِ گندم‌زار.
و توانی می‌شوم
در بال‌های کوچکِ جا‌مانده‌ترین پرستو،
تا بهار را
به شهرِ زمستان‌زده‌مان
بکوچانَد.



سلام و عرض احترام بانو سایان گرانمهر
بسیار زیباست و دلنواز

درود ها بر بانوی عزیز
با احساس وزیبا
موفق باشید

عرض ادب و ارادت خدمت بانو سویدا ارجمند🙏🪷🌹🌹🥂🤞☄️🌷🌷🍂⚡


معنای عشق و عاشقی را هر که فهمید
گرساکن و گر ترساست از ماست

با انکه دریا سخت میخروشید
این رد پاهایی که تا دریاست از ماست

👏🍀🔥🙏🌿🪴🌲🌲🖐️

تقدیمی حقیر خدمت شما🤞🤞

شعر زیبای شما را خواندم و استفاده بردم،افرینها،دستمریزاد،سلامت و سربلند بمانید،قلمتان پایا،اثارتان مانا🌸🌸

درود بیکران
زیبا و جذاب
و احساس خوبی داشتم در همراهی با جریان شعرتان
به مهر یزدان بمانید پاینده و بالنده

درود ها

بسیار زیبا سرودید

درود بر بانو سویدا ارجمند..
بسیار زیباااست..

درودتان

درودبرشما زیبابود بانو سایان بزرگوار بسیار زیبا بود احسن برشما لذت بردم احسن برشما پرمفهوم بود 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵

با سلام وارادت
بزرگوار
دلنوشته ای زیبا خواندم
هزاران درودتان باد

درود بر شما شاعر ارجمند

بسیار زیبا و

جالب بود


گفته بود چو. بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چو ن تو بیایی


عالی بود

درود مجدد
بازهم خواندم و لذت دوچندان بردم

درودبانوی فرهیخته

در حضورت،
اکنونم،
می ام،
مستی‌ام،
غزل وترانه‌ام.
فروغ نگاهت
چون ستیغِ خورشید در گرمای مرداد
روحِ یخ‌زده‌ام را ذوب می‌کند.

اموختم ولذت بردم تمام واژگان در پهنه شعرتان چون رنگهای بال پروانه چنان به زیبایی درکنارهم قرار گرفته مه تضاد وگرمی وزیبایی را نقش ازقلم برصفحه افکنده

لذت بردم ومی اموزم ازمحضرتان

شعرتان ذلنشین اغاز شد وزیبا دلنشین پایان یافت احسنت برشما

ابر می‌بارم،
گل می‌شکفم،
دانه می‌رویانم،
و نسیم می‌وزانم
بر گیسویِ طلاییِ گندم‌زار.
و توانی می‌شوم
در بال‌های کوچکِ جا‌مانده‌ترین پرستو،
تا بهار را
به شهرِ زمستان‌زده‌مان
بکوچانَد.

🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵

درود
رقص قلمتان ماندگار

🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵 🌹🌹🏵🏵🏵🏵🪷🪷🏵🏵🏵🏵🏵🏵