سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری


عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار
زیباتر از این نیست در عالم(بسم الله الرحمن الرحیم)به سایت خودتان شعرناب خوش آمدید.فکری احمدی زاده(ملحق)مدیر موسس سایت ادبی شعرناب

يکشنبه ۱۹ بهمن

زرهی از عشق

شعری از

محمد رسول بیاتی

 از دفتر شعرناب نوع شعر سپید
ارسال شده در تاریخ شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۴ ۲۱:۳۸ شماره ثبت ۱۴۱۲۱۶
  بازدید : ۴۶   |    نظرات : ۳
رنگ شــعــر
رنگ زمینه
دفاتر شعر محمد رسول بیاتی

رفتی،
بیآنکه زرهی بر تنت باشد،
بیآنکه جهان
نامت را در طبلِ جنگ فریاد کند.
 
تو، تنها با دلی روشن،
که از نگاهت میچکید،
مثل بارانی آرام
بر بیابان خشک.
 
رفتی،
بیآنکه حتی به وداعی فکر کنی.
 
درختان،
شاخه های خود را به تو سپرده بودند،
برگها،
پچ پچ رفتنت را میدانستند،
و باد،
نامی را در گوش شب زمزمه میکرد،
نامی که زبان طاقت گفتنش نداشت،
اما دلها،
با همان دلی که عشق را میفهمد،
میدانستند…
او که شیرینتر از عسل است،
او که فداکاری در راه خدا را با جانش میآمیزد،
او که عدالت و مهربانی را سرمشق خود دارد…
 
 
حالا تو ای جان،
از سمتِ چشمه آمدی،
با عطری از گلهای نیامده،
و نوری که
در هیچ چشمِ زمینی نمیگنجید.
 
مردان در هیاهوی آهن،
چشمانشان کور بود،
اما ماه،
از شرمِ نبودنت خم شد
و قامتش شکست.
 
در داغیِ میدان،
مردی ایستاده بود،
با زلفی سیاه
و محاسنی که شب را رسوا میکرد.
 
نه به جوانی،
که به دل جوان بود،
از نوری که سالها
در سینه اش نگریسته بود.
 
او زرهی ساخت،
نه از آهن،
که از عشق.
 
زرهی برای قامت نارس حماسه،
زرهی که بوی باران داشت،
بوی دست های مادر،
بوی دفتری که شعر نیمه تمام را در خود نگه داشته بود.
 
اما زره،
تن را پوشاند،
نه دل را.
 
و دل، بی زره
به میدان رفت.
 
لباسش هنوز
عطر وعده‌ی فردا را داشت،
چشمهایش
در اندیشه‌ی چراغانی شب بود،
 
و در پستوهای دلش
دختری مانده بود
با دستانی پر از حنا
و نگاهی
که به صبح نیامده ایمان داشت.
 
اما خاک،
بی ملاحظه بود،
آفتاب،
بی‌رحم تر از همیشه،
و باد،
به جای نوازش،
اندوه میپاشید.
 
او،
با زرهی از عشق
و دلی که هنوز به زندگی سلام میداد،
به میدان رفت،
بی آنکه بداند
فردا،
دیگر برنخواهد گشت.
 
در گرمای تفتان میدان،
با هر نفس،
با هر قدم،
شیرینی فداکاری در دلش جاری بود،
مرگ در راه خدا را
احلی من العسل میدانست،
و هیچ ترسی نداشت.
 
نخلها،
بر خاک خم شدند،
چون پیرمردانی در ماتم.
سایه شان
به قامت تو دخیل بست،
و خاک،
آه کشید.
 
پرنده ای،
بر شاخه خشک،
آوازی نیمه تمام خواند،
صدایش شکست
و در گلوی آسمان گیر کرد.
 
از آن پس،
هیچ پرندهای آواز را تمام نکرد.
 
اکنون،
در کوچه های بی‌نام،
ردی از تو مانده است،
روی دیوارهای خیس،
روی نیمکت خالی،
در تقویمی که
هیچوقت ورق نخواهد خورد.
 
هر که اهل دل باشد،
میفهمد،
که تو دیگر
بازنخواهی گشت.
 
در میان گرد و خاک،
جوانی افتاده بود
با زرهی که از عشق دوخته شده بود،
و چشمانی که هنوز
به روشنی صبح ایمان داشت.
 
زمین،
سوزانتر از آتش بود،
آسمان،
سنگین تر از اندوه.
 
ابرها،
بر هم ساییده می‌شدند،
اما باران
قدرت گریستن نداشت.
 
او،
با تنی زخمی،
نگاهش را به نور سپرد
و زمزمه کرد:
«ای آنکه قلبت از من بزرگتر است،
مرا دریاب…»
 
صدا،
نه فریاد بود،
نه ناله،
زمزمه ای بود،
شبیه آبِ زلالی
که در سنگ‌ها گیر کند،
و نخل‌ها،
از شنیدنش گریستند.
 
اسب،
بی‌تاب،
بر خاک میکوبید،
اما او،
دیگر توان برخاستن نداشت.
 
آنکه از تبار سکوت بود،
با گام هایی سنگین
از میان آفتاب گذشت،
مثل ابرهایی که آرام،
بر تپه های خاموش میگذرند.
 
آمد تا به جوانی برسد
که دلش،
از همه مردان،
مردتر بود.
 
خاک،
آغوش گشود،
باد،
نامی را زمزمه کرد،
نامی که گفتنش ممنوع بود،
اما همه میدانند.
 
و من،
در گوشه تاریخ،
با چشمانی خیس،
هنوز به آن زمزمه فکر میکنم:
«مرا… دریاب…»
 
از آن پس،
باران هرگز همان باران نشد.
هر قطرهای
یادگاری از اشک اوست،
که بر گونه خاک میچکد.
 
برگها،
دیگر سبز نمی مانند،
پاییز
به رسم همیشگی بدل شد.
 
و پرندهای،
که آواز نیمه تمام داشت،
هنوز
هر غروب
بر شاخه خشک می نشیند،
میخواند و می شکند،
میخواند و میگرید.
 
جهان،
از آن لحظه،
زخمی شد که هیچ مرهمی ندارد.
و عشق،
تنها زرهی است
که بر تنِ خاکستر مانده است.
 
و در سکوت نخل ها،
در سایه سنگینِ درختان،
 
در آب خاموش چشمه ها،
در هر برگ خیس و هر قطره باران،
صدای جوانی میآید،
با دلی بی زره،
با چشمانی که هنوز به صبح ایمان دارد،
 
و زمزمه میکند،
می لرزد،
می شکند،
می گرید و با تمام اندوهش
میگوید:
 
«مرا… دریاب…
 
 
 
 
محمدرسول بیاتی 
 
 
 
۳
اشتراک گذاری این شعر
۵ شاعر این شعر را خوانده اند

مجتبی رحیمی

 ،

عباسعلی استکی(چشمه)

 ،

بهروز چارقدچی (مجنون)

 ،

محمد رسول بیاتی

 ،

سید ابراهیم موسوی
نقدها و نظرات
عباسعلی استکی(چشمه)
عباسعلی استکی(چشمه)
دوشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۴ ۲۲:۰۹
درود بزرگوار
اجتماعی شورانگیز و زیباست خندانک
مجتبی رحیمی
مجتبی رحیمی
دوشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۴ ۱۱:۱۹
حکیم فرزانه، جناب آقای محمدرسول بیاتی
این روایت حماسی از رزمی عاشقانه،که در آن زره از جنس عشق است و شهادت، احلی من العسل، تابلویی شکوهمند از ایثار را در ذهن می‌کارد. تصاویر "نخل‌های در ماتم" و "پرنده‌ای با آواز نیمه‌تمام"، عمق این فقدان را تا ابد بر صفحه دل ثبت می‌کنند.
باشد که یاد آن دل بی‌زره،همواره چراغ راهمان باشد.
قدح
بهروز چارقدچی (مجنون)
بهروز چارقدچی (مجنون)
دوشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۴ ۲۳:۳۸
درود بزرگوار
عالی و شورانگیز است خندانک
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.

(متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
ارسال پیام خصوصی

نقد و آموزش

ابراهیم هداوند ابراهیم هداوند
۱۳ ساعت پیش طاهره حسین زاده (کوهواره) طاهره حسین زاده (کوهواره)
۱۵ ساعت پیش زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس) زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
۲۱ ساعت پیش محمدرضا آزادبخت محمدرضا آزادبخت
دیروز طاهره حسین زاده (کوهواره) طاهره حسین زاده (کوهواره)
۲ روز پیش نعمت طرهانی(پورمستان) نعمت طرهانی(پورمستان)
۳ روز پیش ابراهیم حاج محمدی ابراهیم حاج محمدی
۳ روز پیش

نظرات

مشاعره

میکائیل نجفی(سراب )

تیغ عجل در کشاکش زمان ز تعقیب ما بسیار است اا کجا توان نهان ماند که سرخوشی این دیر پایان کار است اا بداهه
مصیب حیدری (عاطف)

ترکیب گز و مسقطی و سوهان است اااا لبهای تو سوغاتی استان جدیدی است
شاهزاده خانوم

دیر نیست که متوجه بشی شخصیت های پارادوکسیکال ارزش بحث کردن ندارند ااا بهترین راه نادیده گرفتن اون هاست
مصیب حیدری (عاطف)

ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد بسازم خنجری نیشش ز فولاد زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
رضا اشرفی

شاد شوم روزی اگر بینمت ای دوست هرگز مگو از غم و دردهای دیروز

کاربران اشتراک دار

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
1