با خزان میروی

ادیب ارجمند، مهدی بدری ماشمیانی (دلسوز) بزرگوار،
غزل شما پاییز را به سفری دل‌انگیز و غم‌انگیز بدل می‌کند؛ جایی که هر هِلال ماه و هر لحظه‌ی دلهره، تصویری از دلتنگی و امید در هم می‌آمیزد و حس حضور شاعرانه‌تان، همچون نسیمی سرد و روشن، جان را به تکاپو می‌اندازد. باشد که هر قدم شما در مسیر شعر، روشنایی و آرامش بیفشاند و دل‌های مشتاق را گرم کند.
قدح

درود شاعر گرانقدر
شعر زیبایی بود
پاییز نیامده بی صبر و بیقرار، من
عشق و امید بر لبه ی پرتگاه میروی

کوتاه می‌شود شبِ یلدایِ بعدِ تو
من فصل به فصل میکنم نگاه میروی
...
مهدی بدری(دلسوز)
🌲🌈🦋🌲🌈