پرستوی تنها

درود بزرگوار
خوش آهنگ و زیباست

د ر ود

سلام و ادب!

تا هم‌آغوشی
آرام نگاه دو رفیق
‎رفت از ظلمت تنها بودن
‎به سحرگاه خوشِ
دل بستن

درودتان!

درود و عرض احترام جناب بهبودی معزز
زیباست

سلام و درود
زیباست و قابل تأمل

استاد ارجمند نادر بهبودی، با درود و ارادت بی‌پایان، حضور شما در دل سپید شعر چون پرستویی است که سکوت آسمان را می‌شکافد.
این سپیدِ شما، با تصویر بی‌کسی و رهگذری از شفق، دل را به سفری می‌برد میان خلوت و انتظار، تا در لمس نیمهٔ گمشده، پرواز و رهایی را به چشم ببیند؛ هر مصرع چون نسیمی است که از بیکرانگی وجود می‌گذرد و شوق پرواز را در جان می‌نشاند.
باشد که این پرواز شعرانه‌تان، همچون پرستو، دل‌های تشنه را به آبی آرام و آغوشی گرم رهنمون سازد و هر سحرگاه نوید بخش شادی تازه‌ای باشد
قدح