آشفتگی هایم برای تو

---

۱. بارانِ انتظار 
لب‌های بارونیِ تو را صدا می‌زنم… 
در هر قطره، تشنه‌ام 
تا ریشه‌های عطشم را 
به عمق خاکِ نگاهت بدوانم. 
تو پاسخ گُلِ بی‌تابی 
من فریادِ بی‌صدا. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۲. نقشِ دریا 
در ساحلِ نفس‌هایت غرق شدم، 
با هر موجی که از سینه‌ات برخاست، 
پاهای خیسِ من 
روی ماسه‌های بدنِ تو نقش بست… 
کاش این دریا هیچ کرانه‌ای نداشت 
جز نامِ تو روی آب. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۳. زیر گیسوانت 
شب‌ها را با گیسوی تو می‌بافم، 
هر تار، راهی ست به بهشتِ فراموشی. 
در این تاریکیِ نرم، 
لب‌هایم را گم کرده‌ام… 
کجا؟ 
در پیچ‌وخمِ بوی تو. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۴. فانوسِ تنفس 
نفس‌های گرمت را روی گردنم بگذار، 
تا نبضم شعله شود، 
تا تمامِ وجودم 
فانوسی شود از نورِ دهانِ تو… 
آه، چه آسان می‌سوزم 
در بادِ ملایمِ سوت. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۵. پنجره‌های بی‌قاب 
چشمانت را باز کن، 
تا در آینه‌های تو 
تصویرِ برهنه‌ی عشق را ببینم. 
من و تو و پنجره‌ای بی‌قاب 
رو به آسمانِ لختِ ستاره‌ها… 
هیچ حجابی جز نفس‌هایمان نیست. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۶. خاطره‌های لم‌یده 
در چین‌های بالش 
نقشِ خنده‌ات را جست‌وجو می‌کنم، 
آن‌جا که شب‌های بی‌خواب 
با یادِ گرمای بغلت 
لمیده‌اند… 
آه، چه شیرین می‌میرم 
در این تکرارِ بی‌صدا. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۷. بوسه‌های بی‌پرنده 
پرنده‌ای در سینه دارم 
که با نامِ تو بال می‌گشاید، 
اما لب‌هایت قفس‌اند… 
بیا و این پرنده را با بوسه‌ات بربای! 
من پرواز را 
در اسارتِ دهانت می‌خواهم. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۸. رودِ تماس 
دست‌هایت را در رودِ موهایم رها کن، 
تا جریانِ آب 
ما را به هم برساند… 
میانِ دو ساحلِ بدن 
هیچ فاصله‌ای نیست 
جز نیایشِ لب‌های تشنه. 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۹. آوازِ پوست 
در روشناییِ ماه 
سایه‌هایمان در آغوش می‌آیند، 
پوست با پوست زمزمه می‌کند: 
«عشق را با چشم نبند!» 
و من در نگاهِ تو 
دریا را لمس می‌کنم 
بی‌آنکه پا تر کنم… 

✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---

۱۰. صلحِ سبز 
علیهِ جدایی، 
گل‌های سپیدِ آشتی را بر تنِ تو می‌کارم، 
تا هر فصل، 
بوسه‌های تازه بروید… 
ما تنها یک بهاریم 
با ریشه‌هایی در عمقِ ابدیت. 
صلح سبزمان پایدار!


✍حسین گودرزی "تشنه" 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌

---