بوسه بر شعله های ورمیلیون

«بوسه بر شعله های ورمیلیون»

شب،
دیداری در دوزخ
شب، چشمه های مشکی جوهری ِعمیق
.
.
.
پیراهن دلم گاهی
در شمالی ترین ماوا
مویه های  آتش و ابریشم لوتوس،
تو می آیی
چون سپیده دم
با نهایت نقره ای های مه آجین
،_ از پی لاجورد و نیل و بلور _
و گره های گلوی نازکم
چون کریستالهای سواروسکی
در میانه ی عشق و نور، خواهد درخشید..
.
.
من
با گوشواره هایی از پَرهای صورتی وحشی ،
با دامنی
از رُزهای شفاف پُر هنجار

تو را
به لمس نجوا در دره های مخمل اغوشم میخوانم..
به چراگاه طلایی غریزه،
به تور آبستن مرواریدهای ساکت غلطان..
و اکلیل وُ روایح شیر مادر و خالا
در لحظه ی آزادی 
آه

و دیگر هیچ...!