اشکهای بی ثمر
(هر کسی در ظن خود شد یار) می خنداندم
یارها چون بهتر از اغیار می خنداندم
رخت خویش افکنده ام در عالم دیوانگان
چونکه خود دیوانه ام هشیار می خنداندم
در فضاهای مجازی میکنم سیر و سفر
گرمی بازار بد افزار می خنداندم
کنج پستوهای تاریک است خیل رازها
آفتابی گشتن اسرار می خنداندم
عین.غین و، فی و قاف و، کاف.صادِ حیف نون
بودجه های حفظ این آثار می خنداندم
خفته اندر پشت هر دیوار موشی فالگوش
گوشهای پشت هر دیوار می خنداندم
میرسد بر گوش هر دم خطبه هایی نابجا
در صدا سیمایمان اخبار می خنداندم
کارمان زار است دست دزد و جانی یک طرف
یک طرف هم سفله ای بیمار می خنداندم
گاه می گریم به کار زارزار و زارزار
گاهی اما قارقار و قار می خنداندم
گر ببلعد لقمه های چرب و نرمی از حرام
پشت بندش گوید استغفار می خنداندم
افتد ار سنگینی اوضاع بی سامانمان
گردن تحریم و استکبار می خنداندم
ای خٌنٌک آنکس که باشد گوش بر فرمان تو
گر ببندد بر دٌمت افسار می خنداندم
دیده خونبار تو، ام الفساد فتنه هاست
خنده های روبه مکار می خنداندم
(واعظان این خطبه در محراب و منبر میکنند)
(چون به خلوت میروند آن کار) می خنداندم
توبه گرگ از قدیم ایام گویا مرگ بود
توبه را بشکسته ای صد بار می خنداندم
گریه های مرگبارت کشت ما را زاهدا!
اشکهای بی ثمر اینبار می خنداندم
جای روی و آبرو دادند بر تو سنگ پا
اینکه هستی باز در انظار می خنداندم
#امیر_وحدتی_یگانه
نمیدانم چرا اما وقتی میخواندم شدید دلم گرفت و یاد این بکنیمها از فاطمه اختصاری افتادم؛ دوستی که از دست دادمش...
پالام پولوم پیلیچ باز دست تو رو شد
که گرگ هستی و باید فرار را بکنیم
به جاهای دورتری از حیاط، از خانه
کنار جادهی فرعی قرار را بکنیم
بدون هر چه اضافیست پیش هر اتوبوس
بایستیم و با هم سوار را بکنیم
درون صندلی سفت پشت شیشهی مات
دچار دلهرهها، انتظار را بکنیم
به ناکجا برسیم، از کجا ادامه دهیم
در ایستگاه سر شب قطار را بکنیم
دوتا بدون بلیط و بدون مقصد که
میان هدفون قرضی نوار را بکنیم
دوباره شهر پر از رفت و آمد و آدم
کنار مترو تصویر غار را بکنیم
پیاده از اتوبان شلوغ رد بشویم
جلوی خطچینها اختیار را بکنیم
درون ساندویچی پشت میز خورده شویم
و بعد یک جا شام و ناهار را بکنیم
شب است هر دو به یک خواب خوب محتاجیم
که زیر پل بغل هم فشار را بکنیم
که بیخیال تمام اضافهها، تنها
مدام زندگی خنده دار را بکنیم
یواش میزنی از پشت سر به من دستی
که گرگ هستی و باید شکار را بکنیم