رضوان

درود برشما
زیبابود

درود بزرگوار
پر احساس و زیباست
چهار پاره آمیخته به مثنوی و مفرد

از سرودپرمعناوزیبایت
لذت بردم
درود ها برشما
شاعر گرامی

درود زیبا بود

درود ها بر شما

درود بر جناب سالاروند گرامی

چه سروده‌ای لطیف، روشن و لبریز از آرامش!
شعری که چون نسیم نام «رضوان»، با نغمه‌ی سحرگاهی می‌وزد بر جانِ واژه‌ها.

ترکیب‌های خیال‌انگیز شما—از «ماه بی‌پیکر شبگرد» تا «افسون یک عشق در روزگار»—به زیبایی تصویری از دلدادگی و ستایش ترسیم کرده‌اند که هم شاعرانه‌ است، هم معنوی، هم انسانی.

این بیت برایم درخشش ویژه‌ای داشت:
«رضوان، تو آن لحظه‌ای بی‌تکرار / افسون یک عشق در روزگار»
هم آهنگ است، هم عمق دارد، و هم جادویی ناگفتنی در خود نهفته.

سپاس بابت این شعر روح‌نواز و خیال‌انگیز
قلم‌تان همیشه پرنور و دل‌تان همیشه آسمانی

درود برشما