پست های وبلاگ

تیمور مهرابی

استاد "سید تیمور مهرابی"، شاعر، مقام‌دان، کلام‌خوان و تنبور نواز کرمانشاهی،  زاده‌ی سال ۱۳۳۱ (و یا ۱۳۳۳) خورشیدی، در گهواره است.
وی فرزند "سید فیض‌اله" و نوه‌ی "سید نقدعلی" پسر "سید جوزی"، پسر "سید مهراب"، پسر "سید حیدر قلعه زنجیری" که بعد از وی با هشت واسطه به "سید قمام کنهر بیونیج گوران" می‌رسد، است. خاندان ایشان در دوره‌ی صفویه از کنهر به قلعه زنجیر گوران مهاجرت و در اوایل قاجاریه در محله‌ی ملاخدایار در گهواره ساکن می‌گردنند.
ایشان که بالغ بر پنج دهه است، عمر خویش را صرف یادگیری و آموزش مقامات تنبور کرده است، در سن ۱۷ سالگی در کارگاه تنبور سازی استاد "چنگیز فرمانی"، شروع به یادگیری مقام‌های تنبور می‌کند و بعد به خدمت دایی خویش زنده‌یاد "سید محمود علوی"، از اساتید بزرگ و نامدار تنبور می‌رسد و به تکمیل آموزهای خود می‌رسد، و سپس مقامات اصیل پردیوری را به‌صورت کامل و دقیق، نزد زنده‌یاد "سید ولی حسینی" فرا می‌گیرد.
صراحت و راونی پنجه و بیان و اجرای واضح ساز در جواب آواز مقام‌ها از ویژگی‌های تنبور نوازی و مقام‌خوانی استاد مهرابی می‌باشد. 
ایشان علاوه بر تبحر در تنبور نوازی، شاعری توانا و شیرین سخن است، که حدود هفت هزار بیت شعر، که بیشتر در قالب مثنوی با گویش زیبای هورامی سروده‌اند، که گویا مجموعه‌ی اشعار ایشان توسط انتشارات سرانه به مدیریت مهندس "مهرداد مرادی" چاپ شده است.
ایشان بارها در جشنوارهای تنبور در کشور شرکت داشته‌اند و یکی از چهرهای ماندگار موسیقی مقام استان به شمار می‌آیند، به طوری که در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، نائل به دریافت گواهینانه‌ی درجه‌ی یک هنری شدند.

─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─

◇ نمونه‌ی شعر:
(۱)
[جی ابا و اجدادم]
گهواره ای جی ابا و اجدادم    
سَوز و گل آذین دایم آبادم
زلالی آوت نویر چنه وشتن    
زمکان زلالن گهواره رشتن
سفید چناران بَرز وش قامت 
بی شک نه ترکیت کرد وحکایت
باخه سیفه کان وهار پر گل  
بین ونشا تکای صد هزار بلبل
او سروه نسیم دم صوی نه وهار 
عطر گل بَر وایشار تا او شار 
مدو مزگانی باخان و گُلن    
یعنی به ییدی هواش و دلن
رنگینی شلیل گَله شفتالوی   
گوجه و زردآلوی وهم آلوی بالوی
آلو قندی کت مشهور عامن 
کام میوه‌ش با چوم گردیش و تامن
میوه پاییزیت بی و عسکری  
وشهدش ما چو ها ها مشتری
کوچه باخانت وهار نه دم صو
وختی که شَونم له گل منیشو
او وخته و شن بیدمشک وگلن 
شیدایی بلبل ای چـِل و او چِلن
پاییز که وعده گل ریزانن   
کزه‌ی وای شلطه‌ش فصل خزانن
یعنی زردی برگ سوزه دارانن  
صفاش برابر نه وهـارانن
یا خوا زمسان هر وفره سال بو
سرچشمه زمکان دایم زلال بو
باخه وان و ذوق داران و بَر بو 
نگوا هوای کوچ چیکه نه سر بو
تیمور بواچه وبنوس وقلم 
گهواره، سایت هرگز نوت کم.

(۲)
عازیرم چه‌م بی وه سه‌یلاو چه‌م، 
بیجگه سه‌یل چه‌م قامه‌ت وه‌ردن خه‌م، 
دل ته‌قالاشه‌ن به‌رشونه سه‌یلاو، 
سه‌یلیتر هه‌نی مه‌یو هه‌ر وه تاو.

 

گردآوری و نگارش:
#زانا_کوردستانی