پست های وبلاگ

اکرم م.جعفری

بانو "اکرم م.جعفری"، فرزند "غلامحسین"، متخلص به "آوام"، شاعر 
و گوینده‌ی لرستانی، زاده‌ی سال ۱۳۴۵ خورشیدی، در خیابان سعدی شهر بروجرد است.  
ایشان تحصیلات ابتدایی را در دبستان ادب و متوسطه را در دبیرستان خیابان خرم به‌پایان رسانید. 
وی از سال ۱۳۹۶ به سرودن شعر پرداخت و در زمینه‌ی شعر سپید و گاهی شعر کلاسیک فعالیت دارد.

─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─

◇ نمونه‌ی شعر:
(۱)
روز بیدار شد و چشم ِ فلک بی‌قرار شد
سهم من امروز هم، در غبار شد
ابر پوشید سرتاسر ِ شهر را
زمین امروز هم، خارج از مدار شد
کوچ می‌کنم از نامهربانان روزی
بودنم در این شهر بی‌اعتبار شد
چشمان به راه خشک و راه بی‌انتها
گرچه نسیب م از نگاه ، انتظار شد
شاید رسد، فاصله‌ها به یک وجب
مادرم می‌گفت: کفش‌هایت دوباره سوار شد
تمکین غم می‌کنم در نگاه ِ روزگار
تقدیر ِ غم در تن ِ نیمه جان احتضار شد
کجاست "آوام" تن به چه تقدیر می‌دهد
گرچه جبر است، دل آتش به اختیار شد.

(۲)
شب بود و انهدام ِ روز
سوز بود و سکوت ِ ساز
قیل و قال ِ خاکستر ِ زیر آتش
می‌بُرد
پریسکه‌ها تا قهقرا
ماندم 
در انتهای راه
خاکستری شد ماه
حتا... 
خدا، خدا.

(۳)
شعر نمی‌شود
کاغذ ِ سپید
خوشه‌چینی می‌کند
واژه‌های سرگردان را
غُل‌غُل می‌کند
در دیگ ِ افکار
واژه‌های نارس...

(۴)
کمی سپید می‌شوم
مرا ببخش
میان ِ گلایه 
کمی سرخ می‌شوم 

زیر اشک آسمان
بدون چتر
بار بر پیکر خسته می‌نهم

بوی نا گرفته‌اند
دردهای کهنه
چشم‌های خسته
رنگ خواب گرفته‌اند.

(۵)
جا گذاشتم
کفش‌هایم را
در پای روزگار
پاورچین؛ پاورچین
دور می‌شوم
از نگاه ِ روزگار.

 

گردآوری و نگارش:
#لیلا_طیبی