سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 27 مهر 1400
    14 ربيع الأول 1443
      Tuesday 19 Oct 2021

        بیشترین مخاطب

        کانال تلگرام شعرناب

        بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

        سه شنبه ۲۷ مهر

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        نا ز و نیاز شرح بیتی از دهلوی
        ارسال شده توسط

        اله یار خادمیان(صادق)

        در تاریخ : سه شنبه ۲۲ تير ۱۴۰۰ ۰۵:۱۳
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۰۷ | نظرات : ۲

         
        ناز و نیاز
          شرح بیتی  از بیدل
         
         بینی ات آن مصرع  عالیست کز انداز حسن
        دخل نازش دارد انگشتی به حرف آفتاب
         
         
         وقتی که بیدل بینی را یک مصرع می داند که عضوی از صورت معشوق است
         
        پس   صورت معشوق غزل یا شعریست    که خال و خط و لب و چشم و ابرو زلف و گیسو مصاریع یا بیتهای ان شعرند
         
        حال ببینیم چه  خصوصیتی در این  مصاریع می باشد  که بینی اخص و اولا و شاخص تر از دیگر مصرعها می شود
         
         
        لب می خندد و تبسم می زند  برای جذب کردن و اثرگذاری بر جنس مخالف ،
         صورت را کریم می کنند و کرم براق کننده  می زنند تا جاذبه بشتر شود ، 
         گیسو و زلف را پیچ تاب  می دهند ویا  افشان می کنند  تا گیرایی اثر  گذاریبیشتر بر جنس  مخالف، داشته باشد
         چشم چشمک می زندعلامت می دهد به جنس مخالف  برای کشش و گیرایی
         ،   ابرو اشاره می کند  و علامت می دهد   جنس مخالف ،  را به سمت  خود می خواند
          اینها   همه علامت  نیاز  معشوق به عاشق  است    این روش و شیوه ی نیاز مندان است
          به نوعی اگر این خصوصیت ها را اگر نگوییم عیب ، باید گفت خوب نیست
        اما  بینی چه خصوصیت دارد   نخوت،  ناز، تکبر، بزرگ منشی  خود بر تر بینی و بی نیازی را تصویر می کند
         دهلوی هرکدام ازاجزا صورت را   یک مصرع از یک غزل دانسته  ودر بین این مصاریع مصرع بینی  یا بینی را
         را  شاخص کرده و   مصرع عالی  نامیده  در اندازه گیری و قیاس آن را سر امد  همه می داند
          چرا  که  ان دیگر اعضا ، همه از  نیازمندان  بودند و  به زبانی التماس کننده ، که  التماس نشان دهنده  ضعف است و
         بیچارگی،  اما بینیِ  با دخل و سر مایه  ، که  با نخوت و تکبر غرور  ناز و  بزرگی و بی نیازی و بزرگ  منشی خود
         رابه تصویر می کشد نه اینکه عاشق را جذب  نمی کند ومنت کشی نمی کند  بلکه آن را با ناز نخوت از خود می راند
        بی نیازی آزادگی را  برای عاشق  به نمایش می گزارد و بهایی به عاشق خود  نمی دهد    ,
         این جاست  که این عضو ویا این مصرع از آنها   تفکیک می شود  و شاخص و شاه  مصرع  و شاه بیت غزل میشود  
        ( چو دخلت نیست خرج اهسته  ترکن)   و انگشت  اشاره  جهت را نشان دادن و انگشت نماکرد ن بینی  ویا همین
         مصرع است و حرف افتاب  سخن روشن و اشکار است  گفتن و روشن کردن حقیقت است  بی پرده  صحبت کردن
         است     تو خود حدیث ذمفصل بخوان از این مجمل
         

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۱۱۴۴۴ در تاریخ سه شنبه ۲۲ تير ۱۴۰۰ ۰۵:۱۳ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0