سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری
معرفی شاعران معاصر
پر نشاط ترین اشعار
انتشار ویژه ناب
اعضای آنلاین
تبلیغات متنی
♪♫ صدای شاعران ♪♫
تقویم روز
سه شنبه 1 آبان 1397
  • روز آمار و برنامه ريزي
  • شهادت مظلومانة آيت الله حاج سيد مصطفي خميني، 1356 هـ ش
14 صفر 1440
    Tuesday 23 Oct 2018
      شیفتگی آن است که چشمان زنی را دوست بدارید ،بی آنکه رنگ آنرا بیاد آورید.گوته

      سه شنبه ۱ آبان

      من معلم هستم (از کتاب تلخِ شیرین)

      شعری از

      محمدعلی رضاپور(مهدی)

      از دفتر سفیر شعر فارسی نوع شعر مثنوی

      ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶ ۲۱:۵۲ شماره ثبت ۶۳۳۱۵
        بازدید : ۱۳۷   |    نظرات : ۱۱

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      دفاتر شعر محمدعلی رضاپور(مهدی)

      يك نفر پرسيد از من، كارمن
       

      گفتمش: ول كن مرا اي يار من!

      گفت: شغلت چيست؟ شرمت مي‌‌شود؟
       

      گفتمش : نه، بلكه گرمت مي‌شود

      گرچه هي اصرار مي‌كرد آن فضول
       

      آن چنان پيچاندمش تا خورد گول

      واي!‌ او بد پيله‌اي گرديده بود
       

      دورِ حرفش بارها گرديده بود

      آفرين بر اين زبان، گولش نخورد
       

      آخرش نامِ «معلّم» را نبرد

      چون معلّم يعني «آقا كم حقوق»
       

      دشمنِ شاگرد و بابا و حقوق

      گرچه او آقاي كلِّ شغل‌هاست
       

      نربان داراي كلّ شغل‌هاست

      خود، ولي محتاج شغلي ديگر است
       

      شغل ديگر – هر چه باشد – بهتر است

      شغل ما چون يارِ شغلِ دوّم است
       

      گاه در سيماي يارخود، گم است

      خواندن و دريافتن؟! حالت خوش است؟!
       

      پيشرفتي بافتن؟! دل، ناخوش است؟!

      شغل دوّم با معلّم، يار شد
       

      ديد غم را؛ آمد و غمخوار شد

      كار اگر چه افتخار است عار نيست
       

      شأن هر كس هم گلم! هر كار نيست

      من ولي راننده‌ي تاكسي شدم
       

      داشتم البته واكسي مي‌شدم

      هست بر يك دست من، كهنه كتاب
       

      دست ديگر، دنده گيرد  با شتاب

      چون معلم يعني آقا آب داد
       

      نان نبود و وعده‌هاي خواب داد

      چون معلّم يعني آقا! بس كنيد
       

      شأن خود، ارزاني هر كس كنيد

      چون معلّم، بگذريد آقا! بس است
       

      دست بگذاريم ما بر روي دست

      من معلّم نيستم. هستم مگر؟
       

      ول كنم در بست را؟! مست‌ام مگر؟!‌

      شُكر، حالا كارو بارم بهتر است
       

      شغلم از شغل دگر متشكّر است

      باز امّا من معلّم مي‌شوم
       

      من به سوي درس و پرسش مي‌روم

      علم يا ثروت؟ كدامش بهتر است؟
       

      اوّلي حتماً – كه نامش بهتر است

      كاش!  مي‌شد   كارهايي  خوب      كرد
       
      علم را، هم اندكي محبوب كرد

      هر چه گفتم، گفته هاي درد بود
       

      بر دلِ آتش چو آبِ سرد بود

      باز، جوگيرم كند حرف و شعار
       

      اي پسر جان! درس بعدي را بيار

      من معلّم هستم. اين، عشق من است
       

      چون معلّم، عشق دين و ميهن است.
       
      ۴
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      طاهره حسین زاده (کوهواره)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۱۵:۲۷
      سلام ادیب حق پرداز

      طنز ِ تلنگر بیانی خواندم مرحبا


      معلمی چون شغل انبیاست اینگونه آماج ِ بلاهاست

      عباسعلی استکی(چشمه)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۲۱:۵۲
      بسیار زیبا و مبین مشکلات جامعه بود
      آلاله سرخ(سیده لاله رحیم زاده)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۲۳:۱۶
      من معلّم هستم. اين، عشق من است......................
      علی رفیعی (امید)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۱۱:۴۱
      سلام و درود
      موفق و پیروز باشید
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۱۳:۳۲
      ارسال پاسخ
      حمیدنوری(احمد)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۱۶:۰۶
      درود دوست گرامی
      بسیار زیبا سروده ای خواندیم و
      بهره مند شدیم دست مریزاد
      مونس ارجمندی
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۱۷:۰۷
      درود
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ ۲۲:۱۲
      سلام و درود بر شما فرهیختگان گرامی
      عرض سپاس
      میرعبدالله بدر
      چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶ ۱۰:۴۳
      سلام و درود بر شما شاعر گرامی
      زیبا و با احساس سرودید
      احسنت
      ابوالفضل رمضانی  (ا تنها)
      پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶ ۰۰:۵۰
      سلام استاد عزیز
      افتخار است آموختن در محضرتان
      زنده باشید
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶ ۱۱:۲۴
      سلام و عرض ارادت به شما فرهیختگان
      باشما بودن، افتخاربزرگی ست.
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی
      آموزش و نقد شعر
      نظرات
      مشاعره
      گفتگوی کارگاهی
      کاربران اشتراک دار
      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      ورود به کارگاهها
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.